Ο Βλαδίμηρος και ο Αιμίλιος αναλαμβάνουν δράση από απόψε στον «Σκάι» κράζοντας την πολιτική επικαιρότητα

Δύο κοράκια και ένας λύκος θα κράζουν καθημερινά την πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα, στη νέα σατιρική εκπομπή «ΚΡΑ» που θα προβάλλεται στον «Σκάι» από απόψε στις 21.45. «Διωγμένα» από τις πυρκαγιές δύο άμοιρα κοράκια, ο Βλαδίμηρος κι ο Αιμίλιος, καταφεύγουν στην Αθήνα, στην ταράτσα μιας πολυκατοικίας, όπου αργότερα καταφτάνει κι ο λύκος Βαγγέλης, με καψαλισμένο ποπό απ’ τις φωτιές και διωγμένος από το δάσος. Η αταίριαστη τριάδα παρακολουθεί τα των ανθρώπων και σατιρίζει, σχολιάζει και ενίοτε «κράζει» καταστάσεις, εξελίξεις, ειδήσεις και πρόσωπα «όσο ψηλά κι αν βρίσκονται». Γύρω τους οι κάτοικοι της πολυκατοικίας, με προτιμήσεις κι αδυναμίες… πολιτικές -και όχι μόνο- με προβλήματα, όνειρα και «κονέ». Στην παρέα μπαίνει και η κυρία Ορτάνς, η οποία δηλώνει μέντιουμ και προβλέπει το μέλλον αλλά και… το παρελθόν. Η σκηνοθεσία και η μουσική επιμέλεια ανήκουν στον Φαίδωνα Σοφιανό, τα κείμενα στα υποκείμενα, ενώ ακούγονται οι φωνές των: Κώστα Τριανταφυλλόπουλου, Σταύρου Μαυρίδη, Μιχάλη Μητρούση, Τάσου Κωστή, Μαρβίνας Πυτιχούτη, Ακίνδυνου Γκίκα κ.ά.

Φαινόμενα. Της Πόπης Διαμαντάκου, ΤΑ ΝΕΑ, Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008

Αγωνία για τις ομάδες των εκπομπών, πλήξη για το φιλοθέαμον κοινό οι πρεμιέρες των πρωινάδικων. Χάλια. Χειρότερα δεν γινόταν. Απογοητευτικές οι πρεμιέρες, απογοητευτικότερες οι εκπομπές που ακολούθησαν για να σχολιάσουν τις πρεμιέρες.

Στις πρώτες είδαμε πάλι μια χούφτα νοματαίους να περιφέρονται σε ένα στούντιο διαμορφωμένο τάχα σε σπίτι, ήτοι μεταξύ σαλονιού και κρεβατοκάμαρας- στης Ελένης έχουν και πιάνο- και να μη λένε απολύτως τίποτε. Με το που τελείωσαν οι πρωινοί ξεκίνησαν οι μεσημεριανοί, που σχολίαζαν τους πρωινούς. Άρχισαν να αναλύουν το τίποτε με τέτοιο στόμφο και σοβαροφάνεια, σαν να ανέλυαν τη συζήτηση στη Βουλή για το νέο Ασφαλιστικό και τις εσωκομματικές ίντριγκες ταυτοχρόνως.

Τι είπε ο Γρηγόρης, ανασηκώθηκε το δεξί του βλέφαρο ή το αριστερό; Όσο για την Ελένη, έπαθαν σπασμούς, παραλήρημα: «Η λαμπερήηηηη», «Η μοναδικήηηηη» φώναζε η Φαίη Σκορδά. Και μετά άρχισαν άλλου είδους εμβριθείς αναλύσεις: «Δάκρυσε για την Κατερίνα Ζαρίφη που έφυγε». Σιγά, βρε κορίτσια! Είναι δυνατόν να αλυσοδένονται οι τηλεοπτικές ομάδες για να μείνουν στο… κουπί μιας εκπομπής, όπως έκαναν στις γαλέρες οι Ρωμαίοι που έδεναν τους δούλους-κωπηλάτες, ώστε ακόμη κι αν βουλιάξει το πλοίο να τους πάρει στον βυθό; Τι αντιλήψεις είναι αυτές; Και τι θέματα για να ασχολούνται μεγάλοι άνθρωποι στα πάνελ!

Μια χαρά τα πήγαν βέβαια, και ο Γρηγόρης και η Ελένη, σε αυτό που έχει επικρατήσει να θεωρείται πρωινή εκπομπή. Λίγο μαγειρική, λίγο τα άστρα, πολύ κουτσομπολιό, μία έγκυο τη χρονιά (στου Γρηγόρη, για παράδειγμα, θα έχουν εγκυμονούσα της σεζόν τη Μουτίδου) και ατέλειωτες κουβέντες για γεννητούρια, πάνες, γάμους, κουφέτα… μπλιάχ!

