RSS

Monthly Archives: Μαΐου 2009

Η «ψιττακίαση» των ελληνικών ΜΜΕ

  • Toυ Πασχου Mανδραβελη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/5/2009

Η αλήθεια είναι ότι παπαγαλάκια υπήρχαν πάντοτε. Πολλών χρωμάτων. Μπορεί στις διαφημίσεις να είναι πράσινα, αλλά υπάρχουν και τα μπλε. Απαντώνται και σε άλλα χρώματα, αλλά σπανίως. Για να καταλάβουμε, όμως, πού υπάρχει η μεγαλύτερη συγκέντρωση ψιττακών πρέπει να κοιτάξουμε την τροφική αλυσίδα. Διότι τα παπαγαλάκια της πολιτικής δεν είναι «τα πετεινά του ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας,» (Ματθαίος ΣΤ΄ 22), ούτε «ο πατήρ ημών ο ουράνιος τρέφει αυτά». Κάποιος άλλος τα ταΐζει. Και όπως λένε οι Αμερικανοί «αν θες να βρεις τη λύση του μυστηρίου ακολούθησε το χρήμα». Και το πολύ χρήμα σ’ αυτή τη χώρα υπάρχει στο κράτος και το διαχειρίζεται πάντα το κυβερνών κόμμα…

Πριν από το 2004 τα περισσότερα παπαγαλάκια ήταν πράσινα. Για έναν απλό λόγο. Κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ και το κυβερνών κόμμα διαχειρίζεται το μισό του ΑΕΠ. Εχει τεράστια διαφημιστικά κονδύλια, τα οποία μοιράζει σε εφημερίδες και κανάλια (κατά περίεργο τρόπο, που ποτέ δεν έχει σχέση με κυκλοφορίες και θεαματικότητες). Εχει χιλιάδες θέσεις του Δημοσίου να διορίσει δημοσιογράφους, πληρώνει διαφημιστικές εταιρείες οι οποίες «χρειάζονται» κείμενα, έχει θέσεις «συμβούλων» κ.λπ. Με ένα δαιδαλώδες κι αδιαφανές κράτος μπορείς να κάνεις πολλά, ακόμη και να πληρώνεις «παπαγαλάκια».

Εκτός, όμως, των παραπάνω, η εκάστοτε κυβέρνηση κρατά σε εκκρεμότητα τις άδειες των καναλιών. Είναι μια θλιβερή ιστορία χειραγώγησης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που τραβάει από το 1989 και ακόμη δεν έχει διευθετηθεί. Να σημειώσουμε ότι συντριπτική πλειονότητα των εκδοτικών επιχειρήσεων χρωστάνε πολλά και κυρίως στα ασφαλιστικά Ταμεία, τα οποία διαχειρίζεται επίσης το κράτος. Αν κοιτάξουμε τους ισολογισμούς των εκδοτικών επιχειρήσεων θα δούμε λειτουργικές ζημιές εκατομμυρίων ευρώ και συσσωρευμένα χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων. Εχουμε αναρωτηθεί ποτέ πώς γίνεται στη χώρα με τη μικρότερη αναγνωσιμότητα του πληθυσμού να έχουμε τις περισσότερες εφημερίδες; Δεν είναι «ο πατήρ ημών ο ουράνιος», που τις τρέφει, αλλά το κράτος-πατερούλης. Τέλος, μη λησμονήσουμε και τις διάφορες ρυθμίσεις -όπως ήταν το 2% του τζίρου των εκδοτικών επιχειρήσεων χωρίς παραστατικά- που έχουν θεσπιστεί για να… θωρακιστεί η ανεξαρτησία του Τύπου.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, η καμπάνια της Νέας Δημοκρατίας θα ήταν πέρα για πέρα αληθής αν μεταδιδόταν το 2004. Τότε υπήρχαν πολλά πράσινα παπαγαλάκια, διότι ήταν πράσινο το χέρι που τα τάιζε. Σήμερα τα παπαγαλάκια είναι μπλε διότι είναι μπλε το χέρι που διαχειρίζεται τα δημόσια ταμεία. Βέβαια, πολλά από τα παπαγαλάκια που ήταν πράσινα στο παρελθόν άλλαξαν χρώμα, επειδή άλλαξε ο ένοικος του Μαξίμου. Κατά μία έννοια είναι, κυβερνητικοί κατ’ επάγγελμα. Ευλογούν τον εκάστοτε «καταλληλότερο» ανεξαρτήτως χρώματος και ιδεολογίας. Αν, μάλιστα, το ψάξουμε λίγο βαθύτερα θα ανακαλύψουμε ότι και ο δείκτης «καταλληλότητας» είναι σύμπτωμα της ψιττακίασης από την οποία υποφέρουν τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό υπάρχει μόνο στην Ελλάδα.

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Μέχρι το 2006 δημοσιοποιούνταν -έστω λειψά- τα στοιχεία των εργαζομένων και συμβασιούχων δημοσιογράφων σε κρατικούς οργανισμούς και κρατικά γραφεία Τύπου. (Σ.Σ.: Κατόπιν υπήρξε σιωπή, διότι κατά μια θεωρία εθίγοντο προσωπικά δεδομένα. Δηλαδή εμείς οι φορολογούμενοι που πληρώνουμε δεν έπρεπε να μάθουμε τι γίνονται τα λεφτά μας, λόγω… προσωπικών δεδομένων εκείνων που πληρώνονταν). Εξαιτίας εκείνου του βραχυχρόνιου παράθυρου διαφάνειας είδαμε ότι ο αριθμός των δημοσιογράφων εργαζομένων στο κράτος επληθύνετο. Που σημαίνει ότι αναλογικά αυξανόταν και ο αριθμός των ψιττακών. (Σ.Σ.: δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε κρατικούς οργανισμούς «παπαγαλάκια». Η συντριπτική πλειονότητά τους είναι εργαζόμενοι των 1.000-1.200 ευρώ που κάνουν απλώς τη δουλειά τους. Οταν αυξάνεται όμως ο συνολικός αριθμός, αναλογικά αυξάνεται και ο αριθμός των «ψιττακών».)

Κακά τα ψέματα. Τα παπαγαλάκια υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο υπάρχει το χέρι που τα ταΐζει, δηλαδή το μεγάλο και αδιαφανές κράτος. Αν δεν διορθωθεί αυτό, τζάμπα κουβέντες θα κάνουμε.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Μαΐου, 2009 σε Δημοσιογράφοι, ΜΜΕ

 

Τα δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση σε κρίση ανυποληψίας

  • Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 24 Μαΐου 2009

Ελάχιστος κόσμος είναι ικανοποιημένος από τα δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση. Η πλειονότητα θεωρεί ότι δεν είναι αντικειμενικά, με το στοιχείο της υπερβολής να κυριαρχεί και τα θέματα να παρουσιάζονται μεροληπτικά. Οι παρουσιαστές δεν παίζουν και τόσο μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση άποψης εκ μέρους του τηλεθεατή, ενώ τα «παράθυρα» μάλλον δεν είναι χρήσιμα. Και μην ξεχνάμε τα πολιτικά συμφέροντα:

Πολλοί, πάρα πολλοί, ιδίως στις νεότερες ηλικίες, είναι όσοι υποστηρίζουν ότι εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα και καλύπτουν κάποια θέματα εκτενώς για να προωθούν νομοθετικές ρυθμίσεις… Τα ανωτέρω είναι μερικά από τα συμπεράσματα έρευνας για τα δελτία ειδήσεων στη μικρή οθόνη που διενήργησαν φοιτητές του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο λεκανοπέδιο Αττικής από τους Γεράσιμο Κιζήλο, Ελένη Μπεζιριανόγλου, Νικήτα Ραφαήλ, Ευαγγελία Καραμανώλη, Αλέξανδρο Σιέρρο, Δημήτρη Τσιριγώτη και Μιλένα Ηλιοπούλου, για το μάθημα «Οργάνωση και ροή προγράμματος στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση» που διδάσκει ο Ευ. Σόρογκας.

*Ας συνεχίσουμε, όμως, με τους κρίσιμους αριθμούς. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ερωτήσεις που αφορούν στα δελτία ειδήσεων και στο κατά πόσο εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα.

  • Πολιτικά συμφέροντα

Κάτι που δείχνουν να το πιστεύουν ακράδαντα οι ερωτώμενοι με τις ερωτώμενες, βλέπε και τα ποσοστά των απαντήσεών τους: «Ναι, εξυπηρετούν» απάντησε ποσοστό 88% των θηλέων από 16 έως 30 ετών και 84% αρρένων στις ίδιες ηλικίες. Στους 31 έως 50 έτη πέφτουν λίγο τα ποσοστά (82% οι γυναίκες και 74,8% οι άνδρες) και πάλι όμως δεν τίθεται θέμα ισορροπιών.

*Σχετική αναλογία υπάρχει και στις απαντήσεις που αφορούν ακόμη μία ακανθώδη ερώτηση: «Θεωρείτε ότι ο ιδιοκτήτης του κάθε καναλιού έχεις στενές σχέσεις με κόμματα και προβάλλει έτσι τα θέματα ώστε να επηρεάζουν την κοινή γνώμη της χώρας;».

Στις ηλικίες 16 έως 30 έτη, έχουμε καταφατική απάντηση 78,8% για τους αρσενικούς και 77% για τα θηλυκά και στις ηλικίες 31 έως 50 έτη 73,2% και 82,7% αντιστοίχως!

*Το θέμα κλείνει με την εξής, επίσης επιθετική, ερώτηση: «Πιστεύετε ότι τα δελτία ειδήσεων μπορεί να καλύπτουν εκτενώς κάποια θέματα με σκοπό να προωθούνται πιο εύκολα και ανώδυνα νομοθετικές ρυθμίσεις και τροποποιήσεις;». Κι εδώ, οι πλειοψηφίες είναι απολύτως σαφείς.

Απάντηση «ναι» δίνει το 79,6% των ανδρών και το 69,9% των γυναικών στις ηλικίες 16 έως 30 έτη και αντιστοίχως το 70,9% και 76,7% στις ηλικίες από 31 έως 50 έτη.

*Μ’ αυτά και μ’ αυτά, βέβαια, θα ήταν αδύνατον να εκδηλώνουν ικανοποίηση από τα δελτία ειδήσεων όσοι και όσες συμμετείχαν στην έρευνα.

Το «όχι» έρχεται από το 82,3% των αρρένων και 83,6 % των θηλέων στις ηλικίες 16 έως 30 έτη και από 84,3% των αρρένων και 81,2% των θηλέων στις ηλικίες 31 έως 50 έτη.

  • Ιδιωτική ή δημόσια TV;

Οπότε; Είναι ή δεν είναι πιο αξιόπιστα τα δελτία της δημόσιας τηλεόρασης από τα δελτία των ιδιωτικών καναλιών;

*Εδώ η γραμμή δεν είναι ενιαία. Ποσοστό 55,5% των ανδρών 16 έως 30 έτη, ποσοστό 52,8% των ανδρών 31 έως 50 έτη και ποσοστό 55% στις γυναίκες 31 έως 50 έτη, θεωρούν πιο αντικειμενικά τα «κρατικά» δελτία. Στις γυναίκες, από την άλλη, 16 έως 30 ετών, υπέρ των «ιδιωτικών» δελτίων ψηφίζει το 55,1%.

*Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση: «Τα δελτία ειδήσεων παράγουν βία;». Και σε αυτή την περίπτωση εμφανίζονται εντελώς ξεκάθαρες πλειοψηφίες, τόσο στις ηλικίες 16 έως 30 ετών («ναι» λέει το 67,2% στους άνδρες και το 81,4% στις γυναίκες) όσο και στις ηλικίες 31 έως 50 έτη (καταφατικά απαντά το 75,5% των ανδρών και το 78,2% των γυναικών)!

*Διά ταύτα προκύπτουν ποσοστά δικτατορικού τύπου, αναφορικά με την αντικειμενικότητα των δελτίων ειδήσεων: «Οχι δεν είναι αντικειμενικά» λέει το 88,7% των αρσενικών και το 89,6% των θηλυκών στις ηλικίες 16 έως 30 έτη, καθώς και το 75,6% των ανδρών και το 78,2% των γυναικών στις ηλικίες 31 έως 50 έτη.

*Τέλος, το στοιχείο της υπερβολής το βρίσκουν παρόν στα δελτία πάνω κάτω 8 στους 10 σε όλες τις κατηγορίες, μεροληψία ανακαλύπτουν γύρω στους 7 στους 10, επηρεασμένοι από την κοινωνική αποδοχή των παρουσιαστών λένε ότι είναι λιγότεροι από τους μισούς, ενώ τη χρησιμότητα των παραθύρων την αναγνωρίζουν περίπου 4 στους 10.

*Τι θα θέλανε να βλέπουν στα πάνελ; Ανθρώπους της καθημερινότητας και ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος.

 

Εγκλημα εν ψυχρώ

  • Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 31 Μαΐου 2009

  • Ξανανοίγει ο φάκελος της εκτέλεσης ισπανού ρεπόρτερ από αμερικανούς στρατιώτες στο ξενοδοχείο «Palestine» στη Βαγδάτη το 2003
  • Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ

Η δίωξη ασκήθηκε πριν από δύο χρόνια. Κατηγορούμενοι ήταν ο λοχίας Σον Γκίμπσον, ο λοχαγός Φίλιπ Γουόλφορντ και ο αντισυνταγματάρχης Φίλιπ Ντεκάμπ, από την τρίτη μεραρχία πεζικού των ΗΠΑ. Η κατηγορία αφορούσε τη δολοφονία του ισπανού καμεραμάν Χοσέ Κόουσο, το πρωί της 8ης Απριλίου του 2003. Παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα στη Βαγδάτη από τον 15ο όροφο του ξενοδοχείου «Palestine» όταν ένα αμερικανικό άρμα άνοιξε πυρ εναντίον του κτιρίου. Μαζί με τον Κόουσο έχασε τότε τη ζωή του και ο καμεραμάν του πρακτορείου Reuters Ταράς Πόρτσιουκ, που είχε βγει στο μπαλκόνι του, έναν όροφο πιο κάτω.

*Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων έκανε λόγο για παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης, αλλά ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ υποστήριξε ότι το τανκ δέχθηκε πυρά από το «Palestine», οπότε αναγκάσθηκε να απαντήσει.

*Η ένορκη διοικητική εξέταση που διατάχθηκε από το Πεντάγωνο έβγαλε «λάδι» το πλήρωμα του άρματος.

*Οσο για τη δίωξη, τελικά δεν προχώρησε «λόγω έλλειψης στοιχείων». Αλλά ο ισπανός δικαστής Σαντιάγο Πεδράθ, δεν το έβαλε κάτω.

Και πριν από λίγες μέρες επέστρεψε δριμύτερος: Νέα δίωξη, με νέες μαρτυρίες που ανοίγουν την υπόθεση απ’ την αρχή. Αυτή τη φορά, τρεις ρεπόρτερ, ο Γιον Σιστιάγα, η Ολγα Ροδρίγεθ και ο Χεσούς Κινονέρο, κατέθεσαν ότι έξω απ’ το ξενοδοχείο επικρατούσε απόλυτη ησυχία. «Δεν υπήρχε κανένα επεισόδιο ή συμβάν που να άξιζε τον κόπο», έγραψε ο δικαστής Πεδράθ. «Οπότε κανείς δεν είχε βγάλει την κάμερά του και κάθονταν όλοι ήσυχοι στα μπαλκόνια τους. Δεν υπήρχε, δηλαδή, ουδεμία απειλή για το άρμα και έτσι καταρρίπτονται οι ισχυρισμοί των αμερικανών ότι δέχθηκαν καταιγισμό πυρών».

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Μαΐου, 2009 σε Δημοσιογράφοι

 

Πεθαίνοντας για την Αλήθεια! Ένα ντοκιμαντέρ του Νίκου Μεγγρέλη

Με τους δημοσιογράφους που έχασαν τη ζωή τους στην υπηρεσία της ενημέρωσης ασχολείται το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ Πεθαίνοντας για την Αλήθεια του Νίκου Μεγγρέλη. Τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ γίνονται σε τρεις ηπείρους και εννέα χώρες. Οι συντελεστές του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε τρεις ηπείρους και εννέα χώρες, προκειμένου να συναντηθούν και να μιλήσουν με τους συγγενείς, τους φίλους, τους συνεργάτες, αλλά και με κυβερνητικά στελέχη, αξιωματούχους και διανοούμενους, που εμπλέκονται με τις ιστορίες των δημοσιογράφων που χάθηκαν στα πολεμικά μέτωπα των τελευταίων ετών.

Η βραβευμένη σκηνοθέτης, Ειρήνη Βαχλιώτη, βρίσκεται πίσω από τις κάμερες, ο δημοσιογράφος Νίκος Μεγγρέλης είναι επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, ενώ το ντοκιμαντέρ γίνεται με την υποστήριξη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (IFJ). Η έρευνα για το Πεθαίνοντας για την Αλήθεια στηρίζεται σε αρχειακό υλικό, ντοκουμέντα, συνεντεύξεις από αυτόπτες μάρτυρες και ανθρώπους σε θέσεις-κλειδιά. Τα γυρίσματα γίνονται στη Μ. Βρετανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ουκρανία, το Ιράκ, την Παλαιστίνη, το Κατάρ, την Ιορδανία καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπολογίζεται ότι κάθε πέντε ημέρες, ένας δημοσιογράφος χάνει τη ζωή του.

Ο πόλεμος στο Ιράκ υπήρξε ο πιο αιματηρός πόλεμος στην ιστορία για τους ανθρώπους των μέσων ενημέρωσης. Από την αρχή της εισβολής το 2003 μέχρι τον Μάρτιο του 2009 είχαν καταγραφεί 272 νεκροί και πολυάριθμοι τραυματίες. Στον 20ετή πόλεμο του Βιετνάμ τα θύματα δημοσιογράφοι ήταν 63.

Στις 8 Απριλίου του 2003, στο ξενοδοχείο «Palestine» στη Βαγδάτη, σκοτώνονται από οβίδα αμερικανικού άρματος ο Ισπανός οπερατέρ του Telecinco Χοσέ Κούζο, 37 ετών, και ο 35χρονος Ουκρανός οπερατέρ του Reuters, Τάρας Προτσιούκ.

Έναν χρόνο αργότερα, ο Ιταλός δημοσιογράφος Έντσο Μπαλντόνι, ανταποκριτής του περιοδικού Diario, και ο οδηγός του απάγονται από τον Ισλαμικό Στρατό του Ιράκ. Λίγες μέρες μετά το Al Jazeera ειδοποιεί ότι έχει στην κατοχή του βίντεο με το πτώμα του Baldoni. Το ντοκιμαντέρ εξετάζει αυτές και άλλες ιστορίες, μιλώντας με συγγενείς των θυμάτων.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαΐου, 2009 σε Μεγγρέλης Νίκος

 

«Εφυγε» ο δημοσιογράφος Λάμπρος Παπαντωνίου

  • Ο Λάμπρος Παπαντωνίου, γνωστός σε ολόκληρη την επίσημη Ουάσιγκτον για δεκαετίες ως «Mr . Lambros» (Μίστερ Λάμπρος») πέθανε το πρωί στο νοσοκομείο Τζορτζτάουν της Ουάσιγκτον. Ηταν 64 χρόνων και υπήρξε τα τελευταία χρόνια ανταποκριτής της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», του «Ράδιο Θεσσαλονίκη» και της εβδομαδιαίας ελληνικής εφημερίδας των ΗΠΑ «Greek News».

Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1945 στη Μάνδρα της Ξάνθης. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες του 1922 από τη Μικρά Ασία. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μετέβη για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973 . Εκεί σπούδασε Διεθνές Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ, όπου απέκτησε μάστερ και διδακτορικό .

Το 1975 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος, ειδικευόμενος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών, σχέσεων με την Τουρκία, στο Κυπριακό και στα Βαλκάνια. Υπήρξε πολυγραφότατος, έχοντας δημοσιεύσει χιλιάδες άρθρα, ενώ μετείχε σε εκατοντάδες συνέδρια και διασκέψεις για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ελλάδα, στην Κύπρο και την Αυστραλία.

Ήταν μέλος της ενορίας της Αγίας Σοφίας στην Ουάσιγκτον. Ο Λάμπρος Παπαντωνίου αφήνει πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική δημοσιογραφική παροικία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Λάμπρος Παπαντωνίου υπήρξε κατά το παρελθόν και ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων στην Ουάσιγκτον. [www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ]

«Εφυγε» ο Λάμπρος Παπαντωνίου
Δύσκολες ώρες για την οικογένεια του  Ελεύθερου Τύπου που έχασε τον αγαπητό συνάδελφο και φίλο Λάμπρο Παπαντωνίου, ο οποίος άφησε  την τελευταία του πνοή σε ηλικία 63 ετών το πρωί της Πέμπτης στο νοσοκομείο Georgetown της Ουάσιγκτων όπου νοσηλευόταν εδώ και αρκετό διάστημα.

Ο Λάμπρος Παπαντωνίου, γνωστός στην επίσημη Ουάσιγκτων για δεκαετίες ως «Mr. Lambros», εργάστηκε ως διπλωματικός ανταποκριτής της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ και του «Ράδιο Θεσσαλονίκη», καθώς και της ελληνο-αμερικανικής εβδομαδιαίας εφημερίδας “Greek News”. Ενώ, άρθρα και συνεργασίες του δημοσιεύτηκαν σε δεκάδες ελληνικά και ξένα έντυπα.

Ο Λάμπρος Παπαντωνίου γεννήθηκε στην Μάνδρα της Ξάνθης, από Μικρασιάτες γονείς, πρόσφυγες του 1922. Απόφοιτος της Νομικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, έφθασε στην Αμερική το 1973, όπου σπούδασε διεθνές δίκαιο και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (Μπέρκλεϋ) στο οποίο και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ.

Το 1975, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ξεκίνησε την δημοσιογραφική του καριέρα και σύντομα ειδικεύτηκε στην αμερικανική εξωτερική πολιτική σε σχέση με την Ελλάδα, την Τουρκία, την Κύπρο και τα Βαλκάνια. Κατά τη διάρκεια της σημαντικής καριέρας του, ο Λάμπρος Παπαντωνίου δημοσίευσε εκατοντάδες άρθρα και έλαβε μέρος ως ομιλητής σε πολυάριθμα συνέδρια εξωτερικής πολιτικής στις ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρο και Αυστραλία.

Μέλος του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Σοφίας στην Ουάσιγκτων, ο Λάμπρος Παπαντωνίου αφήνει πίσω του πέρα από τους συγγενείς και φίλους, ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική δημοσιογραφική παρουσία στην Ουάσιγκτων. Η μεγάλη γνώση, η εμπειρία, η καθολική αποδοχή από τους συνομιλητές του, αλλά και το πάθος του για την Ελλάδα και την ελληνικότητα θα τον κατατάξουν στην μνήμη ως ένα από τους σπουδαίους έλληνες που έζησαν σ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Το ΔΣ της εταιρείας «ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ ΑΕ» εξέδωσε ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο: «Το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας «ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ ΑΕ», διακατεχόμενο από βαθύτατη θλίψη για την απώλεια του ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ εξαίρετου δημοσιογράφου και ανταποκριτή της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» στην Ουάσιγκτον, επί σειρά ετών, αποφάσισε: 1. να κατατεθεί στέφανος επί της σορού του μεταστάντος. 2. Να παραβρεθεί στην κηδεία του, εκπρόσωπος του Διοικητικού Συμβουλίου. 3. Να κατατεθεί το ποσόν των 3.000 ευρώ στη μνήμη του μεταστάντος, σε ίδρυμα καθ’ υπόδειξη της οικογένειας. 4. Να επιδοθεί το παρόν στην οικογένεια του εκλιπόντος».

  • Συλλυπητήρια μηνύματα

«Για το θάνατο του Λάμπρου Παπαντωνίου που για πάνω από τρεις δεκαετίες υπηρέτησε τη δημοσιογραφία και τα εθνικά θέματα με απαράμιλλη αγωνιστικότητα, αξιοπρέπεια και επιμονή, εκφράζω τη βαθιά μου θλίψη. Θα μας λείψουν το πάθος και ο λόγος του», αναφέρει σε δήλωσή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Ευάγγελος Αντώναρος, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Ο Λάμπρος Παπαντωνίου υπηρέτησε με αγωνιστικότητα, συνέπεια και πάθος το δημοσιογραφικό λειτούργημα. Με όπλο την πένα του και την αγάπη του για την πατρίδα έδωσε μάχες για τα δίκαια του Ελληνισμού και τα ζητήματα της Ομογένειας στις ΗΠΑ, όπου έζησε και εργάστηκε για δεκαετίες. Στους οικείους του εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια».

Στο μήνυμά της η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη εξέφρασε τη βαθειά θλίψη της για την απώλεια του μαχητικού και ασυμβίβαστου δημοσιογράφου που για δεκαετίες εργάσθηκε ακούραστα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Βρέθηκε πάντα στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης. Με αφετηρία την αγάπη του για την πατρίδα, υπηρέτησε με πάθος τη δημοσιογραφία και την υπόθεση του Ελληνισμού της Αμερικής, ως γέφυρας φιλίας Ελλάδας και ΗΠΑ. Ο Λάμπρος Παπαντωνίου θα μας λείψει στα ταξίδια μας στην Αμερική», σημείωσε η Ντόρα Μπακογιάννη. [e-tipos.com, 28/5/09]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου, 2009 σε Παπαντωνίου Λάμπρος

 

Την ελευθερία της έκφρασης μέσω των blogs αναγνωρίζει ελληνικό δικαστήριο

  • Τα ιστολόγια (blogs) δεν υπάγονται στο νόμο περί ηλεκτρονικού τύπου. Αυτό έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης με την υπ’ αριθ. 44/2008 σε δίκη που αφορούσε υπόθεση προσβολής της προσωπικότητας μέσω ιστολογίου.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας, το δικαστήριο προχώρησε -για πρώτη φορά στα σύγχρονα δικαστικά χρονικά της χώρας- στον ορισμό για την έννοια και τη φύση των ιστολογίων, αναγνωρίζοντας την ελευθερία της έκφρασης που συνεπάγεται «η διαδραστική τους φύση και η συνδιαμόρφωση του περιεχομένου τους από τους αναγνώστες με την ανάρτηση σχολίων». Επίσης αναγνώρισε ότι η ανωνυμία των ιστολόγων δεν αναιρεί το χαρακτηρισμό του ιστολογίου ως ηλεκτρονικού εντύπου, «διότι άλλωστε και στα γραπτά έντυπα παραδοσιακής μορφής είναι συνήθης η αρθρογραφία με ψευδώνυμο», αλλά και την αναλογική εφαρμογή του νόμου περί Τύπου προκειμένου να καλυφθεί το «κενό νόμου».

Με βάση την ίδια απόφαση, θεωρείται πως  «μόνη η χρήση ενός υπαρκτού ονοματεπωνύμου ως υπογραφής  δεν αποτελεί πλήρη απόδειξη για την ταυτότητα του δράστη της προσβολής προσωπικότητας». Τέλος το δικαστήριο έκρινε ότι  η εταιρία που παρέχει τον διαδικτυακό χώρο δεν έχει ευθύνη για όσα δημοσιεύονται στα ιστολόγια την τεχνολογική πλατφόρμα των οποίων παρέχει στους χρήστες. Η απόφαση δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες στο νομικό περιοδικό «Αρμενόπουλος», αλλά και στο blog Information Law.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου, 2009 σε blogs

 

ΕΣΗΕΑ: ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΤΟΥ Δ.Σ.

  • Ο συνδυασμός «Δημοσιογράφοι για τη Δημοσιογραφία» με επικεφαλής τον Πάνο Σόμπολο, αναδείχθηκε πρώτος στις χθεσινές εκλογές για την ανάδειξη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών). Δεύτερος αναδείχθηκε ο συνδυασμός «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ» με επικεφαλής τον Δ. Τρίμη.

Η Εφορευτική Επιτροπή ανακοινώνει τα αποτελέσματα των εκλογών της 26 ης και 27 ης Μαΐου 2009 για τη σύνθεση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ.

Ψήφισαν: 3.940 Εγκυρα: 3.754 Άκυρα: 124 Λευκά: 62

Εκλογικό μέτρο: 341

Έλαβαν:

Ι. Συνδυασμός «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ»

Ψήφοι: 320 Εδρες: 1

ΙΙ. Συνδυασμός «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ»

Ψήφοι: 1.208 Εδρες: 4

ΙΙΙ. Συνδυασμός «ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (ΚΕΔ)»

Ψήφοι: 425 Εδρες: 1

ΙV . Συνδυασμός «ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ» (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΧΘΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)

Ψήφοι: 601 Εδρες: 2

V . Συνδυασμός « ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ – FINANCIAL CRIMES Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο – Σπάρτακος – Ανένταχτοι »

Ψήφοι: 281 Εδρες: –

VΙ. Συνδυασμός «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ»

Ψήφοι: 919 Εδρες: 3

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου, 2009 σε ΕΣΗΕΑ

 

Θέση social media editor δημιούργησαν οι New York Times

Τη θέση του συντάκτη κοινωνικής δικτύωσης δημιούργησαν οι New York Times, σύμφωνα με πληροφορίες από τον εκδοτικό οργανισμό και δημοσιεύματα του Guardian. Η νέα θέση, σύμφωνα με τον βοηθό γενικό διευθυντή της εφημερίδας, Τζόναθαν Λάντμαν, αφορά την επέκταση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο τόσο τη βελτίωση του περιεχομένου των New York Times αλλά και του τρόπου διοχέτευσης του περιεχομένου στους αναγνώστες.

Από πρακτική άποψη, επεσήμανε ο Λάντμαν, αυτό σημαίνει ότι η Τζένιφερ Πρέστον, που ορίστηκε ως η πρώτη συντάκτης για τη θέση αυτή, θα συνεργάζεται στενά με τους δημοσιογράφους και τους ρεπόρτερ της εφημερίδας, αλλά και bloggers, με σκοπό τη χρήση των εργαλείων κοινωνικής δικτύωσης σε μια αμφίδρομη σχέση συγκέντρωσης και παροχής πληροφοριών. Ταυτόχρονα, θα καθοδηγήσει και θα εκπαιδεύσει το προσωπικό του οργανισμού ώστε να εξοικειωθεί με υπηρεσίες όπως το Twitter, το Facebook, το YouTube, το Flickr και το Digg.

Οι New York Times βρισκόταν μέχρι πρόσφατα στη δεύτερη θέση του Twitterholic, του εργαλείου που μετρά το βαθμό παρακολούθησης των tweets ενός χρήστη στο Twitter. Ωστόσο, έχουν κατρακυλήσει στη 14η θέση, γεγονός που κατά πάσα πιθανότητα ήταν και η αιτία δημιουργίας της συγκεκριμένης θέσης.

Πηγή: The Guardian, http://www.kathimerini.gr

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου, 2009 σε The Guardian, The New York Times

 

FLYP, ένα διαδραστικό περιοδικό αλλάζει τη δημοσιογραφία στο Ίντερνετ


Η διαδικτυακή έκδοση του κεντρικού θέματος του Fortune, δεν ήταν ακριβώς αυτό που θα περίμενε κάποιος από ένα περιοδικό 79 ετών.

Με θέμα την παροχή συμβουλών για εξεύρεση εργασίας σε περιόδους ύφεσης, το αφιέρωμα είχε ηχητικό «χαλί», περίπου 4.000 λιγότερες λέξεις από ένα συνηθισμένο αφιέρωμα του γνωστού περιοδικού, και την εμφάνιση ομάδας ερασιτεχνών ηθοποιών σε μια σειρά βίντεο που υποστήριζαν το θέμα. Αντί ο χρήστης να διαβάζει ένα «σεντόνι» κειμένου, είχε τη δυνατότητα να πλοηγηθεί στο αφιέρωμα, γυρίζοντας τις ψηφιακές του σελίδες, που παρουσίαζαν το θέμα με ένα μίγμα φωτογραφιών, διαδραστικών γραφικών, μουσικής, βίντεο και κειμένου.

Αν το ερώτημα για τη μορφή που θα πάρει η δημοσιογραφία μετά την επανάσταση που έφερε το Ίντερνετ δεν έχει ακόμη απαντηθεί, το εγχείρημα του Fortune θα μπορούσε να είναι μία από τις πιθανές επιλογές. Το αφιέρωμα του περιοδικού πάντως είχε σημαντική εξωτερική βοήθεια στην υλοποίηση του. Μια νέα σχετικά εταιρεία, η Flyp Media, ελπίζει να καταστήσει αυτή τη μορφή παρουσίασης την επικρατούσα τάση, παρέχοντας την εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία στον τομέα.

Το Flyp είναι ένα διαδικτυακό περιοδικό που λειτουργεί εδώ και περίπου ένα χρόνο. Οι δημοσιογράφοι του, κατά βάση εξωτερικοί συνεργάτες, αντιλαμβάνονται τις ιστορίες τους ως δημιουργήματα του Ίντερνετ από την αρχή μέχρι το τέλος. «Η ιδέα δεν είναι η απλή γραφή μιας ιστορίας και η μετέπειτα προσθήκη ενός συνοδευτικού βίντεο ή μουσικού κομματιού», εξηγεί ο αρχισυντάκτης του Flyp, Μάικλ Σέφερ. «Πρόκειται για την εξεύρεση του καλύτερου τρόπου εξιστόρησης και παρουσίασης ενός θέματος με τη χρήση πολυμέσων».

Το Flyp, που λειτουργεί με μόνιμο προσωπικό δέκα περίπου ατόμων σε ένα κτίριο στο Μανχάταν, διατηρεί κάποια από τα χαρακτηριστικά των παραδοσιακών του «προγόνων»¨. Το προσωπικό και οι εξωτερικοί του συνεργάτες ασχολούνται με διάφορα θέματα σε κάθε δεκαπενθήμερο τεύχος του, από την νομισματική πολιτική της Κίνας, μέχρι σε βάθος αναλύσεις και φωτογραφικά ρεπορτάζ. Η ιστοσελίδα μάλιστα αναπαράγει μέχρι και τον ήχο γυρίσματος της σελίδας.

Ωστόσο, χωρίς τους περιορισμούς μιας έντυπης έκδοσης, το Flyp έχει όλη την ευχέρεια να πειραματιστεί με τρόπους απεικόνισης και εξιστόρησης που δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε ένα έντυπο. Μέχρι και ο όρος «ιστορίες», δε χρησιμοποιείται από τους συντάκτες του περιοδικού. Ο Σάφερ κάνει λόγο για «εμπειρίες», που κάποιες φορές παίρνει τη μορφή μιας απλής απεικόνισης με αφήγηση και μια σειρά συνεντεύξεων σε βίντεο.

Ο διευθύνων σύμβουλος του Flyp, Άλαν Στόγκα, δε θεωρεί ότι η ιστοσελίδα υποβιβάζει το περιεχόμενο μειώνοντας τον γραπτό λόγο, αλλά ότι επιδιώκει να εμπλέξει το κοινό στη διαδικασία αφήγησης σε πολλά διαφορετικά επίπεδα.

Τον περασμένο Απρίλιο, το Fortune δημοσίευσε μια έρευνα 11.000 λέξεων για τη πυραμίδα του Μπέρναρντ Μέιντοφ. Η ιστορία παρουσάιστηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού, με φωτογραφίες και links σε σχετικές ιστορίες. Ταυτόχρονα, οι επισκέπτες είχαν την επιλογή να δουν την εικαστική εκδοχή της Flyp για το ίδιο θέμα. Η έκδοση του Flyp ξεκινούσε με μια φωτογραφία του Mέιντοφ και τα περιεχόμενα του θέματος να εμφανίζονται σταδιακά στο πλάι. Στη δεύτερη σελίδα, ένα βίντεο που προσομοίαζε δελτίο ειδήσεων, εξηγούσε την έρευνα του Fortune. Το Flyp μείωσε σημαντικά τον αριθμό λέξεων, δημιούργησε ένα εικαστικό περιβάλλον με κουμπιά που οδηγούσαν τον χρήστη σε επιμέρους πτυχές της ιστορίας, ενώ τελείωνε με ένα κουίζ για τις μεγαλύτερες χρηματιστηριακές απάτες.

Θα μπορούσε αυτή να είναι η μορφή των περιοδικών του μέλλοντος; Ακόμη σημαντικότερα, θα μπορούσε αυτή η μορφή να επιφέρει κέρδος; Η ύφεση που διανύουμε έχει προκαλέσει πολλά και δυσεπίλυτα προβλήματα για την έντυπη βιομηχανία. Σύμφωνα με στοιχεία του Publishers Information Bureau, οι διαφημίσεις στα περιοδικά μειώθηκαν κατά 26% το πρώτο τρίμηνο του 2009. Επιπλέον, τα έσοδα από τις ιστοσελίδες δεν έχουν αντικαταστήσει τα παλιά κανάλια εσόδων, ενώ δεν είναι λίγοι οι τίτλοι που είτε έκλεισαν, είτε μεταφέρθηκαν αποκλειστικά στο Διαδίκτυο.

Το Flyp αντιμετωπίζει και αυτό μερικά από τα προβλήματα των παραδοσιακών μέσων, την αύξηση της επισκεψιμότητας στην ιστοσελίδα του και τη δημιουργία εσόδων που θα του επιτρέψουν να εξακολουθεί να υπάρχει. Προς το παρόν πάντως, το Flyp δεν έχει δώσει κανένα στοιχείο επισκεψιμότητας, ενώ μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να φιλοξενεί διαφημίσεις. Επιπλέον, η ιστοσελίδα δεν είναι συμβατή με μηχανές αναζήτησης, και κυρίως το Google, αφού μόλις πρόσφατα οι μηχανές ανέπτυξαν αλγόριθμους που καταχωρούν τα κείμενα σε σελίδες με κώδικα flash, στον οποίο στηρίζεται κατά κόρον το Flyp.

Ο αρχισυντάκτης του Fortune, Στιβ Κεπ, δηλώνει ικανοποιημένος με τον τρόπο παρουσίασης των ιστοριών του περιοδικού από το Flyp. Μάλιστα, το περιοδικό έδωσε μια λίστα με τα επόμενα αφιερώματα και ζήτησε από τους ιθύνοντες του Flyp να δηλώσουν ποια τους ενδιαφέρουν για παρόμοιες παρουσιάσεις. «Είναι ένας συναρπαστικός νέος τρόπος παρουσίασης της πληροφορίας στον χρήστη», πρόσθεσε ο Κεπ. «Είναι μια μικρή γεύση του μέλλοντος».

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες Associated Press

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου, 2009 σε Flyp Media, Fortune

 

Νέα δολοφονία δημοσιογράφου στο Μεξικό

  • Από το 2000 στη χώρα έχουν χάσει τη ζωή τους 50 ρεπόρτερ

Ένας Μεξικανός δημοσιογράφος δολοφονήθηκε στο βόρειο τμήμα της χώρας. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, το πτώμα του ανακαλύφθηκε την Τρίτη. Ο Ελιζέο Μπαρόν είχε απαχθεί τη Δευτέρα από άγνωστους ένοπλους την ώρα που βρισκόταν στην κατοικία του. Εργαζόταν για τις καθημερινές εφημερίδες La Opinion και L’ Express του Ντουράνγκο. Το πτώμα του εντοπίστηκε σε ένα αρδευτικό κανάλι, κοντά στο Γκόμεζ Παλάσιο, μία πόλη με 240.000 κατοίκους. Σύμφωνα με τις ίδιες δικαστικές πηγές, το σώμα του δέχθηκε τουλάχιστον τέσσερις σφαίρες. Ο δημοσιογράφος αναγνωρίστηκε από την αστυνομία και από τους συναδέλφους του. Το Μεξικό βρίσκεται ανάμεσα στις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου για τους δημοσιογράφους, καθώς από το 2000 έχουν σκοτωθεί 50 ρεπόρτερ, σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα.