Η ζωή και ο θάνατος του «Ελεύθερου Τύπου»

• Η χρυσή εποχή του Αρη και της Λίλιαν Βουδούρη, οι κλυδωνισμοί μετά τον θάνατο των εκδοτών και το εγχείρημα του ζεύγους Αγγελοπούλου

Στιγμιότυπο από τη συνέλευση των εργαζομένων στον «Ελεύθερο Τύπο» την περασμένη Δευτέρα

Εντυπωσιακές, σαφώς δαπανηρές, προσφορές, αλλά και πανάκριβα ένθετα, προσπαθούν να τονώσουν την αναιμική κυκλοφορία. Η διεισδυτικότητα της εφημερίδας, ιδίως στους παραδοσιακούς της αναγνώστες, είναι πια πολύ χαμηλή. Διόλου τυχαία, μέσα στα τρία χρόνια της έκδοσής του ο «Ελεύθερος Τύπος» της Γιάννας θα αλλάξει τέσσερις διευθυντές, περίπου όσους μετρά στην ιστορία του πριν από την έλευσή της: τον κ. Λ. Σμαΐλη, τον κ. Ι. Παπουτσάνη, τον κ. Αντ. Παπαγιαννίδη και τον κ. Σερ. Κοτρώτσο. Στο διάστημα αυτό η ίδια επιλέγει να τηρήσει πιο διακριτική προσωπική στάση, συγκριτικά με αυτή του παρελθόντος. Στις ελάχιστες στιγμές δημόσιας προβολής της συγκαταλέγεται η τιμητική της διάκριση με τα διάσημα του Ιππότη του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, από τον γάλλο πρεσβευτή κ. Κριστόφ Φαρνό, στις 15 Οκτωβρίου του 2008. Τα οικονομικά μεγέθη έχουν εν τω μεταξύ αρχίσει να αποκτούν έντονα αρνητικό πρόσημο για τον κ. Θ. Αγγελόπουλο. Το ακριβές ύψος της ζημιάς κρίνεται αδύνατον να προσδιοριστεί, σίγουρα υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ ορισμένοι μιλούν και για ποσό άνω των 75 εκατ. ευρώ. Οι απώλειες είναι εντυπωσιακές, δεν είναι όμως και οι μοναδικές.

Η διεθνής οικονομική συγκυρία έρχεται να πλήξει ακόμη δύο σημαντικές δραστηριότητες του επιχειρηματία τόσο στον ναυτιλιακό όσο και στον τραπεζικό τομέαεκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια εκταμιεύονται προκειμένου να καλυφθεί η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ελβετικής τράπεζας UΒS, της οποίας είναι εκ των πλέον σημαντικών μετόχων.

• Η πρώτη κρίση
• Η μεταβίβαση στο Ιδρυμα Τύπου

Ο Αρης και η Λίλιαν Βουδούρη τη χρυσή εποχή του «Ελεύθερου Τύπου»

O«Ελεύθερος Τύπος» θα περάσει την πρώτη δομική κρίση του όταν το ζεύγος Βουδούρη δεν θα είναι πια στη ζωή. Πρώτη φεύγει η Λίλιαν Βουδούρη, ξαφνικά από εγκεφαλικό. Η απώλειά της φέρνει σε τραγική κατάσταση τον Αρη Βουδούρη, οι καθημερινές επισκέψεις στον τάφο της τον αποδιοργανώνουν ψυχολογικά και αργότερα την ακολουθεί κι εκείνος έπειτα από αυτοκινητικό δυστύχημα στη Βουλιαγμένης. Με διαθήκη του, που συντάσσει στην 31η επέτειο της γνωριμίας τους, ο Βουδούρης θέλει την περιουσία του Ιδρύματος Τύπου που ελέγχει την εφημερίδα να περνά στο νεότευκτο Ιδρυμα Λίλιαν Βουδούρη. Πρόεδρο τοποθετεί τον τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος και κατοπινό Αρχιεπίσκοπο μακαριστό Χριστόδουλο, ενώ επιτρέπει ρόλο στο διοικητικό συμβούλιο σε στενούς συγγενείς, όπως ο σκηνοθέτης Λεωνίδας Τριβιζάς, σε φίλους του ζεύγους, όπως ο κ. Μιλτ. (Μάκης) Σαρρής, σε καλλιτέχνες, όπως ο Δημήτρης Χορν, αλλά και σε γνωστούς πολιτικούς της Νέας Δημοκρατίας: τον κ. Μιλτ. Εβερτ, τον κ. Ι. Βαρβιτσιώτη και τον κ. Ι. Παλαιοκρασσά. Από το Ιδρυμα θα περάσουν και άλλα γνωστά ονόματα της δημόσιας ζωής, όπως ο ποινικολόγος κ. Αλ. Κατσαντώνης, αλλά και ο επιχειρηματίας κ. Θ. Λιακουνάκος.

Στο πέρασμα του χρόνου, το Ιδρυμα θα κατηγορηθεί ενίοτε για οικονομική ασυδοσία και διαχρονικά για άσκηση πολιτικών παιχνιδιών που έβλαψαν δημοσιογραφικά την εφημερίδα. Τη διετία 1993- 1995 και ενώ ο κ. Ρίζος έχει πλέον αποχωρήσει και εκδίδει τον «Αδέσμευτο Τύπο», στην καρέκλα του διευθυντή κάθεται ξανά ο κ. Πασαλάρης . Αποχωρεί, παραμένοντας ως αρθρογράφος, το 1996, οπότε καθήκοντα διευθυντή αναλαμβάνει ο κ. Γ. Κύρτσος.

• Οι εργαζόμενοι
• «Ηθικά απαράδεκτη η απόφαση για λουκέτο»

Ο «Ελεύθερος Τύπος» στα περίπτερα πριν από την αλλαγή του λογότυπου της εφημερίδας

Oι 450 εργαζόμενοι, μετέωροι σήμερα, καταφέρονται εναντίον του ζεύγους Αγγελοπούλου. Καταγγέλλουν ως «ανεύθυνη, προκλητική και ηθικά απαράδεκτη την απόφαση για λουκέτο». Κάνουν λόγο για «αιφνιδιαστική, εν κρυπτώ ενέργεια», αλλά και για «φαραωνικές σπατάλες», για να ικανοποιηθούν κάθε λογής φιλοδοξίες, αλλά και «στρατιές ημετέρων που παρήλασαν από την εφημερίδα». «Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών, έγινε σειρά αποτυχημένων επιλογών, σε επίπεδο διοίκησης, δημοσιογραφικής διεύθυνσης και εμπορικής στρατηγικής, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν σοβαρότατα προβλήματα σε μια από τις ιστορικές παραδοσιακές εφημερίδες της χώρας μας» τονίζουν οι εργαζόμενοι.

• ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 28 Ιουνίου 2009