Σέρνονται όλη την ημέρα από σκαμπό σε καναπέ και από πάνελο σε πολυθρόνα και μιλάνε για τα οικογενειακά τους και για τα μωρά τους με τις ώρες. Μία ώρα και πλέον η Δέσποινα Βανδή καλεσμένη στης Μενεγάκη και δεν είχαν άλλη κουβέντα οι δυο τους.

Κατόπιν αυτών, ποιο θέμα να σχολιάσουν τα μεσημεριανάδικα; Τα σκηνικά. Τι χρώμα έχουν και πόσο ωραία είναι. Χάλια είναι και τα σκηνικά. Κιτς. Με χρώματα που φέρνουν αναγούλα- ειδικώς της Ελένης, με τα ψυχεδελικά σχέδια. Αλλά και αυτό θα το προσπερνούσαμε αν υπήρχε κάτι να δούμε.

Και θα υπήρχε αν έβγαιναν από το στούντιο αυτές οι πολυπληθείς ομάδες των πρωινάδικων, έπαιρναν μια κάμερα και κατέβαιναν στις γειτονιές, στα σούπερ μάρκετ, να βρουν την αληθινή ζωή και να την πασπαλίσουν χιούμορ και αλατοπίπερο, να ταξιδέψουν στην Περιφέρεια, να ανακαλύψουν τρόπους ζωής και να τους παρουσιάσουν, ανθρώπους, δημιουργίες, να κάνουν έρευνες στην αγορά, να ανακαλύψουν καινούργια αντικείμενα, καινούργια σκεύη, να παρουσιάσουν από τάσεις της αρχιτεκτονικής μέχρι νέες ιδέες για χαρούμενη ζωή, σε εποχές που τα οικονομικά δεν βοηθούν τη χαρά. Επιτέλους, να ξεκολλήσουν από τους καναπέδες και το κουτσομπολιό.

Αντί όλων αυτών, μιλάνε διαρκώς για τα μωρά τους και για τους γάμους τους, δείχνουν τα θαύματα της καλλωπιστικής ιατρικής φορώντας αποκαλυπτικά φουστάνια, βαμμένες όλες για πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν – μηδέ της Μενεγάκη εξαιρουμένης, η οποία ουδείς αρνείται ότι διαθέτει άνεση, ωραία μάτια, γλυκό χαμόγελο, μια καλή κουβέντα για όλους και ευρύ ρεπερτόριο λαϊκών ασμάτων να σιγοψιθυρίζει, αλλά δεν είναι καριέρα το χαχανητό από καναπέ σε καναπέ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

• Καταδικασμένο σε ιδρυματισμό το κοινό

Προκειμένου να δώσει πανηγυρικό τόνο στην πρεμιέρα του μενεγάκειου πρωινάδικου, ο Αlpha διοργάνωσε «συνέντευξη Τύπου» αμέσως μετά την εκπομπή. Δημιούργησε, δηλαδή, ένα ψευδογεγονός και το διόγκωσε με την αρωγή των κουτσομπολίστικων εκπομπών που ακολουθούσαν και οι οποίες έκαναν απευθείας συνδέσεις για να αναμεταδώσουν διάφορες συγκλονιστικές λεπτομέρειες του ψευδογεγονότος, όπως «πόσο άρεσε στους δημοσιογράφους που ήταν εκεί το φουστάνι της Ελένης» και «πόσες ανθοδέσμες είχε το καμαρίνι της». Μικρός ο τόπος και οι ψευδογκλαμουριές γελοιοποιούν, αντί να ενισχύουν, το ίματζ των επαγγελματιών της τηλεόρασης. Το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα των παρουσιαστών, άλλωστε, αλλά ολόκληρο το «πακέτο» των πρωινάδικων εκπομπών. Τι να τα κάνει τα σκόρδα και τους απήγανους για το «κακό μάτι» ο Γρηγόρης- πάλι τα ΄χε μαζί του. Έσπευσε και η Κλεοπάτρα του «Κους-Κους» να πει ότι «αυτό είναι κατινιά». Ποιος μιλάει!

Ανανέωση στο ίδιο το κόνσεπτ των πρωινάδικων χρειάζεται. Αλλά ουδείς κινδυνεύει, όταν όλοι κάνουν τα ίδια. Εκτός από τους τηλεθεατές που έχουν πάθει ιδρυματισμό, έγκλειστοι διαρκώς σε «διαμερίσματα» πρωινάδικων.

«Νύχτες πρεμιέρας» στο σινεμά, ημέρες πρεμιέρας στην τηλεόραση. Οι βασιλείς και οι βασίλισσες της πρωινής ζώνης επέστρεψαν στα χειμερινά τους ανάκτορα, ενώ άρχισαν και τα δύο νέα καθημερινά σίριαλ της σεζόν, που δίνουν το lead in στα δελτία των οχτώ. Πάντως, πρωί πρωί χθες, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, κ. Ψωμιάδης, βγήκε σε παράθυρο στον κ. Αυτιά (Αlpha) και ύμνησε την Ελένη Μενεγάκη σαν να ήθελε να δώσει καλό lead in στην εκπομπή της που αρχίζει μετά το «Καλημέρα σας».

Κλαρίνα και τσιφτετέλια περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, η πρεμιέρα του «Καφέ με την Ελένη». Ο Πάνος Κιάμος αφηγήθηκε τραγουδώντας ότι βγήκε με την παρέα του «για ποτό και ξενύχτι», για να μεθύσει, να τα σπάσει και να ξεχάσει «εκείνη»: «Πίνω-πίνω και δεν με πιάνει, σβήνω-σβήνω μ’ έχεις τρελάνει». Ο,τι ακριβώς χρειάζεται να ακούσει η νοικοκυρά που εκείνη την ώρα «σβήνει» το κρέας και τα κρεμμυδάκια που τσιτσιρίζουν στο τηγάνι.

«Βλέπω-βλέπω» τις πρωινές εκπομπές, αλλά συνήθως δεν με πιάνει, δεν με αγγίζει αυτό που βλέπω ή μάλλον με θλίβει. Ποιον λογικό άνθρωπο να πιάσει αυτό το υστερικό κέφι; Πώς να μη μας λιγώσουν τα παχιά λόγια που ακούστηκαν πρόσφατα σε ένα «ελαφράδικο» με αφορμή την παρουσία του Ανδρέα Μπάρκουλη στην κηδεία του Σταύρου Παράβα; «Τώρα γράφεται ιστορία», να λέει εκστασιασμένος ένας «πανελίστας», «γιατί εδώ δεν μιλάμε για απλούς ηθοποιούς, αλλά για μεγαθήρια…». Σε αναπηρική πολυθρόνα ο παλιός ζεν πρεμιέ του κινηματογράφου, στο χώμα ο «Φίφης». Οι εικόνες από το Κοιμητήριο της Καισαριανής που προβάλλονταν, ενώ διατυπώνονταν αυτά τα σχόλια, ήταν βιντεοσκοπημένες και όχι «λάιβ». Αν συνέβαινε το δεύτερο, ίσως ο ίδιος ο σεμνός ηθοποιός να σηκωνόταν από το φέρετρο για να διαμαρτυρηθεί. Αν αυτοί οι ηθοποιοί ήταν μεγαθήρια, τότε τι ήταν η Βέρα Ζαβιτσιάνου, που ο πρόσφατος θάνατός της πέρασε απαρατήρητος από τις χαζοχαρούμενες εκπομπές; Θεά; Σκέτη θεά;

Πολλοί έχουν υμνήσει τα «χέρια του πιανίστα», τα μακριά και ντελικάτα δάχτυλά του, όμως ας μην ξεχνάμε και τα χέρια του μάγειρα, όπως του Τζέιμι Ολιβερ που κάθε πρωί παρουσιάζει το «Απλά και νόστιμα» (ΣΚΑΪ). Χέρια που δεν διστάζουν να αφαιρέσουν την πέτσα της κότας, να ζυμώσουν τον κιμά, να πιάσουν το κρεμμύδι και το σκόρδο, χωρίς επιτήδευση και φλυαρίες. Φέρνει κανείς στον νου του εκείνες τις γυναίκες του χωριού που άνοιγαν φύλλο σαν να ήταν για το πιο εύκολο και φυσικό πράγμα στον κόσμο ή που ζύμωναν το ψωμί με σεβασμό, ξέροντας ότι τα χέρια τους αγγίζουν κάτι ζωντανό και πολύτιμο.

Δεν ξέρω πόσο απλές είναι οι συνταγές του διάσημου Βρετανού μάγειρα, όμως μου αρέσει να βλέπω έναν τεχνίτη που αγαπάει τη δουλειά του και δεν επιδεικνύει απλώς τη δεξιοτεχνία του.

Περιμένω τις πρεμιέρες της εβδομάδας και ελπίζω ότι δεν θα μουρμουρίσω «βλέπω-βλέπω και δεν με πιάνει». Η αλήθεια είναι ότι, ανεξάρτητα από τη θέλησή μας, η ασχήμια μάς πιάνει, όπως μας πιάνει και η ανέμπνευστη ευπρέπεια, η πληκτική μετριότητα, είτε βλέπουμε πολλή τηλεόραση είτε δεν βλέπουμε καθόλου. Εδώ μας επηρεάζει το πέταγμα μιας πεταλούδας στο Πεκίνο, δεν θα μας επηρεάζει το τι βλέπουν εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας;