RSS

Monthly Archives: Μαρτίου 2010

ΕΡΤ, ΕΣΗΕΑ και συμβασιούχοι

  • Διαφανή – αντικειμενική διαδικασία, μία θέση στο Δημόσιο
  • Νταρζάνου Α.
  • Η ΑΥΓΗ: 28/03/2010

Ενώ απομένουν λιγότεροι από τρεις μήνες για τη λήξη των συμβάσεων στην ΕΡΤ, η ΕΣΗΕΑ επιχειρεί παρέμβαση στο παραπέντε, ώστε να έχει λόγο στη διαδικασία για την επιλογή των συμβασιούχων δημοσιογράφων από τη διοίκηση της ΕΡΤ. Κι αυτό, χωρίς ακόμα να είναι γνωστός ο αριθμός των συμβασιούχων δημοσιογράφων στην ΕΡΤ- ούτε κατά προσέγγιση. Άγνωστο είναι όμως ακόμη και το πόσοι τελικώς θα παραμείνουν- ανάλογα και με τις ανάγκες της ΕΡΤ. Πάντως το σύνολο των συμβασιούχων (δημοσιογράφων, τεχνικών διοικητικών, διαφόρων ειδικοτήτων) φτάνει τα 1.080 άτομα.

Η «θολούρα» που επικρατεί συνδέεται με ρουσφέτια του παρελθόντος και χαριστικές συμβάσεις σε δημοσιογράφους που χρησιμοποιούν την ΕΡΤ ως πάρεργο, για να «συμπληρώνουν» το εισόδημά τους- χωρίς να εργάζονται για την ΕΡΤ ή ενώ εργάζονται υποτυπωδώς. Έτσι για παράδειγμα, στην ψηφιακή τηλεόραση εμφανίζονται στα χαρτιά χρεωμένοι περί τους 95 συμβασιούχους, ενώ παρόντες είναι καθημερινά περί τους 30. Ανάλογα σε εκπομπές ή στη σύνταξη, εμφανίζονται «χρεωμένοι» περισσότεροι δημοσιογράφοι απ’ όσους πραγματικά εργάζονται.

Όπως φάνηκε από το τελευταίο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, η πλειονότητα των μελών συμφωνεί στα εξής σημεία: (α) ότι είναι αναγκαίο να έχει συνάντηση το συντομότερο δυνατό με τους αρμόδιους υπουργούς Γ. Ραγκούση και Π. Γερουλάνο, αλλά και με τη διοίκηση της ΕΡΤ (β) ότι η επιλογή των συμβασιούχων δημοσιογράφων που θα παραμείνουν στην ΕΡΤ θα πρέπει να γίνει με ανοικτές διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια σε μια αδιάβλητη διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψη και τις ανάγκες της ΕΡΤ σε προσωπικό και (γ) ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να πιεστεί αφενός μεν να αποκλείσει τους αργόμισθους και χωρίς αντικείμενο συμβασιούχους και αφετέρου και κυρίως να φροντίσει μέσω των καταστάσεων απασχολουμένων δημοσιογράφων στο Δημόσιο -στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ, τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης/ Επικοινωνίας, το κανάλι της Βουλής, τα γραφεία Τύπου υπουργείων κοκ- να αποκλείσει όσους έχουν περισσότερες από μία θέση στο δημόσιο.

Μετά από σειρά γενικών συνελεύσεων την προηγούμενη εβδομάδα, Ο εκπρόσωπος των δημοσιογράφων της ΕΡΤ στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ έχει συγκαλέσει γενική συνέλευση των συμβασιούχων. Ο ίδιος θα υποστηρίξει ότι πρέπει να εξασφαλιστούν οι θέσεις όλων των συμβασιούχων δημοσιογράφων που εργάζονται κανονικά.

Ωστόσο, προβληματισμός διατυπώνεται μεταξύ των μελών του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σχετικά με τον τρόπο παρέμβασης, και με στόχο να ακολουθηθεί μια διαφανής διαδικασία. Για αρχή λοιπόν, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η ίδια η ΕΡΤ θα αποκλείσει οποιουδήποτε είδους παρέμβαση στη διαδικασία. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνει αντικειμενική διαδικασία αξιολόγησης με αντικειμενικά κριτήρια. Ποια μπορεί να είναι τα κριτήρια; Οι ανάγκες της ΕΡΤ. Κοινωνικά κριτήρια, όπως πχ το εισόδημα από την ΕΡΤ να είναι μοναδικό εισόδημα. Το ΑΣΕΠ, υποστηρίζουν ορισμένοι, θα μπορούσε να βοηθήσει στη θέσπιση αυτών των κριτηρίων.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in ΕΡΤ, Συμβασιούχοι

 

ΕΡΤ: Καταγραφή, αξιοποίηση, οργανόγραμμα σε… 3 μήνες

  • Νταρζάνου Α.
  • Η ΑΥΓΗ: 28/03/2010

Σε διαδικασία καταγραφής του ανθρώπινου δυναμικού της ΕΡΤ, αλλά και των αναγκών της δημόσιας τηλεόρασης σε προσωπικό βρίσκεται η νέα διοίκηση της ΕΡΤ, με στόχο την αξιοποίηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού, μόνιμου προσωπικού και συμβασιούχων όλων των ειδικοτήτων. Την εκπόνηση του έργου αυτού, που θα ολοκληρωθεί με την έκδοση νέου οργανογράμματος, έχει αναλάβει ο Ηλίας Μοσχονάς, μέλος του Δ.Σ. της ΕΡΤ, σύμβουλος διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων.

Ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα, οι γενικές διευθύνσεις σε συνεργασία με τους διευθυντές και τους τμηματάρχες καταγράφουν τον αριθμό των μονίμων και των συμβασιούχων, αλλά επίσης σκέψεις και προτάσεις για ειδικότητες που παρουσιάζουν ελλείψεις ή άλλες υπερπληθώρα προσωπικού. Στην καταγραφή θα συμμετέχουν επίσης και μεσαία και χαμηλόβαθμα στελέχη της διοικητικής πυραμίδας, ώστε η εικόνα να είναι πλήρης.

Σύμφωνα με τον κ. Μοσχονά, σε αυτή τη φάση η διοίκηση δεν θα προχωρήσει σε αξιολόγηση προσωπικού, μόνιμου ή συνεργατών, δεδομένου ότι δεν υπάρχει αντικειμενική βάση αξιολόγησης: δεν υπάρχει περιγραφή εργασίας των εργαζομένων βάσει της οποίας μπορεί να αξιολογηθεί εάν κάποιος ανταποκρίνεται ή όχι.

Στόχος, η καταγραφή αλλά και το νέο οργανόγραμμα να έχουν ολοκληρωθεί ως την 1η Ιουλίου, οπότε και λήγουν οι συμβάσεις των 1.080 συνεργατών της ΕΡΤ. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η ΕΡΤ θα απορροφήσει μόνο ειδικότητες τις οποίες χρειάζεται, αφού όμως πρώτα αξιοποιηθεί το μόνιμο προσωπικό. Οπωσδήποτε οι συμβασιούχοι που θα απορροφηθούν θα πρέπει να έχουν τα απαιτούμενα τυπικά επαγγελματικά προσόντα και βεβαίως να εργάζονται.

Ειδικότερα για την επιλογή των συμβασιούχων δημοσιογράφους, η πρόθεση της διοίκησης, σύμφωνα με τον Η.Μοσχονά, είναι να ζητηθεί βοήθεια από τους ίδιους τους δημοσιογράφους.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in ΕΡΤ

 

Τηλεόραση που σκοτώνει….

  • Τρίκκας Μιχάλης
  • Η ΑΥΓΗ: 28/03/2010

Όλοι γνωρίζουν τη δύναμη της τηλεόρασης, αλλά μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει; Επιβάλλει απλώς την παθητικότητα στο κοινό της ή μήπως και την πλήρη υποταγή; Είναι τελικά οι “ομιλούσες κεφαλές” των τηλεοπτικών οθονών οι απόλυτες εξουσιαστικές φιγούρες της εποχής μας; Τα ερωτήματα αυτά θέλησε να διερευνήσει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη γαλλική τηλεόραση. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα πείραμα που κινηματογραφήθηκε και μεταφέρθηκε στα στούντιο ενός συνηθισμένου τηλεπαιχνιδιού.

Στο διάσημο πείραμά του με στόχο να ρίξει φως στους μηχανισμούς υπακοής στην εξουσία, ο καθηγητής του Γέιλ, Στάνλει Μίλιγκραμ, ζήτησε τον Ιούλιο του 1961, από μια ομάδα εθελοντών να πραγματοποιήσουν εικονικό ηλεκτροσόκ σε έναν άγνωστό τους ο οποίος βρισκόταν σε διπλανή αίθουσα. Οι ανυποψίαστοι εθελοντές πατούσαν το κουμπί, το οποίο υποτίθεται ότι προκαλούσε το ηλεκτροσόκ κάθε φορά που ο άγνωστος -ένας ηθοποιός που φυσικά δεν ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια και απλώς υποκρινόταν ότι υποφέρει- απαντούσε λανθασμένα σε μια ερώτηση.

Οι «δόσεις» βαθμιαία αυξάνονταν. Έτσι, ύστερα από λίγο, ο ηθοποιός άρχιζε να τους εκπλιπαρεί με κραυγές να σταματήσουν. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες συνέχιζαν όμως να πατούν το κουμπί, καθώς ένας απαθής επιστήμονας τους παρότρυνε: «Το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως απαραίτητο να συνεχίσετε», «δεν έχετε άλλη επιλογή, πρέπει να συνεχίσετε».

Η επανάληψη του πειράματος στον 21ο αιώνα έγινε στα στούντιο ενός ψεύτικου τηλεπαιχνιδιού, που είχε τον τίτλο “Η ακραία ζώνη”. Υποτίθεται ότι ήταν η δοκιμαστική, “πιλοτική εκπομπή” και οι συμμετέχοντες δεν είχαν να ελπίζουν σε κάποιο χρηματικό έπαθλο παρά μόνο στην ανταμοιβή να δουν τους εαυτούς τους στο “γυαλί”.

Ήταν αυτή ακριβώς η “προθυμία” πάνω στην οποία επένδυε ο σκηνοθέτης, Κρίστοφερ Νικ. Η ιδέα για το ντοκιμαντέρ-πείραμα του γεννήθηκε βλέποντας τη γαλλική έκδοση του τηλεπαιχνιδιού “Ο πιο αδύναμος κρίκος”. Η ευκολία με την οποία οι παίχτες δέχονταν τα εξευτελιστικά σχόλια της παρουσιάστριας ή ταπείνωναν τους συμπαίκτες τους κάτω από τις παροτρύνσεις της τον εντυπωσίασαν.

Θα μπορούσε ο τηλεπαρουσιαστής να εξελιχθεί σε μια πιο ισχυρή εξουσιαστική φιγούρα από τον επιστήμονα; Και πως θα αντιδρούσαν σε ακόμη πιο ακραίες συνθήκες; Αν δηλαδή αναγκάζονταν να κάνουν και αυτοί ηλεκτροσόκ σε έναν άγνωστο, για χάρη, αυτή της φορά όχι της επιστήμης, αλλά της τηλεθέασης;

Δίχως να γνωρίζουν και πάλι ότι επρόκειτο για έναν ηθοποιό -και με μόνη διαφορά ότι αυτή τη φορά μπορούσαν και να τον βλέπουν εκτός από τον ακούν- οι περισσότεροι παίκτες υπέκυπταν στις παροτρύνσεις του παρουσιαστή και την ιαχή “Τιμωρία” που φώναζε εν χορώ το κοινό στο στούντιο. Συνέχιζαν να το κάνουν ακόμη και όταν το θύμα ζητούσε με κραυγές να απελευθερωθεί από την ηλεκτρική του καρέκλα και να εγκαταλείψει το παιχνίδι. Ακόμη και όταν, στο τέλος υποκρινόταν τον λιπόθυμο.

Στο κλασικό πείραμα του Μίλιγκραμ, το 62% των συμμετεχόντων είχαν υπακούσει στις παραινέσεις του “επιστήμονα”. Το περιβάλλον του τηλεοπτικού στούντιο και οι παραινέσεις του σύγχρονου “αρχιερέα” εκτόξευσαν όμως το ποσοστό των πειθήνιων βασανιστών στο 81%! Ποια ήταν η δικαιολογία τους; “Ανησυχούσα. Αλλά την ίδια ώρα φοβόμουν μήπως χαλάσω το πρόγραμμα” δήλωσε ένας από αυτούς.

Οι περισσότεροι κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος. “Δεν διαθέτουν τα εργαλεία της ανυπακοής” συμπεραίνει ο Νικ. “Αν και δεν θέλουν να το κάνουν και προσπαθούν να πείσουν την εξουσιαστική φιγούρα ότι πρέπει να σταματήσουν, τελικά δεν τα καταφέρνουν”. Οι αντιστάσεις που γέννησε το σοκ του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος -συνθήκες που γέννησαν την ιδέα για το αρχικό πείραμα- φαίνεται σήμερα να έχουν αδρανήσει.

Συνοψίζοντας τα συμπεράσματά του, ο Μίλιγκραμ σημείωνε ότι “απολύτως συνηθισμένοι άνθρωποι μπορούν να γίνουν ενεργούμενα σε μια τρομακτικά καταστροφική διαδικασία” και πως “ελάχιστοι άνθρωποι έχουν τα εφόδια να αντισταθούν στην εξουσία”. Εφόδια που, φυσικά, κάθε άλλο παρά καλλιεργεί η τηλεοπτική κουλτούρα. Και, φυσικά, ο Νικ δεν κρύβει σήμερα την ανησυχία του για το αποτέλεσμα της έρευνάς του: “Όταν αποφασίζει να καταχραστεί την εξουσία της, η τηλεόραση μπορεί να κάνει τα πάντα στους πάντες. Είναι μια απολύτως τρομακτική δύναμη”.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in Τηλεόραση

 

ΣΙΑ ΚΟΣΙΩΝΗ Η δημοσιογράφος…

– Είναι άγριος ο κόσμος των ειδήσεων;

«Ναι, είναι. Είναι άγριος, περιπετειώδης και πολύ ανταγωνιστικός. Είναι ένας κόσμος που απαιτεί να τα κάνεις όλα γρήγορα και να τα κάνεις σωστά, να αντιμετωπίζεις απρόοπτα, να συνεννοείσαι με δεκάδες ανθρώπους και ταυτόχρονα να υπερβαίνεις τα όποια εμπόδια παρουσιάζονται. Είναι ένας κόσμος για γερά νεύρα και καλό στομάχι. Αυτή είναι όμως και η γοητεία του».

– Τι ζητάει ο κόσμος από την τηλεοπτική ενημέρωση;

«Εξαρτάται από το τι αναζητεί ο καθένας. Κάποιοι νιώθουν καλυμμένοι όταν η τηλεόραση τους προσφέρει μια ευρεία γκάμα ειδήσεων και άλλοι αναζητούν μέσα από αυτήν και μια κατεύθυνση μέσα από την ανάλυση, το σχόλιο και την ερμηνεία. Νομίζω ότι η σωστή συνταγή βρίσκεται κάπου στη μέση. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ο τηλεθεατής ζητάει την αλήθεια και την αντικειμενικότητα. Ζητάει από τους δημοσιογράφους να μη μασάνε τα λόγια τους, να μη στρογγυλεύουν τις ειδήσεις και να μην καλύπτουν πρόσωπα και καταστάσεις. Και βέβαια ζητούν αμεσότητα και καλά αντανακλαστικά».

– Τη δική σας σχέση με την τηλεόραση πώς θα τη χαρακτηρίζατε;

«Είναι μια σχέση που δοκιμάζεται καθημερινά. Η τηλεόραση είναι ένα μέσο συναρπαστικό, λαμπερό, αλλά είναι και μηχανή του κιμά. Την υπηρετώ, τη σέβομαι, προσπαθώ να καρπούμαι τα καλά που μου προσφέρει και να γυρνάω την πλάτη στις παγίδες που μου στήνει. Εγώ όταν ξεκίνησα σε αυτό το επάγγελμα είπα ένα πράγμα: Θα υπηρετήσω τη δημοσιογραφία και όχι το μέσο. Και αυτό κάνω».

– Είστε φανατική τηλεθεάτρια;

«Δεν θα το έλεγα. Αντιθέτως, έχω άγνοια της τηλεοπτικής επικαιρότητας! Παρακολουθώ κυρίως δημοσιογραφικές εκπομπές, τοκ σόου, εκπομπές έρευνας και δελτία και βλέπω πολύ ξένα κανάλια. Μη με ρωτήσεις για σίριαλ, τηλεπαιχνίδια και μεσημεριανάδικα…».

– Πού στέκεται περισσότερο το τηλεκοντρόλ σας;

«Στις ειδήσεις».

– Τι σας ενοχλεί περισσότερο στην ελληνική τηλεόραση;

«Το επίπεδό της. Και εννοώ το επίπεδό της όσον αφορά το περιεχόμενο, γιατί το επίπεδο των παραγωγών είναι κατά βάση υψηλό. Με ενοχλούν οι εκπομπές που αντιμετωπίζουν τον τηλεθεατή ως κατ΄ ανάγκη βλάκα και αφελή. Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια η ποιότητα της τηλεόρασης όχι απλά έχει πέσει αλλά κατρακυλά σε ένα βαρέλι που μοιάζει να μην έχει πάτο. Και με ενοχλεί που βλέπω κάθε μέρα και περισσότερο κουτσομπολιό, περισσότερη κλειδαρότρυπα και προτυποποίηση των μετρίων, για να μην πω τίποτε χειρότερο, σε μια προσπάθεια πλήρους αποβλάκωσης του κοινού. Επειδή όμως δεν θέλω να γκρινιάζουμε διαρκώς και να δαιμονοποιούμε το μέσο- τι φταίει εξάλλου αυτό;-, νομίζω ότι πρέπει να σταθούμε στα καλά προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης. Υπάρχουν ενδιαφέρουσες δημοσιογραφικές εκπομπές, εκπομπές έρευνας, εξαιρετικές σειρές και πολλά άλλα που αξίζει κανείς να παρακολουθήσει και να επιβραβεύσει. Πράγμα που στις περισσότερες των περιπτώσεων συμβαίνει κιόλας. Αυτό ας το κρατήσουμε και ας το λάβουν σοβαρά υπόψη και όσοι είναι σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις στον χώρο μας».

– Ποιος είναι ο «εχθρός» του δημοσιογράφου στο γυαλί;

«Η κακιά στιγμή!».

– Ποια εκπομπή δεν θα παρουσιάζατε ποτέ;

«Οποιαδήποτε εκπομπή δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφία. Και οποιαδήποτε εκπομπή προσβάλλει τον τηλεθεατή, άρα κι εμένα».

– Τι σας έχει προσφέρει η δουλειά σας στην τηλεόραση;

«Πολύτιμη εμπειρία, αξέχαστες επαγγελματικές στιγμές και σίγουρα αναγνωρισιμότητα».

– Τι σας έχει στερήσει;

«Πολλές ώρες προσωπικής ζωής, ανεμελιάς και ηρεμίας. Είναι όμως επιλογή μου και δεν θέλω να παραπονιέμαι για τίποτα».

– Η Σία Κοσιώνη είναι…

«Υπομονετική, εργατική και αφοσιωμένη. Είναι όμως και ρομαντική και ευαίσθητη. Πάνω από όλα είναι μια γυναίκα που, όπως όλες, προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Στη ζωή, στο σπίτι και στη δουλειά!».

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in Κοσιώνη Σία

 

Ο κατάσκοπος που εξαγοράζει εφημερίδες

  • Πανικό έχει επιφέρει στον βρετανικό Τύπο η φήμη ότι θα διατίθεται η εφημερίδα δωρεάν

  • Δ. ΓΑΛΑΝΗΣ | Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

O 50χρονος ρώσος δισεκατομμυριούχος και πρώην στέλεχος της ΚGΒ Αλεξάντρ Λεμπέντεφ είναι από την περασμένη Πέμπτη ο νέος ιδιοκτήτης της βρετανικής εφημερίδας «Τhe Ιndependent». Μετά τη «London Εvening Standard» που εξαγόρασε τον Ιανουάριο του 2009, ο «Ιndependent» είναι η δεύτερη μεγάλη εφημερίδα της Βρετανίας που συμπεριλαμβάνεται στα περιουσιακά στοιχεία του μυστηριώδους Ρώσου.

«Επενδύω σε θεσμούς που προωθούν τη δημοκρατία και τη διαφάνεια και κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια παίζουν οι ανεξάρτητες εφημερίδες που παλεύουν για την αποκάλυψη της αλήθειας. Στηρίζω την ερευνητική δημοσιογραφία και τις προσπάθειες για την προώθηση της διαφάνειας και τον περιορισμό της διαφθοράς σε διεθνές επίπεδο» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Λεμπέντεφ.

Από την πλευρά τους, εκπρόσωποι του ομίλου Ιndependent Νews and Μedia που εκδίδει την εφημερίδα δηλώνουν ότι «είναι η πιο ικανοποιητική και θετική λύση για την εφημερίδα,για τους εργαζομένους και για τους μετόχους του ομίλου».

Οπως αναφέρουν βρετανικές εφημερίδες, ο Λεμπέντεφ όχι μόνο εξαγόρασε τον «Ιndependent» αντί του συμβολικού ποσού της μιας στερλίνας αλλά ο όμιλος ΙΝΜ συμφώνησε να συνεισφέρει 9,25 εκατ.

στερλίνες μέσα σε δέκα μήνες προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της εφημερίδας. Επισημαίνεται ότι ο Λεμπέντεφ είχε εξαγοράσει τη «Standard» με το ίδιο συμβολικό ποσόν και την υπόσχεση να επενδύσει σε αυτήν 30 εκατ. στερλίνες μέσα σε τρία χρόνια. Ο «Ιndependent» πρωτοκυκλοφόρησε το 1986 και το 2003 πέρασε σε μορφή ταμπλόιντ. Την τελευταία δεκαετία κατέγραφε συνεχώς ζημιές. Υπολογίζεται ότι από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 ως σήμερα οι συνολικές ζημιές που κατέγραψε η εφημερίδα ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ. Οπως επισημαίνουν ειδικοί αναλυτές, ο μόνος λόγος για τον οποίο η εφημερίδα δεν έχει αναστείλει την έκδοσή της είναι επειδή αυτή η εναλλακτική λύση είναι ακόμη πιο δαπανηρή. Ο όμιλος ΙΝΜ έχει υπογράψει πενταετές συμβόλαιο ύψους 35 εκατ. στερλινών με την εταιρεία Τrinity Μirror. Η ακύρωση αυτού του συμβολαίου θα κόστιζε στον όμιλο περισσότερο από το να συνεχίσει να εκδίδει την εφημερίδα. Μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας με τον Λεμπέντεφ ο όμιλος ΙΝΜ ανακοίνωσε ότι οι ζημιές της εφημερίδας το 2009 ανέρχονται σε 12,4 εκατ. στερλίνες.

Ο Λεμπέντεφ αναμένεται να επενδύσει κεφάλαια στον «Ιndependent» προκειμένου να προσελκύσει αναγνώστες και διαφημιζόμενους αλλά και να κάνει μεγάλες περικοπές στα έξοδα λειτουργίας. Ωστόσο η φήμη που έχει επιφέρει πανικό στον βρετανικό Τύπο είναι ότι ο Λεμπέντεφ σχεδιάζει να διαθέτει την εφημερίδα δωρεάν, γεγονός που θα έχει άμεσο αντίκτυπο στο τοπίο της έντυπης ενημέρωσης. Επισημαίνεται ότι η απόφαση του Λεμπέντεφ να διαθέσει δωρεάν την «Εvening Standard» αύξησε την κυκλοφορία της από 250.000 σε 600.000 φύλλα.

Αγρότης, ψαράς και κροίσος
ΜΕ ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΤΟΥ μαλλιά και τη χλωμή επιδερμίδα του ο Λεμπέντεφ δίνει την εντύπωση του σοβαρού και απόμακρου. Είναι πολυδιαβασμένος, μιλάει άπταιστα αγγλικά και αναφέρει ως πηγές έμπνευσης τον Φιοντόρ Ντοστογέφσκι και τον Αντρέι Ταρκόφσκι. Ντύνεται συνήθως με τζιν, μπλέιζερ και αθλητικά παπούτσια χωρίς κορδόνια. Το μόνο στοιχείο επάνω του που προδίδει την κολοσσιαία περιουσία του είναι ένα πανάκριβο ρολόι Ρanerai.

Απεχθάνεται τον χαρακτηρισμό «ολιγαρχικός» με τον οποίο τον περιγράφει ο βρετανικός Τύπος. Προτιμά να παρουσιάζει τον εαυτό του ως έναν φιλάνθρωπο αγρότη που του αρέσει να ψαρεύει κάτω από τον πάγο του ποταμού που διασχίζει τη Μόσχα και να κάνει κάμπινγκ στη Μογγολία με την 23χρονη σύντροφό του Ελένα Περμίνοβα, η οποία πριν από λίγο καιρό του χάρισε έναν γιο.

Ο Λεμπέντεφ απεχθάνεται τα γιοτ, που φαίνεται να είναι το αγαπημένο παιχνίδι του συμπατριώτη του Ρόμαν Αμπράμοβιτς, και προτιμάει να αγοράζει μικρά ξενοδοχεία πολυτελείας και ακίνητα.

Εκτός από τις κατοικίες του στην Ιταλία και στη Γαλλία, διαθέτει και ένα πολυτελές διαμέρισμα στο κέ ντρο του Λονδίνου. Η περιουσία του υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 2,2 δισ. στερλίνες και περιλαμβάνει τουριστικές επιχειρήσεις, ακίνητα, εργοστάσια υφασμάτων, εταιρείες τηλεπικοινωνιών, εφημερίδες και μια γερμανική αεροπορική εταιρεία.

Το περασμένο καλοκαίρι ανακοίνωσε ότι τα επίπεδα υδραργύρου στο αίμα του ήταν 14 φορές πάνω από το κανονικό, γεγονός που θύμισε σε πολλούς έναν άλλον πράκτορα της ΚGΒ, τον Αλεξάντρ Λιτβινένκο, ο οποίος είχε πεθάνει από δηλητηρίαση στο Λονδίνο το 2006. Οπως και ο Λιτβινένκο, ο Λεμπέντεφ έχει ασκήσει σκληρή κριτική στον Βλαντίμιρ Πούτιν. Μία από τις εφημερίδες που του ανήκει, η «Νovaya Gazeta», στην οποία εργαζόταν και η δημοσιογράφος Αννα Πολιτόφσκαγια (δολοφονήθηκε τον Οκτώβριο του 2006), ασκεί πολύ συχνά έντονη κριτική στο Κρεμλίνο..

Πάντως τον περασμένο Ιανουάριο ο Πούτιν έπαιξε ενεργό ρόλο στο κλείσιμο μιας συμφωνίας μεταξύ του Λεμπέντεφ και της ρωσικής κυβέρνησης, η οποία εξαγόρασε αντί 450 εκατ. στερλινών το πακέτο μετοχών που κατείχε στην αεροπορική εταιρεία Αεροφλότ και σε άλλες επιχειρήσεις. Το γεγονός αυτό κάνει πολλούς στη βρετανική πρωτεύουσα να τον αποκαλούν Δούρειο Ιππο του Κρεμλίνου. Μάλιστα αναφέρουν ότι η παρουσία του στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης έχει ως μοναδικό σκοπό να ελέγχει, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατόν, την «εικόνα» της Ρωσίας στη Δύση.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in Free-press, The Independent

 

ΑΡΧΙΣΑΝ τα όργανα, το μπουζούκι εργάζεται στο Ραδιομέγαρο!

  • μέσα & media

  • Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ
  • Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Την περασμένη Τρίτη, συνεκλήθη σύσκεψη του πολιτικού ρεπορτάζ, όπου ο γενικός διευθυντής ενημέρωσης Β. Μπίτσης έθιξε μια σειρά από φλέγοντα ζητήματα. Ανάμεσά τους και το ζήτημα των συμβάσεων που τερματίζονται άμεσα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κενά. Πιο εμφανής περίπτωση εξ αυτών, εκείνη του προϊσταμένου στο πολιτικό ρεπορτάζ Πρόδρομου Παπαηλιόπουλου. Εν ολίγοις, ο Β. Μπίτσης είπε ότι θα εισηγηθεί την παραμονή όλων ώς το τέλος Ιουνίου «γιατί πάμε καλά, το σύστημα δουλεύει, δεν χρειάζεται να δημιουργηθούν προβλήματα» κ.λπ. κ.λπ. Οπερ και εγένετο. Κράτησε το λόγο του ο άνθρωπος και απέστειλε θετική εισήγηση.

ΚΑΙ ΣΥΝΕΚΛΗΘΗ το διοικητικό συμβούλιο την περασμένη Τετάρτη. Οταν δε συζητήθηκε το θέμα του Π. Παπαηλιόπουλου, ο διευθύνων σύμβουλος Γ. Γαμπρίτσος (που είναι της δουλειάς και γνωρίζει ότι δεν αλλάζεις τα άλογα στη μέση απ’ το ποτάμι) τάχθηκε υπέρ άνευ επιφυλάξεων. Ελα όμως που ξύπνησαν τα «πράσινα» αντανακλαστικά μιας σειράς συμβούλων και στήθηκε ένα μίνι τζιχάντ. Ο Π. Παπαηλιόπουλος, βλέπετε, ήταν προσληφθείς επί της προηγούμενης καταστάσεως. Αλλο τώρα αν αποφόρτιζε τις εντάσεις αντί να τις προκαλεί και αν έχαιρε γενικής εκτιμήσεως. Πέσανε λοιπόν στο τραπέζι τα χαρτιά και τελικά, μετά από μάχη και ψήφους 6 εναντίον και 5 υπέρ, αποφασίσθηκε να μην παραταθεί η συγκεκριμένη σύμβαση. Μένει έτσι ακέφαλο το πολιτικό ρεπορτάζ, ενώ υπονομεύεται άμεσα το κύρος του διευθυντή ενημέρωσης. Επειδή, πάντως, ακόμη και ο τραγέλαφος έχει τα όριά του, ο Β. Μπίτσης ξεκίνησε την Παρασκευή διαβουλεύσεις μπας και το ξαναδεί το δ.σ. το ζήτημα. (ΟΚ, ο τραγέλαφος δεν έχει όρια: Προχθές το μεσημέρι, την ώρα που μίλαγε ο πρωθυπουργός, έπεσε δυο φορές «μαύρο» στην ΕΡΤ!)

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, όχι μόνο δεν δείχνουν να πανικοβάλονται στον ΔΟΛ με την οικονομική κρίση, αλλά ανακοινώνουν ότι εντός των ημερών θα μπουν στο μισθολόγιο του «Βήματος» και των περιοδικών του καμιά εικοσιπενταριά «μπλοκάκια»! Μιλάμε τώρα για ανθρώπους που σκίζονται με ΔΠΥ για 5 και 6 χρόνια και ζούσαν εδώ και καιρό υπό το βάρος του γνωστού διαλόγου: «Είπε το μεγάλο αφεντικό ότι θα μας βάλει μισθολόγιο μέσα στο μήνα!» «Ναι, αλλά ποιο μήνα δεν είπε». Τέλος πάντων, περασμένα ξεχασμένα, η πρωτοβουλία πιστώνεται προσωπικά στον Σταύρο Ψυχάρη και δεν αποκλείεται συντόμως να ακολουθήσουν και άλλες προσλήψεις.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ πάντως και αποχωρήσεις από τη Μιχαλακοπούλου. Χώρισαν οι δρόμοι του οργανισμού με τη διευθύντρια του εμπορικού Χαρά Ζλατάνη και τον αναπληρωτή διευθυντή του τμήματος Χρήστο Σταθόπουλο. Η πρώτη είχε αφιχθεί στον ΔΟΛ τον Δεκέμβριο του 2008 και τότε είχε θεωρηθεί επιρροή του Βίκτωρα Ρέστη, ενώ ο δεύτερος κατείχε τη θέση εδώ και μια πενταετία. Και τώρα; Αν δεν προκύψει κάτι απίθανο, το εμπορικό της εταιρείας θα παίξει σε δύο ταμπλό. Από τη μία σε εκείνο της «προώθησης νεαρών στελεχών» και από την άλλη στο έτερο της γνωστής ρήσης «άμα σηκώσω εγώ το τηλέφωνο, κλείνω όσες συμφωνίες θέλω με όποιον θέλω και δεν έχω ανάγκη από business plan και τέτοιες ιστορίες».

ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ δεν έφερε εξελίξεις στην τιτανομαχία του «Πρώτου Θέματος», η στήλη προχωρεί σε μια ευγενική προσφορά. Αρχίζω από σήμερα να δημοσιεύω αποσπάσματα εισήγησης του Θέμου Αναστασιάδη στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, το 1996, με τίτλο «Ο κίνδυνος της δεοντολογίας». Και πυρομαχικά προσφέρω εναντίον της ανάλγητης εργοδοσίας και λιγότερο δουλεύω διά του copy+paste! Ορίστε λοιπόν: «Με τη δεοντολογία περί δημοσιογραφίας στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο: μιλάνε γι’ αυτήν όσοι δεν ασχολούνται πια με την κανονική δημοσιογραφία και η μόνη τους ασχολία είναι να γίνονται τιμητές των άλλων». Και: «Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων γενικότερα δεν είναι τόσο η παραβίαση της δεοντολογίας όσο οι ποικίλες διαπλεκόμενες εξαρτήσεις και η αυτολογοκρισία. Γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από όσα τολμούμε να πούμε.

ΤΕΣΣΕΡΑ άτομα μείον από την περασμένη εβδομάδα η «Δάφνη επικοινωνίες» και όλα δείχνουν ότι έπεται συνέχεια για να «ξαλαφρώσει» και να γίνει «ελκυστική» η επιχείρηση. Το θέμα είναι βέβαια ότι το καλό χαρτί της «Δάφνης» είναι ο «Αστρολόγος». Ο οποίος ανήκει στη Λίτσα Πατέρα και άμα δεν πει το «ναι» η θεά του ωροσκοπίου, το περιοδικό δεν μετακινείται πουθενά.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2010 in ΔΟΛ, ΕΡΤ

 

Ο πόλεμος του Διαδικτύου

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Βρισκόμαστε στην κορύφωση ενός ψηφιακού «πολέμου», που μαίνεται στον κυβερνοχώρο. Από τη μια οι πνευματικοί δημιουργοί και η ανάγκη της θεμιτής προστασίας των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Από την άλλη οι «πειρατές» του Διαδικτύου, αλλά και τα εκατοντάδες εκατομμύρια των χρηστών σε όλο τον κόσμο που, μέσω της τεχνολογίας, αποκτούν πλέον δωρεάν πρόσβαση σε όλα σχεδόν τα παραγόμενα έργα (ήχου και εικόνας), στερώντας από εταιρείες και παραγωγούς πολλά έσοδα.

Τα δύο στρατόπεδα έχουν σαφώς αντιτιθέμενα συμφέροντα και επιστρατεύουν στη μάχη όλα τα μέσα. Στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν τους «πειρατές» και να περιστείλουν το φαινόμενο του παράνομου «downloading», οι εταιρείες και οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων επιλέγουν, κυρίως, τη διαρκή παρακολούθηση των χρηστών του Ιντερνετ από ιδιωτικές εταιρείες και την πολιτική της καταστολής. Με διάφορες εκφάνσεις και εκδοχές (συλλήψεις, βαριές τιμωρίες, έρευνες σε πανεπιστήμια, κλείσιμο συνδέσεων).

Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να τοποθετηθεί γενικά και το ελληνικό πρόσφατο παράδειγμα καταστολής, η σύλληψη 6 ατόμων για την υπόθεση του «Gamato.info». Το site ήταν ευρέως γνωστό και χρησιμοποιούσε την υπηρεσία peer to peer, διευκολύνοντας την ανταλλαγή προϊόντων τέχνης μεταξύ των εκατομμυρίων χρηστών που το επισκέπτονταν καθημερινά.

Αλλά το θέμα είναι ευρύτερο. […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαρτίου, 2010 in Διαδίκτυο, Uncategorized

 

Ηλεκτρονική επίθεση στο site της Ελευθεροτυπίας

  • Ηλεκτρονική επίθεση δέχθηκε από το βράδυ της Παρασκευής μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου η ηλεκτρονική σελίδα της Ελευθεροτυπίας, στην διεύθυνση http://www.enet.gr.

Τα πρώτα προβλήματα στο site της Ελευθεροτυπίας ξεκίνησαν αργά το βράδυ της Παρασκευής καθώς ήταν δύσκολη έως αδύνατη η είσοδος σε αυτό. Με το πέρασμα των ωρών η κατάσταση επιδεινωνόταν ενώ οι τεχνικοί της εφημερίδας διαπίστωναν ότι αυτή οφειλόταν σε ηλεκτρονική επίθεση. Στη διάρκεια της ημέρας αρκετά ήταν τα ακροδεξιά και «εθνικιστικά» site και blog που επιδοκίμαζαν την επίθεση συνδέοντάς την άμεσα με το αποκαλυπτικό βίντεο με τους ένστολους το οποίο είχε λίγες ώρες πριν αναρτηθεί στις ηλεκτρονικές σελίδες της εφημερίδας και αναμεταδόθηκε από όλα τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια. Η επίθεση συνεχίστηκε μέχρι και νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου.

  • Η μέθοδος της επίθεσης

Οι «άγνωστοι» χάκερς χρησιμοποίησαν ειδική εφαρμογή (script) η οποία παράγει «τεχνητή» κίνηση στο site με δεκάδες «αιτήσεις» σύνδεσης ανά δευτερόλεπτο δημιουργώντας φαινόμενο «πλημμυρίδας» με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η πρόσβαση στο site. Από τέτοιου είδους επιθέσεις δεν κινδυνεύουν τα δεδομένα (κείμενα, εικόνες) ενός site ωστόσο δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του. Πράγμα που συνέβη για αρκετές ώρες και στο site της εφημερίδας μας.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαρτίου, 2010 in Διαδίκτυο, Χάκερ

 

Με συνδρομή πλέον η πρόσβαση στους Times

  • Έναντι αντιτίμου θα είναι από τον Ιούνιο η πρόσβαση στις ιστοσελίδες των εφημερίδων Times και Sunday Times στη Βρετανία ανακοίνωσε η ιδιοκτήτρια εταιρεία News International (NI).

Οι χρήστες θα καλούνται να πληρώσουν 1 λίρα για ημερίσια και 2 λίρες για την εβδομαδιαία πρόσβαση στις εν λόγω ιστοσελίδες.

Τόσο οι Times όσο και οι Sunday Times θα εγκαινιάσουν νέες ιστοσελίδες στις αρχές Μαΐου, διαχωρίζοντας για πρώτη φορά τη διαδικτυακή παρουσία τους και αντικαθιστώντας το υπάρχον κοινό site, Times Online.  Οι δύο καινούργιες ιστοσελίδες θα διατίθενται δωρεάν σε εγγεγραμμένους χρήστες για μια δοκιμαστική περίοδο. Μετά το πέρας αυτής το αντίτιμο θα παρέχει πρόσβαση και στις δύο ιστοσελίδες.

Η πτώση των πωλήσεων των εφημερίδων έχει στρέψει τις ιδιοκτήτριες εταιρείες στην αναζήτηση ενός επιχειρηματικού μοντέλου που θα φέρνει έσοδα από την παρουσία τους στο διαδίκτυο. Ωστόσο η διάθεση πληθώρας δωρεάν περιεχομένου στο δίκτυο κάνει την κίνηση της NI να μοιάζει εξαιρετικά ριψοκίνδυνη, ανοίγει ένα νέο μέτωπο στη μάχη για αναγνωσιμότητα και συγκεντρώνει πάνω της τα μάτια της αγοράς.

Σύμφωνα με δηλώσεις της Ρεμπέκα Μπρουκς, διευθύνουσας συμβούλου της ΝΙ, στο BBC «είμαστε μόνο στην αρχή. Οι Times και οι Sunday Times είναι οι πρώτοι από τους τέσσερις τίτλους που διαθέτουμε στη Βρετανία που θα δοκιμάσουν αυτή τη νέα προσέγγιση. Θα εξακολουθήσουμε να αναπτύσσουμε τα ψηφιακά προϊόντα μας και να επενδύουμε και να καινοτομούμε προς όφελος των πελατών μας».

 
Σχολιάστε

Posted by στο 26 Μαρτίου, 2010 in The Times

 

Τον «Independent» αγόρασε ο Αλεξάντερ Λεμπέντεφ

Την πρόθεσή του να αγοράσει την υπερχρεωμένη βρετανική εφημερίδα Independent εξέφρασε ο Ρώσος πολυεκατομμυριούχος και πρώην πράκτορας της KGB, Αλεξάντερ Λεμπέντεφ. Η συμφωνία, που αφορά την καθημερινή και κυριακάτικη έκδοση, αναμένεται να οριστικοποιηθεί τον Μάιο.

Πέρυσι ο Ρώσος μεγιστάνας είχε αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο του 75% των μετοχών της επίσης βρετανικής απογευματινής free press εφημερίδας Evening Standard.

Η συμφωνία προβλέπει ότι η Independent Print Limided (IPL) που ελέγχεται από την οικογένεια Λεμπέντεφ ότι θα εισπράξει από τον πωλητή Independent Νews & Μedia (ΙΝΜ) το ποσό των 9,25 εκατ. λιρών (10,33 εκατ. ευρώ) τα έξι προσεχή χρόνια με αντάλλαγμα η IPL να αναλάβει τα μελλοντικά χρέη και τις απαιτήσεις των εφημερίδων αυτών. Ο αγοραστής θα πληρώσει το συμβολικό ποσό της 1 λίρας.

Το οριστικό κλείσιμο του Independent εκτιμάται ότι θα κόστιζε στην ΙΝΜ περίπου 30 εκατ. λίρες. Η ζημιές της εφημερίδας για τη του 2009 ανέρχονται στα 12.4 εκατ. λίρες και πτώση της κυκλοφορίας άνω του 10% ετησίως.

«Εϊναι η πιο ικανοποιητική λύση και πλεόν θετική για τον τίτλο της εφημερίδας, για το προσωπικό και τους μετόχους της ΙΝΜ» δήλωσε ο γενικός διευθυντής της, Γκέβιν Ο’ Ρέιλι.

Πιστεύω ότι η εφημερίδα μέχρι τώρα υπερασπίστηκε πολύ καλά την ανεξαρτησία, τη διαφάνεια αλλά και τον αγώνα κατά της διεθνούς διαφθοράς και ελπίζω ότι θα συνεχίσει στην ίδια γραμμή, προσθέτει στη σχετική του ανακοίνωση ο κ. Ο Ρέιλι.

Ο ρώσος επιχειρηματίας εκτιμάται ότι διαθέτει περιουσία που ανέρχεται στα 2,2 δις. Λίρες και εκφράσει ενδιαφέρον για την αγορά της εφημερίδας από τον Απρίλιο του 2009.

Ο Independent κυκλοφόρησε το 1986 και το 2003 πέρασε σε σχήμα tabloid.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 25 Μαρτίου, 2010 in The Independent