RSS

Monthly Archives: Ιανουαρίου 2011

4ωρες στάσεις εργασίας στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»

Δύο 4ωρες στάσεις εργασίας των δημοσιογράφων που εργάζονται στο «ΕΘΝΟΣ» για σήμερα Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011 από 19.00 έως 23.00 και από 23.30 έως 3.30π.μ., κήρυξε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παράνομη, αντιδεοντολογική και καταχρηστική απόλυση της συναδέλφου Σοφίας Βαστάκη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ ζητεί την άμεση ανάκληση της απόλυσης, η οποία ήρθε λίγες μόλις μέρες μετά την απόλυση και του συναδέλφου της ίδιας εφημερίδας Βαγγέλη Γιάννου, του οποίου επίσης ζητάμε την απαναπρόσληψη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί όλους τους δημοσιογράφους, που εργάζονται στο «ΕΘΝΟΣ», να μετάσχουν μαζικά και δυναμικά στις στάσεις εργασίας.

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Απεργία, ΕΘΝΟΣ

 

ΚΗΡΥΞΗ 24ΩΡΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ Τ/Σ «NOVA»

Την κήρυξη 24ωρης απεργίας των δημοσιογράφων που εργάζονται στον τηλεοπτικό σταθμό «NOVA» για την Τρίτη, 1 η Φεβρουαρίου από τις 6.00 το πρωί έως τις 6.00 το πρωί της Τετάρτης, 2 Φεβρουαρίου 2011 αποφάσισε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, καταδικάζοντας με τον πλέον έντονο τρόπο τις άδικες και καταχρηστικές απολύσεις που έκανε ό τηλεοπτικός σταθμός, καθώς και το καθεστώς τρομοκρατίας που προσπαθεί να επιβάλει στους εργαζομένους.

Η άτεγκτη και κατάφωρα αντεργατική στάση της εργοδοσίας της «NOVA» οδήγησε στην ανεργία τους συναδέλφους Φωτεινή Παπαγεωργίου, γιατί αρνήθηκε ως διευθύντρια να προβεί σε απολύσεις και Σάββα Λιβάνιο, που διετέλεσε εκπρόσωπος των εργαζομένων, στερώντας τους το δικαίωμά τους στην εργασία.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν αγωνιστικά και μαζικά στην απεργία ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και την προσπάθεια των εργοδοτών να αυξήσουν τα κέρδη τους σε βάρος των εργαζομένων.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Απεργία, Nova

 

Δημοσιογραφία, ηθική και αυτοέλεγχος

  • Tου Νικου Κωνστανταρα, Η Καθημερινή, 30/01/2011

Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τον Τύπο να ελέγχει την εξουσία, χωρίς να εξυπηρετεί το δικαίωμα των πολιτών στην αξιόπιστη, αντικειμενική και πολύπλευρη πληροφόρηση. Σε χώρες που στερούνται αυτό το αγαθό, οι πολίτες ζουν στα τυφλά, οι απόψεις τους διαμορφώνονται απ’ όσα τους επιτρέπουν να γνωρίζουν οι πολιτικές ηγεσίες και τα οικονομικά συμφέροντα τα οποία συνδέονται με αυτές. Σε τέτοια καθεστώτα, οι πολίτες είτε θα υποταχθούν, μη γνωρίζοντας τι τους συμβαίνει, είτε θα αντιδράσουν. Παντού βλέπουμε παραδείγματα τέτοιας υποταγής, αλλά και τις αντιδράσεις που προκαλεί. Κοινωνίες που χαίρονται την ελευθεροτυπία, όμως, κινδυνεύουν να τη χάσουν, και μαζί της το δικαίωμα στην πρόοδο και την ευημερία.

Στον 21ο αιώνα, ακόμη δεν έχουμε βρει λύσεις για θεμελιώδη προβλήματα στη σχέση ανάμεσα στον πολίτη και στην εξουσία, μια σχέση η οποία βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στο ρόλο της δημοσιογραφίας: πολίτης που δεν πληροφορείται σωστά δεν μπορεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις, δεν μπορεί να καθορίσει ο ίδιος το μέλλον του. Μέσα από την απαξίωση του δημοσιογράφου, μέσα από τη χειραγώγηση του Τύπου, ο πολίτης ευνουχίζεται – και μετά, ως καταναλωτής μόνο, δοξάζεται, κολακεύεται και χειραγωγείται.

Πώς μπορεί ο Τύπος να βρει τον τρόπο και να αναπτυχθεί σωστά και μετά να αντέξει την πίεση από πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες; Το ερώτημα ήταν κεντρικό θέμα συζήτησης στην UNESCO στο Παρίσι την περασμένη Πέμπτη. Ο τίτλος του συνεδρίου, για να είμαστε ακριβείς, ήταν «Δημοσιογραφία, ηθική και αυτοέλεγχος στην Ευρώπη». Αλλά, όπως φάνηκε από πολλές ομιλίες και από τα σχόλια του ακροατηρίου, τα προβλήματα του Τύπου είναι πολύ πιο ουσιώδη –πιο πρωτόγονα– από το αν οι δημοσιογράφοι μπορούν να προλάβουν τον κρατικό έλεγχο με τον «αυτοέλεγχο» μέσα από κώδικες δεοντολογίας, ελεγκτικά συμβούλια και συνηγόρους του αναγνώστη. Στην καρδιά του προβλήματος είναι δύο ερωτήματα: σε ποιον ανήκει ο Τύπος και πώς θέλει να εκμεταλλευτεί την εξουσία αυτή; Πώς μπορεί να προστατευθεί ο δημοσιογράφος – σωματικά, οικονομικά και θεσμικά; «Οταν ο δημοσιογράφος δεν έχει κύρος, πώς μπορούμε να μιλάμε για αρχές; Δεν έχει κανένα νόημα», σχολίασε ο Ογκνιαν Ζλάτεβ, διευθυντής του Κέντρου Ανάπτυξης των Μέσων της Βουλγαρίας.

Η ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα των πολιτών στην ελεύθερη πληροφόρηση είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα πολλών χωρών – όπως και το ελληνικό. Αλλά ο έλεγχος που ασκείται εναντίον της «κατάχρησης» αυτών των δικαιωμάτων δημιουργεί ένα πλέγμα νόμων, που είτε προστατεύουν τον πολίτη από τις καταχρήσεις του Τύπου είτε επιτρέπουν στις πολιτικές δυνάμεις να τον ελέγχουν μέσω εξοντωτικών ποινών. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι σε πάρα πολλές χώρες (αν όχι σε όλες), η χειραγώγηση του Τύπου συχνά είναι προϊόν βίας εναντίον δημοσιογράφων. Η ευθύνη της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας, λοιπόν, είναι να δημιουργήσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο πολίτης προστατεύεται μεν απ’ όποια κατάχρηση, αλλά ο Τύπος δεν τρομοκρατείται ώστε να μην μπορεί να εκπληρώσει το καθήκον του να προσφέρει αξιόπιστη ενημέρωση στον πολίτη.

Στη δική μας γειτονιά –τα Βαλκάνια– στις περισσότερες χώρες που άλλαξαν καθεστώς μετά το 1989, ο Τύπος κατέληξε είτε στα χέρια μεγάλων οικονομικών συμφερόντων (ντόπιων ή ξένων) είτε σε πολλές μικρές επιχειρήσεις οι οποίες επενδύουν στον Τύπο για να πετύχουν πολιτικούς και οικονομικούς στόχους. «Πήγαμε από τη δημοσιογραφία του Πούτιν στη δημοσιογραφία του Μπερλουσκόνι», σχολίασε ο Ρέμζι Λάνι, διευθυντής του Αλβανικού Ινστιτούτου Τύπου. Στην άλλη άκρη, στις ΗΠΑ, οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κλάδος έχουν οδηγήσει στη συρρίκνωση της έρευνας και του ελεγκτικού ρόλου του Τύπου, ο οποίος εκχώρησε την ευθύνη σε «πολίτες-δημοσιογράφους» στο Διαδίκτυο, σε ομάδες συμφερόντων και σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. «Ο παραδοσιακός Τύπος προσπαθεί απλώς να μη δυσαρεστήσει κανέναν», σχολίασε ο Τζέφρι Ντβόρκιν, διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού των Συνηγόρων του Αναγνώστη (ΟΝΟ). Σημείωσε ότι πολλά μέσα ενημέρωσης ανήκουν σε εταιρείες τηλεπικοινωνιών και εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην ψυχαγωγία, με στόχο το μεγαλύτερο κέρδος.

Στην Ελλάδα, όλα αυτά τα προβλήματα είναι γνώριμα. Αλλά εδώ ο Τύπος αντιμετωπίζει κοσμογονική αλλαγή – το σπάσιμο της φούσκας, δηλαδή ενός συστήματος ρουσφετιών που αγνοούσε τους νόμους της αγοράς, την ώρα που η αγορά εισβάλλει αμείλικτη, μέσω της οικονομικής κρίσης. Το πώς θα βγει ο Τύπος από την κρίση θα καθορίσει και τη δημοκρατία που θα έχουμε.

 
1 σχόλιο

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Δημοσιογραφία

 

Ετικέτες:

Τρομοκρατικά εξώφυλλα

  • Δύο μετεγγραφές προκάλεσαν πρωτοσέλιδα για την… Αντιτρομοκρατική
  • Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

Εχω μια εντύπωση ότι την Παρασκευή 21 του μηνός, πρέπει να έκανε πολύ ανήσυχο ύπνο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Την άλλη μέρα το πρωί, βλέπετε, κυκλοφόρησαν ένα σωρό εφημερίδες με εγκώμια των τρομοκρατών και διθύραμβους υπέρ των βομβιστών!

Θέλετε παραδείγματα; Εχω παραδείγματα! Η «SportDay» επέδειξε σοκ και δέος πρωτοσέλιδα για την «Τρομοκρατία» και τις «Βόμβες Τζεμπούρ», ο «Γαύρος» έμεινε σέκος με τον «Τρομοκράτη Τζιμπούρ» και ύμνησε τον «Φονιά», ενώ το «ΦΩΣ» τα συνδύασε όλα κάνοντας λόγο για «Βόμβα Μαρινάκη» που «Πήρε τον τρομοκράτη»!

Είχε όμως και συνέχεια η υπόθεση, καθώς μετεγγράφη στον Αρη Θεσσαλονίκης ο ποδοσφαιριστής Μπομπαντίγια. Οπως ήταν φυσικό, χάλασαν κόσμο τα λογοπαίγνια με το επίθετό του: «Μπόμπα-Ντίγια πήρε ο Αρης» στην «Αθλητική Μακεδονίας-Θράκης», «»Bomber» στον Αρη» στη «Metrosport», «»Μπόμπερ» για την επίθεση» στα «Αθλητικά Νέα» και «Μπόμπα-Ντίγια έσκασε σε Αρη» στη «Γάτα». Επειτα από όλα αυτά, είναι άξιον απορίας ότι οι δυνάμεις της τάξεως δεν προέβησαν σε συλλήψεις…

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Πρωτοσέλιδα

 

ΠΩΣ Η ΕΡΤ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΨΙΝΑΚΗ

  • Η Eurovision μας έλειπε

  • Ο διαγωνισμός τραγουδιού γενικά και σε ποιους απευθύνεται και τα φετινά ευτράπελα, που εν μέσω κρίσης έβαλαν την Κονιόρδου στην κριτική επιτροπή και κατέληξαν στις ενστάσεις

Ολα τα ‘χε η Μάρτζορι, ο σαματάς για την Eurovision της έλειπε. Την εποχή ακριβώς που γκρινιάζει όλο το δημοσιογραφικό σύμπαν για τον διαγωνισμό των συμβασιούχων και η Ελλη Στάη απειλεί να συνδυάσει το καντσονίσιμα με τις ειδήσεις, η ΕΡΤ βάλθηκε να τσαλακώσει ακόμη περισσότερο το προφίλ της. Και με μια σειρά από άστοχες κινήσεις, έφτασε να υποστεί την εσχάτη των ταπεινώσεων. Να πέσει στα νύχια του Ηλία Ψινάκη!
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας αποκρυπτογραφήσουμε επιτέλους τον χαρακτήρα της Eurovision. Ορθώς ο συχωρεμένος ο Χατζιδάκις την είχε χαρακτηρίσει «πανηγυράκι», διότι αυτό είναι και τίποτε άλλο. Και γι’ αυτό το λόγο αφορά σχεδόν αποκλειστικά τους gay και τα πιτσιρίκια.

Τους πρώτους, διότι αντιλαμβάνονται τη χαβαλέ κιτσαρία της υποθέσεως και, αντί να τους πιάσουν οι σοβαροφάνειες όπως τους straight, το διασκεδάζουν μια χαρά. Τα δεύτερα, διότι αναγνωρίζουν την Eurovision ως ένα κολοσσιαίο καρτούν και περνούν υπέροχα τόσο με τις εκπάγλου καλλονής εμφανίσεις όσο και με την τρελή αγωνία του αθροίσματος βαθμών. Προσωπικώς, βρίσκω τις αντιδράσεις τους υγιέστατες και έχω την εντύπωση ότι αφού πληρώνουν ανταποδοτικό τέλος (και οι gay και οι γονείς των πιτσιρικιών) έχουν δικαίωμα να απαιτούν πέντε πράγματα από τον προγραμματισμό της δημόσιας τηλεόρασης.

Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι δικό τους, το πρόβλημα είναι όλων εκείνων που κάποτε εξέλαβαν την Eurovision ως εθνική υπόθεση. Εθνική υπόθεση το Euro 2004, εθνική υπόθεση οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εθνική υπόθεση και ο διαγωνισμός της Eurovision, ιδίως από την στιγμή που η εκρηκτική παρουσία της Ελενας Παπαρίζου (πραγματικά το πιο hot πλάσμα του διαγωνισμού την τελευταία εικοσαετία) έφερε την πρωτιά στα ελληνικά χρώματα.

Ηταν εκείνη την εποχή που η διοίκηση της ΕΡΤ είχε λάβει κυβερνητική εντολή να συμμετάσχει με κάθε τρόπο στον ανταγωνισμό της τηλεθέασης (οι λόγοι ήταν πολιτικοί και τους γνωρίζουν άπαντες οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ), οπότε η Eurovision κρίθηκε απαραίτητο συστατικό της ανοδικής πορείας. Δικαίως, όταν κοιτάει κανείς μόνο τα νούμερα της AGB/Nielsen που δημοσιεύουμε πιο δίπλα, μιας και οι θεαματικότητες που αποσπά γράφουν ιστορία. Αδίκως, όταν σκεφτούμε την υστερία που κατέλαβε κόσμο και κοσμάκη εμπρός στο όραμα μιας διάκρισης πιο αδειανής κι από το πουκάμισο του στίχου.

Είναι βλέπετε και αυτός ο αφόρητος επαρχιωτισμός του μέσου Ελληνα που δεν βλέπει την ώρα να τρίψει τη μούρη του μέσου Ευρωπαίου. Και καλά, θα μου πείτε, την Eurovision βρήκε να χρησιμοποιήσει ως άλλο σμυριδόπανο;

Και την Eurovision και το Euro 2004 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οτιδήποτε άλλο βρει μπροστά του για να αποδείξει, όπως έλεγε και η αδάμαστη Φανή Χαλκιά, ότι το DNA του είναι ένα και μοναδικό. Δεν είναι και πολύ τυχαίο ότι πάνω κάτω συνέπεσαν όλοι αυτοί οι εθνικοί «θρίαμβοι» (πόσα εισαγωγικά θα θέλατε να βάλω;), όπως διόλου τυχαίο δεν είναι ότι λίγα χρόνια μετά από τα πυροτεχνήματά τους, το ελληνικό τραγούδι, το ελληνικό ποδόσφαιρο και ο ελληνικός αθλητισμός βρίσκονται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Ας μην μακρηγορώ όμως και ας πάω στα φετινά. Η ΕΡΤ λοιπόν, ως μέλος της διοργανώτριας EBU, κατ’ ουσίαν δεν μπορεί να πει «όχι» στον διαγωνισμό. Μας το εξήγησε αυτό ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Τηλέμαχος Χυτήρης, και δίκιο είχε, αφού και οι Ιταλοί που λόγω Σαν Ρέμο γύρναγαν τόσα χρόνια την πλάτη στη Eurovision, επέστρεψαν εν τέλει στην αγκάλη της. Διά ταύτα είπαμε «ναι» και φέτος, άνευ σπατάλης φυσικά. Ανευ χλιδής και άνευ πρόμο ταξιδιών ανά τας Ευρώπας προς άγραν ψήφων και συμπάθειας. Οπότε;

Οπότε θα περίμενε ο μέσος τηλεθεατής να περάσει το θέμα στα ψιλά και να μην απασχολήσει ούτε καν τους πανελίστες των μεσημεριανάδικων. Ελα όμως που η διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε να περάσει από το ένα άκρο στο άλλο. Και από εκεί που κάποτε ανέθετε την εκπροσώπηση της χώρας στην εθνική σταρ Αννα Βίσση (αυτό το «εθνικός» πόσες φορές θα το γράψω πια;), έσπευσε να βουτήξει στο βαρέλι με την κουλτούρα και ενέταξε στη διαδικασία επιλογής τραγουδιού την τραγωδό Λυδία Κονιόρδου. Η τελευταία δεν κατάλαβε πού έμπλεξε, είπε δυο-τρεις τυπικές κουβέντες του στιλ «θα βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου» και νόμισε ότι τον ξεπέρασε τον σκόπελο. Αντ’ αυτού, την περίμεναν τα νύχια του Ψινάκη!

Του δαιμονίου μάνατζερ, δημοτικού συμβούλου, κριτή ριάλιτι και homo universalis νέου τύπου, που φρόντισε να στολίσει καταλλήλως την Κονιόρδου, διότι έμεινε έξω από τον διαγωνισμό επιλογής ένας από τους φρέσκους προστατευόμενούς του. Κι αφού κατάφερε να ξεσηκώσει τη φασαρία που ήθελε, πήρε πίσω τους χαρακτηρισμούς, παραιτήθηκε από εκπρόσωπος του θιγέντος, άπλωσε πλατύ χαμόγελο και σκέφτηκε ότι μια χαρά τους δούλεψε και πάλι όλους και μια χαρά εξασφάλισε δωρεάν τηλεοπτικό χρόνο και προβολή.

Και τώρα; Τώρα πρέπει επιτέλους να τρέξει η διαδικασία επιλογής, με υποψηφίους από ριάλιτι που πρότειναν οι εταιρείες δίσκων. Το οποίον βεβαίως φαντάζει ολίγον κωμικό, αν υπολογίσουμε σε ποια κατάσταση είναι σήμερα η δισκογραφία και πόσο οι κάποτε κραταιές εταιρείες επηρεάζουν το μουσικό γίγνεσθαι. Αφέθηκε πάντως να εννοηθεί ότι μπορεί να προστεθούν και άλλοι υποψήφιοι στη διαδρομή για να εκδημοκρατισθεί η κατάσταση και να αποκτήσει ένα πιο «ποιοτικό» πρόσωπο. Στην περίπτωση αυτή, προτείνω η επιλογή να γίνει μέσω ΑΣΕΠ. Μπορεί να μην αποφύγουμε το σούργελο, αλλά τουλάχιστον θα γλιτώσουμε τις ενστάσεις. [Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Eurovision, ΕΡΤ

 

Εξελίξεις στον… Ταύρο

  • Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
  • Κυκλοφόρησε τελικά την περασμένη Πέμπτη η «Αυριανή», καθώς ο εκδότης Γιώργος Κουρής βρήκε τρόπους (τη βοηθεία του ψυγειοκαταψύκτη…) να παρακάμψει την απεργία των δημοσιογράφων της.
  • Στον «Φίλαθλο», από την άλλη, η απεργία λειτούργησε 100 % και το φύλλο δεν εμφανίσθηκε στα περίπτερα την Πέμπτη το πρωί. Είχε προηγηθεί την Τρίτη το βράδυ παρέμβαση του ιδρυτή της εφημερίδας Ν. Καραγιαννίδη, ο οποίος πίεσε ασφυκτικά τους συντάκτες να μην απεργήσουν. Ετέθη μάλιστα ζήτημα κλεισίματος σε περίπτωση που δεν έβγαινε ο «Φίλαθλος», ενώ ο Ν. Καραγιαννίδης έριξε στο τραπέζι πρόταση να αναλάβει ο ίδιος με συνεργάτες του το φύλλο και να το οδηγήσουν σε νέα πορεία. Ο αντίλογος υπήρξε σφοδρός, καθώς δεν ήταν λίγοι όσοι θυμήθηκαν τη μοίρα του αλήστου μνήμης στοιχηματικού «Ταμείου», ενώ κάποιοι μίλησαν και για υπονόμευση εκ των έσω -ιδίως στα υψηλά κλιμάκια. Σημειώστε επίσης ότι όταν την Τετάρτη το βράδυ ο Πάνος Σόμπολος, έπειτα από κουβέντα του με τον Γιώργο Κουρή, είπε στους συντάκτες του «Φίλαθλου» να ξανασκεφτούν την απεργία και εκείνοι ψήφισαν επί τόπου. Αποτέλεσμα; Υπέρ της κινητοποίησης 28 και εναντίον μόλις 7.

