Πέθανε ο δημοσιογράφος Νίκος Τσιπλάκος

• Απεβίωσε τα μεσάνυχτα της Παρασκευής προς το Σάββατο ο δημοσιογράφος Νίκος Τσιπλάκος. Ο Νίκος Τσιπλάκος, ένας σεμνός και σπουδαίος άνθρωπος, όπως λένε όσοι τον γνώριζαν, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο στα 58 του χρόνια. Μια μάχη που επί δυόμισι χρόνια έδινε όρθιος, ως τα μέσα του περασμένου μήνα, οπότε άρχισε η κατάρρευση. Ο Νίκος Τσιπλάκος γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα και, μετά τις σπουδές του στο Πάντειο, το 1975 δούλεψε στην «Ελευθεροτυπία», στην ύλη, ως το 1981, οπότε μεταπήδησε στο «Εθνος». Διευθυντής σύνταξης στις «24 Ωρες» το 1988, διευθυντής στον ραδιοσταθμό Super FM το 1989 και διευθυντής έκδοσης στο «Κέρδος» έναν χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέλαβε τη διεύθυνση της «Ημερησίας», όταν η εφημερίδα πέρασε στον όμιλο Μπόμπολα. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στο «Βήμα», ώσπου συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα, χτυπημένος από την αρρώστια.

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ: Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

• ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
• ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
• ΕΝΩΣΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
• ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
• ΕΝΩΣΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Η εορτή του Αγίου Πνεύματος σύμφωνα με τις ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις κ.λπ., είναι ημέρα υποχρεωτικής αργίας. Επειδή όμως συμπίπτει με την επομένη ημέρα των ευρωεκλογών (Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009) η αργία μεταφέρεται για τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009 , οπότε οι δημοσιογράφοι, οι διοικητικοί υπάλληλοι και οι τεχνικοί θα εργασθούν ως εξής:

• ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΜΕΣΑ & ΑΠΕ- ΜΠΕ

Οι συντάκτες των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και του ΑΠΕ-ΜΠΕ θα εργαστούν τη Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009 με καταστάσεις, όπως εργάζονται τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

• Τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009, δεν θα εκδοθεί και δεν θα κυκλοφορήσει καμία εφημερίδα.
• Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009, θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν μόνο όσες εφημερίδες εκδίδονται και κυκλοφορούν κάθε Δευτέρα
• Την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009, θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν όλες οι εφημερίδες.

Οι συντάκτες των απογευματινών εφημερίδων δεν θα εργαστούν την Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009, και θα προσέλθουν στην εργασία τους το απόγευμα της Δευτέρας 15 Ιουνίου 2009.

Οι συντάκτες των πρωινών εφημερίδων δεν θα εργαστούν τη Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009, και θα προσέλθουν στην εργασία τους την Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009.

Οι συνάδελφοι των οικονομικών υπηρεσιών δεν θα εργαστούν τη Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009, ενώ οι τεχνικοί Τύπου, οι εφημεριδοπώλες και το προσωπικό των Πρακτορείων, θα εργαστούν ανάλογα με τις ημέρες έκδοσης και κυκλοφορίας των εφημερίδων.

ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ

 

Λου Γιουρένεκ: Το χαρτί πεθαίνει, το κείμενο θα είναι πάντα ζωντανό

Λου Γιουρένεκ, Παν. Βοστώνης

O ελληνικής καταγωγής Lou Ureneck είναι πρόεδρος του τμήματος Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης. Εχει δουλέψει πολλά χρόνια στα έντυπα και στα ηλεκτρονικά μέσα. Υπογραμμίζει ότι το κύριο προσόν ενός δημοσιογράφου, ακόμα και στην εποχή του Διαδικτύου, παραμένει η ικανότητα να διηγηθεί μια συναρπαστική ιστορία.

• Στην εποχή των νέων μέσων και της κρίσης, τι διδάσκουν οι σχολές δημοσιογραφίας;

- Ο δημοσιογράφος για να κάνει σωστά τη δουλειά του θα πρέπει να ακολουθεί πάντα ορισμένους κανόνες, που παραμένουν απαράλλαχτοι. Θα πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται το γεγονός, να συλλέγει πληροφορίες, να τις επιβεβαιώνει, να συνθέτει τα στοιχεία. Αυτές τις αρχές θα συνεχίσουμε να τις διδάσκουμε στις σχολές δημοσιογραφίας ανά τον κόσμο και ανά τις εποχές. Κυρίως όμως πρέπει να είναι σε θέση να πει μια ιστορία στο κοινό που τον διαβάζει, τον ακούει ή τον βλέπει. Αυτό παραμένει ο θεμέλιος λίθος του επαγγέλματός μας. Σήμερα, βοηθάμε τους εκκολαπτόμενους επαγγελματίες να αποκτήσουν και άλλες αρετές: να μπορούν λ.χ. να λειτουργούν επαρκώς σε διαφορετικές πλατφόρμες ενημέρωσης. Αυτό όμως είναι μόνο η κορυφή της πυραμίδας των προσόντων. Αν ένας δημοσιογράφος δεν έχει τη βάση που σας προανέφερα, τότε δεν μπορεί να κάνει βήμα.

• Ο εντυπος Τύπος πεθαίνει;

- Το μελάνι και το χαρτί θα σπανίζουν στο μέλλον, αυτό είναι βέβαιον. Οι εφημερίδες θα είναι πιο μικρές σε μέγεθος, πιο ακριβές και θα απευθύνονται σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας ή ηλεκτρονικά αναλφάβητους. Οι όμιλοι επιχειρήσεων της ενημέρωσης θα προσφέρουν άλλα ειδησεογραφικά προϊόντα. Ναι, το χαρτί μπορεί να πεθάνει. Το δημοσιογραφικό κείμενο θα είναι πάντα ζωντανό, ακμαίο, κραταιό διότι τίποτα δεν μπορεί να το αντικαταστήσει.

• Τι θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε την κρίση;

- Ζούμε σε έναν κόσμο που έχει ανάγκη την ποιοτική δημοσιογραφία. Οι άνθρωποι χρειάζονται τον υπεύθυνο επαγγελματία της ενημέρωσης που θα έχει το ήθος την γνώση, την κρίση, και την συνθετική ικανότητα να ξεκαθαρίσει το ομιχλώδες τοπίο που τους περιβάλλει. Εμείς, οι πολίτες του 21ου αιώνα έχουμε εξαιρετικά πολύπλοκες ζωές, συνεπώς ο καλός δημοσιογράφος παίζει τον ρόλο του πλοηγού, εκείνου που θα μας δείξει τον σωστό δρόμο ανάμεσα σε δεκάδες ατραπούς. Το οξύμωρο είναι ότι ενώ δεν μπορούμε να φανταστούμε την καθημερινότητά μας χωρίς ποιοτική ενημέρωση, άρα είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε γι αυτήν την υπηρεσία, οι επιχειρήσεις του Τύπου έχουν όλο και λιγότερα έσοδα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα καινούργιο επιχειρηματικό μοντέλο. Τουλάχιστον για τις εφημερίδες, θεωρώ ότι το επόμενο βήμα θα είναι οι συνδρομές. Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να πειστεί να πληρώνει ένα μικρό και σταθερό ποσό για ένα μέσο που θεωρεί ότι του παρέχει την δέουσα εγκυρότητα. Να αποδεικνύουν την αφοσίωσή τους όχι καθημερινά στο περίπτερο αλλά δίνοντας την πιστωτική τους κάρτα στην αρχή του χρόνου. [Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/5/2009]

 

Τζορτζίνα Χένρι: Ο διαδικτυακός αναγνώστης δεν είναι παθητικός

Τζορτζίνα Χένρι, Guardian

Η Τζορτζίνα Χένρι έχει χρηματίσει επικεφαλής του ενθέτου Media και διευθύντρια σύνταξης του Guardian. Τα τελευταία χρόνια είναι επικεφαλής στην ιστοσελίδα Comment is Free, μια πλατφόρμα ελεύθερου διαλόγου όπου γίνονται διαδικτυακές «μάχες» για την πολιτική, τη θρησκεία, την επιστήμη, ενώ άρθρα των δημοσιογράφων της βρετανικής εφημερίδας αναρτώνται και σχολιάζονται. Η ιστοσελίδα δημοσιεύει 50.000 σχόλια τον μήνα, τα οποία συχνά είναι επιθέσεις εναντίον των δημοσιογράφων.

• Στη νέα εποχή του Τύπου, οι δημοσιογράφοι βγαίνουν από το απυρόβλητο;

- Εχει περάσει η περίοδος όπου οι δημοσιογράφοι ή οι πολιτικοί δεν συναντούσαν το κοινό. Παλιά κάθονταν στην ασφάλεια του γραφείου, έπαιρναν ενίοτε ενοχλητικές επιστολές και δεν πολυέδιναν σημασία. Τώρα, οτιδήποτε γράφουμε έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από τον αριθμό των αναγνωστών μιας εφημερίδας. Σχολιάζεται, δέχεται επαίνους, επιθέσεις, μας κάνει δημόσια πρόσωπα. Αυτή η ριζική αλλαγή μας σοκάρει. Οταν ένας δημοσιογράφος έχει ανδρωθεί στον έντυπο Τύπο και δουλεύει στο Διαδίκτυο, πρέπει να αναθεωρήσει πολλά πράγματα: να γίνει ταπεινός και να χαμογελά όταν τον κρίνουν. Εμείς οι δημοσιογράφοι κοντεύουμε να χάσουμε τη δουλειά μας όχι μόνο εξαιτίας της ύφεσης, αλλά και διότι έχουμε απολέσει την αξιοπιστία μας. Τόσα χρόνια είχαμε στενές σχέσεις με πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και χαίραμε προστασίας. Αυτό τελείωσε.

• Πώς αντιδρούν οι συνάδελφοί σας όταν τα άρθρα τους βγαίνουν στο Διαδίκτυο ως πρόβατα στη σφαγή;

- Πολλοί είναι θυμωμένοι μαζί μου. Το κατανοώ, διότι είμαι εκείνη που δίνω τα άρθρα τους να γίνουν βορά στον όχλο. Πολύ συχνά γίνονται στόχοι κακόβουλων, υστερικών, τρελών. Ορισμένες φορές δέχονται πυρά μάλιστα για προσωπικά θέματα. Εδώ επανέρχεται το θέμα της λογοκρισίας. Μπορεί λ.χ. να κόψεις αμέσως ένα σχόλιο με βρισιές, αλλά τι κάνεις αν ο χρήστης έχει χρησιμοποιήσει ευπρεπή γλώσσα και προσβάλει με το γάντι; Λίγοι συνάδελφοι δέχονται να συνομιλήσουν διαδικτυακά με χρήστες, σε συνέχεια κάποιου ρεπορτάζ. Ο δημοσιογράφος είναι άλλωστε ο μόνος με δηλωμένη την πραγματική του ταυτότητα, ενώ οι άλλοι υπογράφουν με ψευδώνυμα. Οι νεότεροι συνάδελφοι πάντως φοβούνται λιγότερο την τεράστια έκθεση που προκαλεί το Διαδίκτυο, διότι μεγάλωσαν με αυτό. Είναι η γενιά του Facebook: ξέρουν οι πάντες γι’ αυτούς τι έκαναν χθες το βράδυ, αν έχουν βρει το ταίρι τους κ.ά. Η ιδιωτική τους ζωή είναι δημόσια.

• Ποια είναι τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία δημοσιεύετε τα σχόλια των αναγνωστών;

- Αντί να διαβάζουμε το σχόλιο εξαρχής και να το εγκρίνουμε ή να το κόβουμε όπως άλλοι δικτυακοί τόποι, τα δημοσιεύουμε όλα και η λογοκρισία γίνεται εκ των υστέρων. Αυτό μας χαρίζει αμεσότητα και οι χρήστες μας πιστεύουν ότι είναι η δική τους πλατφόρμα όπου εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους χωρίς αστυνομία γνώμης. Οσοι αναγνώστες πάντως ξεπερνούν τα όρια με απαράδεκτη γλώσσα ή κακή συμπεριφορά προειδοποιούνται και ύστερα χάνουν την πρόσβαση. Αν ένα άρθρο προκαλέσει τόσα σχόλια που η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο, τότε κλείνουμε τη δυνατότητα σχολιασμού.

• Με site σαν το δικό σας έχει προωθηθεί η τέχνη του διαλόγου ή απλώς εκτονώνονται ορισμένοι εμμονικοί;

- Και τα δύο. Το Comment is Free έχει πολύ μεγαλύτερο κοινό από την παρέα στην παμπ. Προσφέρει ένα βήμα με τεράστιο ακροατήριο, οπότε προσελκύει και εμμονικούς αλλά και σοβαρούς ανθρώπους. Κανείς δεν ξέρει ακόμα αν πρόκειται για την αναβίωση του παλιού καλού διαλόγου ή για νέμεση της τεχνολογίας που φέρνει χάος. Αυτή όμως είναι η εποχή μας και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Μας έχει παρασύρει το ρεύμα και οφείλουμε να μάθουμε κολύμπι. Με το κιντλ, ο καθένας θα μπορεί να φτιάχνει τη δική του εφημερίδα κατεβάζοντας ό,τι θέλει. Το να μάθουμε να υπάρχουμε στο Ιντερνετ, να δεχθούμε τους κανόνες της νέας εποχής εξασφαλίζει το μέλλον του Τύπου. Νομίζω ότι ο διάλογος μεταξύ δημοσιογράφων και αναγνωστών έχει πολλά θετικά.

• Ποια είναι αυτά;

- Οι αναγνώστες εκεί έξω ξέρουν συχνά περισσότερα πράγματα από εμάς. Γιατί να μη δεχθούμε τη βοήθειά τους; Μια φορά αναρτήσαμε έγγραφα που αφορούσαν φορολογία και χιλιάδες χρήστες έσπευσαν να μας τα εξηγήσουν. Η έρευνα προχώρησε μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Στη γρίπη των χοίρων πήραμε σχόλια από γιατρούς σε νοσοκομεία, μας βοήθησαν απίστευτα να κάνουμε σωστά το ρεπορτάζ. Σκοτώθηκε ένας διαδηλωτής στο G20 και μέσα σε λίγα λεπτά ήρθαν μαρτυρίες και φωτογραφίες. Οσους ρεπόρτερ και αν είχαμε, δεν θα μπορούσαν να το καλύψουν. Αν μάθεις λοιπόν να ακούς και όχι μόνο να ρωτάς, μπορείς να γίνεις καλύτερος δημοσιογράφος.

• Ποια είναι η διαφορά του παραδοσιακού αναγνώστη από τον διαδικτυακό;

- Εκείνοι που αγοράζουν εφημερίδα έχουν άλλες σχέσεις με τους δημοσιογράφους, διότι πληρώνουν ένα ποσό για να διαβάσουν τη γνώμη τους. Ο διαδικτυακός δεν σε τιμά με τον οβολό του αλλά με τον χρόνο του. Είναι πιο απαιτητικός και πιο ωμός. Δεν είναι παθητικός πλέον…

• Ποια είναι η γνώμη σας για τα μπλογκ;

- Υπάρχουν 110.000.000 μπλογκ και το 97% έχουν έστω και μερικούς αναγνώστες. Στις αμερικανικές εκλογές ένα τμήμα του προεκλογικού αγώνα έγινε στο Διαδίκτυο, με πολιτικού περιεχομένου μπλογκς τα οποία ήταν καταπληκτικά. Πώς θα μπορούσες να τους γυρίσεις την πλάτη ως δημοσιογράφος;

• Ποιες εφημερίδες θα επιβιώσουν;

- Εκείνες που θα επενδύσουν στο μέλλον. Το μερίδιό μας στην αγορά της Βρετανίας είναι μικρό. Είμαστε τρίτοι μετά την Τέλεγκραφ και τους Τάιμς. Διαδικτυακά, όμως, έχουμε 26 εκατ. χρήστες, το 40% από τις ΗΠΑ. Σταδιακά θα έρθει το θέμα της χρέωσης. Μέχρι στιγμής δεν το έχουμε κάνει για να μην κόψουμε την κίνηση στο σάιτ, διότι αυτό είναι που μετράει στην αγορά. [Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/5/2009]

 

Τζιμ Ρόμπερτς: Η κρίση μάς δίδαξε πώς να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας

Τζιμ Ρόμπερτς, New York Times

Διευθυντής της διαδικτυακής έκδοσης των New York Times με 30 εκατομμύρια αναγνώστες, o πενηντάρης Τζιμ Ρόμπερτς εργάζεται από τις 6.30 το πρωί μέχρι και τις 11 το βράδυ. Αντιτάσσεται στους μπλόγκερ, πιστεύει ότι η σωτηρία θα έρθει από τις νέες τεχνολογίες και την πιο σφιχτή οικονομική διαχείριση, ενώ παραμένει ερωτευμένος με το επάγγελμα που διάλεξε στα νιάτα του: «H δημοσιογραφία είναι σαν να παρακολουθείς σε ιδιωτική προβολή μια ταινία, μια εξαιρετική περιπέτεια που δεν θες να τελειώσει: άνθρωποι, γεγονότα, πληροφορίες μπλέκονται στη μεγάλη οθόνη αλλά και στην ίδια σου τη ζωή. Βέβαια το τίμημα της «ταινίας» είναι πολύ ακριβό. Δουλεύουμε απίστευτες ώρες. Η γυναίκα μου είναι επίσης δημοσιογράφος και έτσι δείχνει σχετική κατανόηση. Για τα παιδιά μου έχω τύψεις, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι. Κανονικά στην ηλικία μου, με την καριέρα που έχω πίσω μου, θα έπρεπε να είμαι σε καλύτερη μοίρα. Με τη σημερινή συγκυρία, όμως, αυτό είναι αδύνατον».

• Πώς νομίζετε ότι θα ξεπεραστεί η κρίση;

– Η απάντηση είναι μία: με εξαιρετικής ποιότητας δημοσιογραφία. Το ότι κλείνουν οι εφημερίδες είναι θέμα που αφορά τους δημοσιογράφους. Δεν είναι όμως ζήτημα δημοσιογραφικής φύσης αλλά επιχειρηματικού μοντέλου. Η ύφεση προκαλεί γρηγορότερα δομικές αλλαγές στον Τύπο, που θα έρχονταν νομοτελειακά. Μόλις συνέλθει η οικονομία θα δείτε με τη σειρά τους να ανανήπτουν και οι επιχειρήσεις του Τύπου. Τούτο δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάσουμε. Είμαστε σε μεταβατικό στάδιο, αναζητούμε τη λύση που θα μας δώσει μακροημέρευση. Η κρίση είχε μια θετική συνέπεια. Μας έκανε να εξετάσουμε εκ νέου τι πρέπει να προσφέρει μια εφημερίδα στο κοινό της, αλλά και να δούμε με ωμό ρεαλισμό πώς πρέπει να γίνεται η δουλειά μας σωστά. Οι ΝΥΤ λ.χ. απασχολούν 1.300 δημοσιογράφους, φωτογράφους κ.ά. Θα μπορούσαμε να βγάζουμε ένα καλό δημοσιογραφικό προϊόν με λιγότερους. Ετσι, λοιπόν, η πρώτη ερώτηση που κάνει μοιραία ο εργοδότης είναι εάν οι υπάλληλοί του είναι αποδοτικοί, αν αξιοποιούνται με τον σωστό τρόπο.

• Συνεπώς η σωτηρία θα έρθει και από την αλλαγή του επιχειρηματικού μοντέλου;

– Ενα σύγχρονο και ευέλικτο business model είναι απαραίτητο για την επιβίωσή μας. Δεν πρέπει όμως σε καμιά περίπτωση να αλλοιώσει την παραδοσιακή αποστολή του Τύπου σε μια οργανωμένη κοινωνία. Το μέλλον είναι στις νέες τεχνολογίες. Δυστυχώς δεν έχουμε βρει ακόμα την κατάλληλη φόρμουλα για να γίνουν πραγματικά επικερδείς οι ψηφιακοί τόποι των εφημερίδων. Μια λύση είναι να υπάρχει δωρεάν πρόσβαση στη γενική ειδησεογραφία και όποιος θέλει να μπει στις αναλύσεις και τις απόψεις, να πληρώνει.

• Τι συμβουλεύετε τις ελληνικές εφημερίδες;

– Εχω εντυπωσιαστεί από το πόσες εφημερίδες κυκλοφορούν εδώ. Στη Νέα Υόρκη έχουμε τέσσερις και εσείς έχετε δεκαοκτώ. Υποψιάζομαι, βέβαια, ότι καθεμιά έχει το δικό της μερίδιο στην αγορά. Νομίζω ότι στο μέλλον θα μείνουν λιγότερες που να απορροφούν το αναγνωστικό κοινό και θα προσφέρουν καλύτερο προϊόν.

• Με ποια κριτήρια παρουσιάζετε τις ειδήσεις στον δικτυακό τόπο των ΝΥΤ;

– Είναι πολύ δύσκολο δυστυχώς να δείξουμε εξ αρχής τον πλούτο των ειδήσεων και των ρεπορτάζ που διαθέτουμε. Η αρχική σελίδα πρέπει να έχει ισορροπία, ανάμεσα στην ειδησεογραφία αλλά και σε ρεπορτάζ αποκλειστικότητας. Οι ιστοσελίδες μιας εφημερίδας έχουν άλλον έναν περιορισμό. Οταν φυλλομετράς ένα έντυπο θα κοντοσταθείς σε θέματα που θα σου τραβήξουν την προσοχή. Στο Ιντερνετ όμως δεν υπάρχει πάντα αυτή η περιήγηση.

• Ποια είναι τα προσόντα ενός καλού δημοσιογράφου στη διαδικτυακή εποχή του Τύπου;

– Δεν νομίζω ότι έχουν αλλάξει τα ζητούμενα. Ο καλός δημοσιογράφος είναι αυτός που φτάνει πρώτος στην είδηση και μπορεί να την προσεγγίσει με ουσιαστικό τρόπο. Βέβαια, συχνά κάνουμε καταμερισμό εργασίας. Η προεκλογική καμπάνια στις ΗΠΑ «έτρεχε» για 24 ώρες επί 18 μήνες. Πολλές φορές άλλος κάλυπτε τις εμφανίσεις των υποψηφίων και άλλος έκανε ανάλυση των λόγων. Το καλύτερο, βέβαια, είναι ο ίδιος δημοσιογράφος να δίνει πρώτος την είδηση στην ιστοσελίδα της εφημερίδας και αργότερα να είναι σε θέση να συντάξει ένα άρθρο με βάθος στην έντυπη έκδοση. Η είδηση στο Ιντερνετ δεν είναι στατική, γράφεται και ξαναγράφεται συνεχώς. Είναι το νέο είδος δημοσιογραφίας: η δυνατότητα να κρατάς συνεχώς την επαφή σου με ό,τι συμβαίνει γύρω σου.

• Εχουν αλλάξει οι όροι του επαγγέλματος; Οι μπλόγκερ κάνουν τη δική τους «δημοσιογραφία».

– Με το χάος των πληροφοριών που κυκλώνει τον σύγχρονο άνθρωπο, θα πρέπει να στρέφεται στην εξαιρετικής ποιότητας δημοσιογραφία για να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του. Πρέπει να αντιληφθούν οι αναγνώστες των μπλογκ ότι δεν διαβάζουν έγκυρο ρεπορτάζ, αλλά περιπλανώνται στο εσωτερικό τοπίο του μυαλού του μπλόγκερ. Δηλαδή, επαφίενται για την ενημέρωσή τους σε κάποιον που δεν ξόδεψε ώρες για να καλύψει γεγονότα, να επιβεβαιώσει πηγές, να βγάλει σωστά συμπεράσματα. Υπάρχουν και μπλογκ που απλώς αναμασούν και αναδημοσιεύουν ό,τι έχουμε γράψει εμείς οι υπόλοιποι σε κορυφαίες διεθνείς εφημερίδες. Επιμένω λοιπόν: Το παλαιάς κοπής καλό ρεπορτάζ, που στηρίζεται στα γεγονότα και όχι σε απόψεις, θα μας σώσει.

• Στις επόμενες δεκαετίες θα πρέπει να ξεχάσουμε την έντυπη έκδοση των εφημερίδων;

– Με τη φρενήρη εξέλιξη της τεχνολογίας, σύντομα θα βρεθεί κάτι που θα αντικαταστήσει το χαρτί. Μπορεί να είναι το Kindle, μπορεί να είναι το κινητό μας, ποιος ξέρει… Ακόμα και αν το χαρτί εκλείψει από τον Τύπο, δεν θα εκλείψει η ζήτηση για ενημέρωση. Σήμερα στις ΗΠΑ έχουμε εξαιρετικές τοπικές εφημερίδες που χαροπαλεύουν και αντικαθίστανται με σάιτ. Οι Αμερικανοί έχουν πια περισσότερη και καλύτερη ενημέρωση για διεθνή και εθνικά νέα παρά για τοπικά. Την ίδια ώρα, σε χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα, το αναγνωστικό κοινό αυξάνεται ραγδαία. Αυτές είναι οι νέες αγορές. [Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/5/2009]

 

Μόνο η ποιότητα θα σώσει τον Τύπο

• Δύο δημοσιογράφοι και ένας πανεπιστημιακός συμφωνούν ότι πάντα θα υπάρχει ανάγκη για έγκυρη, συναρπαστική δημοσιογραφία

Η πικρή πρόβλεψη ανακοινώθηκε από τη μεγάλη εταιρεία ελεγκτών Deloitte τον περασμένο Δεκέμβριο: Μέσα στο 2009, μία στις δέκα εφημερίδες θα αναγκαστεί είτε να κυκλοφορεί λιγότερες ημέρες, είτε να μεταφερθεί στο Διαδίκτυο είτε να κλείσει εντελώς.

Tο δυσοίωνο μέλλον αφορά σαφώς τον αμερικανικό Τύπο, όπου οι εφημερίδες χάνουν τη μάχη της επιβίωσης, αλλά και η κατάσταση στην Ευρώπη δεν αφήνει μεγάλες ελπίδες αισιοδοξίας.

Ακόμα και εκείνες που έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν δημοφιλείς δικτυακούς τόπους δεν έχουν βρει τον τρόπο να τους κάνουν επικερδείς, για να επουλώσουν τις οικονομικές απώλειες που προέρχονται από τη διαφήμιση. Δύο κορυφαίοι δημοσιογράφοι, ο Τζιμ Ρόμπερτς, διευθυντής της διαδικτυακής έκδοσης των New York Times, και η Τζορτζίνα Χένρι, επικεφαλής της ιστοσελίδας Comment is free του Guardian, ήρθαν στην Αθήνα, σε ένα συνέδριο για την κρίση των εφημερίδων, και μίλησαν για το μέλλον του Τύπου.

Ο πρόεδρος του Τμήματος Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης Λου Γιουρένεκ εξηγεί την αποστολή των δημοσιογράφων τον 21ο αιώνα.

Ολοι τους συμφωνούν ότι ακόμα και αν οι έντυπες εκδόσεις σταματήσουν κάποτε να κυκλοφορούν, η ζήτηση για ποιοτική δημοσιογραφία δεν θα εκλείψει ποτέ. Στη νέα εποχή του Τύπου, το ζητούμενο παραμένει να μπορούμε να διηγηθούμε ιστορίες με έγκυρο και συναρπαστικό τρόπο.

• Η συσκευή Kindle και οι εφημερίδες

Η Amazon παρουσίασε πρόσφατα μια νέα έκδοση του ηλεκτρονικού βιβλίου Kindle με μεγαλύτερη οθόνη σχεδιασμένη για την προβολή εφημερίδων και συγγραμμάτων για φοιτητές. Το Kindle DX έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη μεγάλων αμερικανικών εφημερίδων και πανεπιστημίων. Η συνδρομή στους NY Times τιμάται 13,99 δολάρια τον μήνα και στη WashingtoPost 9,99 δολάρια το μήνα. Το μηχάνημα κοστίζει 490 δολάρια (370 ευρώ). Διαθέτει ασπρόμαυρη οθόνη 9,7 ιντσών και ζυγίζει 539 γραμμάρια. Διαθέτει επίσης μεγαλύτερη μνήμη 3,3 GB, αρκετή για 3.500 βιβλία, συγκριτικά με τα 1.500 της προηγούμενης έκδοσης.

• Της Μαργαριτας Πουρναρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/5/2009

 

Ενα οιονεί παρατηρητήριο των ΜΜΕ

• Eνα από τα παλιά αιτήματα του δημοσιογραφικού χώρου ήταν η δημιουργία ενός «Παρατηρητηρίου των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης». Ηταν αναγκαίο γιατί οι στρεβλώσεις της πραγματικότητας -σκόπιμες ή λόγω άγνοιας- ήταν πολλές και πολλάκις επικίνδυνες. Από το «νερό του Καματερού» (που θεράπευε τον καρκίνο) μέχρι την επικείμενη νίκη των «Φρουρών της Επανάστασης» (που θα συνέτριβαν τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό στις πύλες της Βαγδάτης – Στάλινγκραντ), τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δημιουργούσαν συνθήκες εικονικής πραγματικότητας. Διέστρεφαν -και σε πλείστες όσες περιπτώσεις συνεχίζουν να διαστρέφουν- κάθε άρθρο του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αναπολόγητα. Ετσι είδαμε πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα με τίτλο «Ιδού ο δολοφόνος» που φωτογράφιζαν έναν αθώο ως «εκτελεστή της 17 Νοέμβρη» μέχρι και τηλεοπτικά ρεπορτάζ για μελέτες που «αποδείκνυαν ότι το σπέρμα καταπολεμά τον καρκίνο του μαστού».

• Το παρατηρητήριο, λόγω κυρίως της αβελτηρίας των συνδικαλιστικών οργάνων των δημοσιογράφων, ουδέποτε συστάθηκε. Ισως ήταν δύσκολο, λόγω των εσωτερικών ανταγωνισμών στον δημοσιογραφικό κόσμο. Ποιος θα είχε το κύρος να κρίνει τους συναδέλφους του και αν είχε το κύρος σίγουρα θα ήταν σε προχωρημένη ηλικία και δεν θα είχε την όρεξη να το κάνει. Ετσι ο κώδικας δημοσιογραφικής δεοντολογίας διολίσθησε για να καταλήξει κενό γράμμα, ενώ η αξιοπιστία των Μέσων κατέληξε στα Τάρταρα κατεβαίνοντας ένα σκαλί τη φορά.

• Το παράδοξο είναι ότι σήμερα Παρατηρητήριο των ΜΜΕ υπάρχει. Δημιουργήθηκε άτυπα, δίχως εγκαίνια και χωρίς μεγαλόστομες κουβέντες. Είναι ένα οιονεί Παρατηρητήριο που κρίνει αυστηρά τους δημοσιογράφους και αποκαλύπτει πολλές από τις λαθροχειρίες τους. Είναι διάχυτο στην «μπλογκόσφαιρα»· χιλιάδες χρήστες βλέπουν, κρίνουν, επικρίνουν, μοιράζονται απόψεις και κυρίως επισημαίνουν τα λάθη των Μέσων. Θα συμφωνήσουμε ότι η κριτική που γίνεται στο Διαδίκτυο δεν είναι πάντα ευπρεπής, ούτε δίκαιη. Πολλές φορές γλιστρά και καταλήγει υβρεολόγιο. Αλλά το εκπληκτικό χαρακτηριστικό του Μέσου είναι ότι στο Διαδίκτυο δεν επικρίνονται μόνο οι λαθροχειρίες των παραδοσιακών Μέσων, κρίνονται και οι κριτικές και επικρίνονται οι άδικες. Στον νέο ηλεκτρονικό κόσμο κρίνονται άπαντες και κυρίως οι κρίνοντες.

• Tου Πασχου Μανδραβελη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16/5/2009

 

“Le Μonde”: “Εκλεισε” τα 20.000 φύλλα

• ΠΑΡΙΣΙ. Με επετειακό αφιέρωμα για τα πρωτοσέλιδα που έγραψαν Ιστορία γιόρτασε χθες ο γαλλικός «Μonde» την κυκλοφορία του υπ΄ αριθμόν 20.000 φύλλου του. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 18 Δεκεμβρίου του 1944. Οπως γράφει, «το όραμα παραμένει ίδιο:ένα βαθύ βλέμμα στην επικαιρότητα που βάζει κάποια τάξη στο χάος, πέρα από τον αφρό των ημερών». Στην Ελλάδα, «Το Βήμα» έχει μακρά συνεργασία με τον «Μonde», δημοσιεύοντας κατ΄ αποκλειστικότητα για την Ελλάδα ρεπορτάζ, άρθρα και αναλύσεις από την έγκυρη γαλλική εφημερίδα.

 

Χωρίς εφημερίδες η Αθήνα σήμερα Σάββατο – 16/5

• Χωρίς εφημερίδες θα μείνει σήμερα το αναγνωστικό κοινό στην Αθήνα εξαιτίας της 24ωρης απεργίας που έχουν κηρύξει από το βράδυ της Παρασκευής έως το βράδυ του Σαββάτου οι εφημεριδοπώλες της Αθήνας. Τα δημοσιογραφικά γραφεία λειτούργησαν την Παρασκευή κανονικά και οι εφημερίδες έχουν τυπωθεί και φτάσει στα πρακτορεία, ωστόσο το πρόβλημα εντοπίζεται στους πάγκους. Οι εφημεριδοπώλες διαμαρτύρονται για την απόφαση των πρακτορείων διανομής ΑΡΓΟΣ και ΕΥΡΩΠΗ να αλλάξουν τον τρόπο υπολογισμού της αμοιβής τους. Στη σχετική ανακοίνωση του Σωματείου Εφημεριδοπωλών Αθήνας αναφέρεται ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια η αμοιβή τους ήταν το 20% επί της τιμής της πώλησης των ημερήσιων και μη εφημερίδων και περιοδικών, στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ο ΦΠΑ.

 

Κλείνουν άλλες δύο εφημερίδες στις ΗΠΑ και μετακομίζουν στο Internet

Ακόμη δύο περιφερειακές εφημερίδες στις ΗΠΑ τερματίζουν τη χάρτινη έκδοσή τους και μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους στο Internet, αλλά με διαφορετική μορφή και χωρίς να αποφύγουν τις απολύσεις. Η Tucson Citizen, η παλαιότερη ημερήσια εφημερίδα στην Αριζόνα (κυκλοφορεί από το 1870) θα εκδώσει το τελευταίο φύλλο της το Σάββατο. Αντί της εφημερίδας, η μητρική επιχείρηση Gannett θα διατηρήσει μία ιστοσελίδα που θα προσφέρει μόνο σχόλια και γνώμες και δεν θα καταγράφει την επικαιρότητα.

Η εφημερίδα ήταν προς πώληση αλλά η έλλειψη συμφωνίας με υποψήφιους αγοραστές οδήγησε στο οριστικό τέλος της έντυπης έκδοσης του φύλλου. Ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο απολύσεων: στο φύλλο εργάζονταν 65 άνθρωποι. Παράλληλα, όπως έγινε γνωστό, στις 23 Ιουλίου θα εκδοθεί το τελευταίο φύλλο της Ann Arbor News, εφημερίδας που εκδίδεται στο Μίσιγκαν εδώ και 174 χρόνια. Σε αυτήν την περίπτωση την έντυπη έκδοση θα αντικαταστήσει ηλεκτρονική έκδοση με το περιεχόμενο της έντυπης. Με τη σειρά της η ιστοσελίδα θα παράγει έντυπες εκδόσεις κάθε Πέμπτη και Κυριακή. Με το κλείσιμο της εφημερίδας θα απολυθούν 214 εργαζόμενοι.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press