Μια νηφάλια επισκόπηση της κατάστασης που επικρατεί στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης κάνει με το άρθρο του ο παλιός δημοσιογράφος και άλλοτε βουλευτής και υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Ρωμαίος. Δεν χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς ότι το όλο σκηνικό σε όσα μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης είναι «στημένο». Πριν λίγες μέρες ήρθαν στην Αθήνα δεκάδες ηγετικά στελέχη δημοκρατικών σοσιαλιστικών κομμάτων από όλο τον κόσμο με την ευκαιρία του συνεδρίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Πόσοι από τους μεγαλοδημοσιογράφους ασχολήθηκαν με το θέμα; Πόσοι θεώρησαν ότι ήταν μια ευκαιρία να συνομιλήσουν με κάποιον από τους ηγέτες που στο φινάλε επανεξέλεξαν ΟΜΟΦΩΝΑ πρόεδρο της Διεθνούς τον Γιώργο Παπανδρέου; Αποδείχτηκε ότι είναι δημοσιογράφοι που ζουν στον δικό τους μικρόκοσμο και περιμένουν την ευκαιρία να μπήξουν μαχαίρια εδώ κι εκεί. Καλύτερα ας διαβάσουμε το άρθρο του Ρωμαίου:

Περί δημοσιογραφίας…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΙΟΣ, Το ΒΗΜΑ, 06/07/2008

Αυτή η ιστορία με τα «μαύρα ταμεία» της Ζίμενς, από τα οποία χρηματοδοτούνταν κόμματα και χορηγούνταν διάφορα «δωράκια» σε πολιτικούς και στην Ελλάδα, έχει μονοπωλήσει τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Οχι αδικαιολόγητα. Η αποκάλυψη όλων των πτυχών της ενδιαφέρει όλους τους πολίτες σε όποιο κόμμα και αν ανήκουν και αποτελεί υποχρέωση των δημοσιογράφων να ερευνούν και να πληροφορούν τους τηλεθεατές για την πορεία της εισαγγελικής έρευνας και να αποκαλύπτουν όσα κάποιοι επιχειρούν να συγκαλύψουν.

Αποτελεί «συνήθης πρακτική» στη χώρα μας να επιχειρείται συγκάλυψη σε υποθέσεις που εμπλέκονται ή διαπλέκονται κόμματα και πολιτικοί. Και δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες στη συγκάλυψη συμπράττουν και δικαστικοί λειτουργοί. Η Δικαιοσύνη πιθανόν να παραμένει «τυφλή». Αλλά πάντα υπάρχουν δικαστές που αλληθωρίζουν προς το εκάστοτε κυβερνών κόμμα, αφού αυτό έχει την απόλυτη εξουσία επιλογής και διορισμού της ανώτατης ηγεσίας, κάνοντας, κατά περίπτωση, και «μακροβούτι» για να ανασύρει στην επιφάνεια τους «εκλεκτούς» του…

Είναι, όμως, και πολλές οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα «κενά», ηθελημένα ή όχι, συμπληρώνει η δημοσιογραφική έρευνα. Είναι βέβαιο ότι πολλά σκάνδαλα αλλά και πολιτικά εγκλήματα όπως η δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη θα είχαν «κουκουλωθεί»…

Κατανοώ, συνεπώς, την αφιέρωση ικανού χρόνου, αλλά δεν κατανοώ την ανάλωση σχεδόν όλου του χρόνου των δελτίων ειδήσεων στην αναφορά του θέματος της Ζίμενς. Δεν είναι και λίγος ο χρόνος. Σχεδόν μία ώρα. Και όταν δεν υπάρχουν νέα στοιχεία – όχι σπάνια – καλούνται να καλύψουν τον χρόνο οι σχολιαστές, επαναλαμβάνοντας τους εαυτούς τους…

Για να είμαστε αντικειμενικοί και δίκαιοι παραχωρείται και λίγος χρόνος στο πρόβλημα της ακρίβειας ή σε έκτακτα γεγονότα, όπως ήταν οι τελευταίες πυρκαϊές στον Υμηττό και στη Πεντέλη.

Η επαγγελματική μου άποψη είναι ότι τα ειδησεογραφικά δελτία των περισσοτέρων καναλιών είναι κατώτερα των γνώσεων και ικανοτήτων των συντελεστών τους. Μόνο όσοι διαβάζουν εφημερίδες γνωρίζουν ότι συμβαίνουν και πολλά άλλα, που οφείλει η δημοσιογραφία να αναδεικνύει και να ενημερώνει.

Ενδεικτικά αναφέρω το Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που συνήλθε στην Αθήνα. Βρίσκονταν εδώ περισσότεροι από εκατό ηγέτες σοσιαλιστικών κομμάτων από όλον τον κόσμο. Κάποιοι από αυτούς κυβερνούν σήμερα, όπως ο πρόεδρος του Ιράκ, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, ο αυριανός πρωθυπουργός της Σερβίας και άλλοι, που θα κυβερνήσουν στη χώρα τους στο μέλλον.

Συζήτησαν και αντάλλαξαν απόψεις για όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον κόσμο και εμάς. Δεν είναι και δικό μας θέμα η διεθνής οικονομική κρίση και η τιμή του πετρελαίου; Δεν είναι και δικό μας θέμα η προστασία του περιβάλλοντος; Δεν είναι και δικό μας θέμα η επίλυση του Παλαιστινιακού, συνεπώς δεν είχε ενδιαφέρον η συνάντηση του παλαιστίνιου ηγέτη με τον υπουργό Αμυνας του Ισραήλ; Δεν είναι και δικό μας θέμα για το πώς αντιμετωπίζει το Ισραήλ το Ιράν;

Τι γνωρίζουν για αυτό το συνέδριο οι τηλεθεατές; Μόνο ότι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ Γιώργος Παπανδρέου επανεξελέγη, ομοφώνως, πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και από τη μακρά εισήγησή του και τις παρεμβάσεις του μόνο την αναφορά στη διαφθορά!

Διερωτώμαι πώς δεν βρέθηκαν δημοσιογράφοι να ερωτήσουν – ανακρίνουν τον πρόεδρο του Ιράκ για την κατάσταση στη χώρα του, τον ισραηλινό υπουργό για το αν οι ασκήσεις με ελληνική συμμετοχή είχαν σχέση με το Ιράν, τον πρωθυπουργό της Σερβίας για το τι θα κάνει με το Κοσσυφοπέδιο και τον σύζυγο της δολοφονηθείσης Μπεναζίρ Μπούτο για το ποιες είναι οι απόψεις του σχετικά με την τρομοκρατία.

Ελπίζω να μην πάρω τη συνήθη απάντηση: Αυτά είναι θέματα που «δεν πουλάνε»…