 

  • Η συνέχεια; Οι δημοσιογράφοι του «Φίλαθλου» πήγαν στα γραφεία τους κανονικά την Πέμπτη το απόγευμα και δούλεψαν για να βγάλουν την εφημερίδα. Με ευθύνη της ιδιοκτησίας όμως και εν μέσω βροχής φημών για λοκ άουτ και υπαγωγή της επιχείρησης στο άρθρο 99, το φύλλο δεν έφτασε ποτέ στα περίπτερα. Επειτα από αμοιβαίες κινήσεις καλής θελήσεως, η ένταση όδευσε προς εκτόνωση. Τόσο στον «Φίλαθλο», πάντως, όσο και στην «Αυριανή» κυριαρχεί η εντύπωση ότι πληρώνουν τα σπασμένα του Alter. Οι μετοχές του καναλιού τέθηκαν υπό επιτήρηση στο χρηματιστήριο, ενώ καθυστερούν και πάλι οι πληρωμές των εργαζομένων. Και κανείς δεν ξέρει αν η κατάσταση θα ξεμπλοκάρει, διότι τα μηνύματα από το τραπεζικό μέτωπο μάλλον θολώνουν ακόμη περισσότερο τα νερά.
  • Λένε στη «Δάφνη Επικοινωνίες» (εκδίδει τα περιοδικά «Το παιδί μου κι εγώ», «Οικία και Διακόσμηση», «Forma», «Wedding» και «Αστρολόγος») του ομίλου Antenna ότι η εκδότρια, διευθύντρια και γενικώς μεγάλο αφεντικό του «Αστρολόγου» Λίτσα Πατέρα ζήτησε και πέτυχε να μειωθεί ο δικός της ο μισθός, για να μην απολυθεί κανένας συνεργάτης της. Το καταγράφω, για να φανεί ότι πίσω από τα χαχαχά και χουχουχού των πρωινατζήδων κρύβεται καμιά φορά και ολίγη μαγκιά.
  • Την Τετάρτη τα σπουδαία για τους εργαζόμενους της «Απογευματινής», καθώς θα συζητηθεί στο δικαστήριο η αίτηση πτώχευσης που έχει υποβάλει η ιδιοκτησία του φύλλου. Την περασμένη Δευτέρα συζητήθηκαν τα (εξ αναβολής από τον Οκτώβριο) ασφαλιστικά μέτρα για συντηρητική κατάσχεση εις χείρας τρίτων και την περασμένη Παρασκευή τα ασφαλιστικά μέτρα για προσωρινή επιδίκαση μισθών Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Αναμένονται αποφάσεις εντός των προσεχών εβδομάδων, για αμφότερες τις περιπτώσεις. Οι εργαζόμενοι της «Απογευματινής» έχουν ζητήσει συνάντηση με τη Λούκα Κατσέλη για να συζητήσουν τα ασφαλιστικά τους και η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης αναμένεται να τους δεχθεί εντός της προσεχούς εβδομάδας.
  • Το σημαντικότερο στη συζήτηση των ιδιοκτητών με την ΕΣΗΕΑ; Τι άλλο, το οκτάωρο! Με την επέλαση της ηλεκτρονικής εποχής και τη μετατροπή των φύλλων σε μίνι πρακτορεία ειδήσεων, έχει σημασία ποιος θα καθορίσει το ωράριο και τους όρους εργασίας στα newsrooms.

 

  • Το πιο ενδιαφέρον από τις στάσεις εργασίας των τεχνικών του Star; Εσπασαν τα τηλέφωνα στελεχών του καναλιού, από κλήσεις ανέργων. «Ερχόμαστε εμείς να κάνουμε τις βάρδιες και στα λεφτά θα τα βρούμε», ήταν πάνω κάτω το νόημα της προσφοράς εργασίας…

 

  • Για την αρθρογραφία της σχετικά με την ισότητα των φύλων βραβεύει ο «Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας» τη «δική μας» Χριστίνα Πάντζου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί αύριο στο ξενοδοχείο «King George», στις εξίμισι το απόγευμα.

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Κουρής Γιώργος

 

Ερντογάν μαινόμενος … εναντίον Τύπου!

Φωτ.αρχείου: ο Ταγίπ Ερντογάν απευθυνόμενος στον αραβικό τύπο, στις 11 Ιανουαρίου.

Στις 17 Ιανουαρίου ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν κατέθεσε μήνυση εναντίον του αρχισυντάκτη της εφημερίδας Ταράφ, Αχμέτ Αλτάν, «για προσβολή εναντίον του προσώπου του και υπέρβαση των ορίων της ελευθερίας της έκφρασης».

Στο άρθρο του, που είχε τίτλο «Ο Ερντογάν και ο κούφιος τσαμπουκάς» και δημοσιεύτηκε στο φύλο της 15ης Ιανουαρίου, ο Αλτάν παρομοίωσε τον Ερντογάν με τον οδηγό του ανέκδοτου, που κινείται στο αντίθετο ρεύμα, ακούει στο ραδιόφωνο ότι ένας τρελός κινείται στο αντίθετο ρεύμα και σκέφτεται: «Μα τι ένας; Εδώ τόσοι τρελοί πάνε αντίθετα!».

Αφού κατηγόρησε τον τούρκο πρωθυπουργό για εξαπάτηση του λαού, συμβιβασμούς με το στρατιωτικό κατεστημένο, ανειλικρίνεια, έλλειψη ντομπροσύνης και αισθητικών αξιών, κατέληξε: «Να δούμε πόσο ακόμα θα εξαπατάς με τον κούφιο τσαμπουκά σου που καταπίνει τη γλώσσα του μπροστά στους στρατηγούς και ξεσηκώνεται απέναντι σε καλλιτέχνες».

Ο Αλτάν άσκησε επίσης σκληρή κριτική στον Ερντογάν επειδή χαρακτήρισε έκτρωμα το «Μνημείο της Ανθρωπότητας», που βρίσκεται στην πόλη Κάρς και συμβολίζει τη φιλία ανάμεσα σε Τούρκους και Αρμενίους. «Έχεις τολμήσει ποτέ να ασκήσεις κριτική για αισθητικούς λόγους σε κάποιο άγαλμα του Ατατούρκ ή σε κάποιο τζαμί;» ρωτούσε στο άρθρο του.

Στην αγωγή του τούρκου πολιτικού αναφέρεται ότι ο Αλτάν έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της ελευθεροτυπίας και επιτίθεται προσωπικά στο Πρωθυπουργό της Τουρκίας, προσβάλλοντας τον.

Υπενθυμίζεται ότι η εφημερίδα «Taraf» είναι η εφημερίδα που έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας την περίπτωση Εργκενεκον, αλλά και αυτή της υπόθεσης «Βαριοπούλας».

Η αγωγή εναντίον της «Taraf» ήταν το τελευταίο θερμό επεισόδιο στον πόλεμο ανάμεσα στον τούρκο πρωθυπουργό και τον Τύπο που κρατάει εδώ και καιρό. Μόνο τον περασμένο χρόνο ο Ερντογάν έχει μηνύσει επίσης τον ποιητή Αταόλ Μπεχράμογλου, τον πρώην αρχισυντάκτη της «Χουριέτ», Οκτάι Εκσί και τα 15 μέλη ενός θεατρικού θιάσου.

Σε γενικές γραμμές ο Ερντογάν έχει αποδειχτεί πως δεν αντέχει την κριτική. Μια από τις πλέον ανελέητες συγκρούσεις του με την τέταρτη εξουσία ήταν η διαμάχη του με τον ισχυρότατο εκδότη Αϊντίν Ντογάν, τα έντυπα του οποίου ασκούσαν κριτική στην κυβέρνηση και στο πρόσωπο του. Η διαμάχη κατέληξε στο να επιβληθεί στον Ντογάν το αστρονομικό πρόστιμο των 3,7 δις. δολαρίων για … φοροδιαφυγή. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο σύνολο των περιουσιακών στοχείων του Ομίλου, στον οποίο ανήκουν έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα μεγάλης κυκλοφορίας και ακροαματικότητας, όπως οι εφημερίδες Hurriyet, Milliyet, η αθλητική Fanatik και τα τηλεοπτικά δίκτυα Kanal D, Star TV και CNNTurk. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Ντογάν βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για πώληση του ομίλου του στον όμιλο του Ρούπερτ Μέρντοκ.

Παρά τις εκσυγχρονιστικές εξαγγελίες του Ερντογάν ουδείς αμφιβάλλει ότι η ελευθερία του Τύπου στην Τουρκία βρίσκεται υπό διωγμό. Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων καταγγέλλει ότι 40 τούρκοι δημοσιογράφοι βρίσκονται στην φυλακή και περισσότεροι από 700 περιμένουν να δικαστούν, οι περισσότεροι από αυτούς κουρδικής καταγωγής που κατηγορούνται ότι κάνουν αντιτουρκική προπαγάνδα.

Τον περασμένο Ιούνιο ο Ιρφάν Ακτάν καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλακή επειδή σε ένα ρεπορτάζ του τόλμησε να περιλάβει την άποψη ενός μέλους του ΡΚΚ. Ο Μεχμέτ Μπαρανσού, ένας δημοσιογράφος με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του, μόνο τους τελευταίους 18 μήνες έχει οδηγηθεί στο δικαστήριο περισσότερες από 40 φορές.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Ελευθερία του Τύπου, Τουρκία

 

Ετικέτες:

Μπλόκο σε παράνομα κανάλια «ερωτικού» περιεχομένου

  • Το Ποικίλο Ορος από την πλευρά του Ασπροπύργου. Κάπου εδώ βρίσκονταν οι κεραίες των τηλεοπτικών σταθμών που εξέπεμπαν παράνομα.

Τηλεοπτικούς σταθμούς, οι οποίοι εξέπεμπαν παράνομα από το Ποικίλο όρος «γείωσε» η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ). Για το «μπλόκο» στα παράνομα κανάλια, το πρόγραμμα των οποίων περιελάμβανε διαφημίσεις τηλεφωνικών γραμμών και βίντεο ερωτικού περιεχομένου διοργανώθηκε ολόκληρη επιχείρηση εντοπισμού και διακοπής, σε συνεργασία με την αστυνομία και εισαγγελικούς λειτουργούς, ενώ ο εξοπλισμός τους κατασχέθηκε.  Σύμφωνα με την ΕΕΤΤ, πρόκειται για τηλεοπτικούς σταθμούς χωρίς διακριτικό τίτλο, οι οποίοι εξέπεμπαν παράνομα στους διαύλους VHF-4 και S-40. Το ζήτημα των παράνομων τηλεοπτικών σταθμών απασχολεί σταθερά την ΕΕΤΤ, καθώς, όπως σημειώνουν στελέχη της Επιτροπής, τα εν λόγω κανάλια «φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια». «Τους εντοπίζουμε, τους κλείνουμε και μετά από λίγο εκπέμπουν από αλλού!» σχολιάζουν οι ίδιες πηγές.

 

Ετικέτες: ,

Ο Μέρντοκ στο κουβάρι των υποκλοπών

  • ΣΚΑΝΔΑΛΟ
  • Σάλος στη Βρετανία με την εφημερίδα «Νews of the World» του αυστραλού μεγιστάνα, η οποία απολύει δημοσιογράφους που αναμείχθηκαν στο σκάνδαλο

Πρωτοφανές σκάνδαλο με τηλεφωνικές υποκλοπές τινάζει ως φαίνεται στον αέρα την προσπάθεια του με γιστάνα του Τύπου Ρούπερτ Μέρντοκ να εξαγοράσει το σύνολο των μετοχών του τηλεοπτικού σταθμού ΒskyΒ, εκ των οποίων σήμερα κατέχει το 39%. Την ίδια στιγμή ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δέχεται σκληρή κριτική για τη μυστική συνάντησή του με τον γιο του Μέρντοκ: βουλευτές της αντιπολίτευσης καταγγέλλουν ότι ο Κάμερον υπερέβη τα εσκαμμένα δεχόμενος να συναντηθεί με τον Τζέιμς Μέρντοκ, όταν λίγες ημέρες νωρίτερα είχε αφαιρέσει το δικαίωμα στον υπουργό Επιχειρηματικότητας Βινς Κέιμπλ να αποφασίσει για την εξαγορά του σταθμού. Και ενώ ο μπαμπάς Μέρντοκ ματαίωσε το ταξίδι του στο Νταβός προκειμένου να επιβλέψει ο ίδιος την εξαγορά, που υπολογίζεται να ξεπεράσει τα 8 δισ. στερλίνες, οι αποκαλύψεις για τον ρόλο που έπαιξε στην υπόθεση των υποκλοπών η εφημερίδα «Νews of the World», η οποία ανήκει στον όμιλό του, διαδέχονται η μία την άλλη. Η διεύθυνση του εντύπου έχει απολύσει ως τώρα δημοσιογράφους και ετοιμάζεται και για νέες, καθώς στο σκάνδαλο, σύμφωνα με δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου, εμπλέκονται αρκετοί ρεπόρτερ. Μακρύς κατάλογος καταγγελιών

Στη δίνη των υποκλοπών βρέθηκε ο Αντι Κόουλσον. Προ ημερών παραιτήθηκε από τη θέση του συμβούλου επικοινωνίας του πρωθυπουργού Κάμερον, ενώ είχε παραιτηθεί και από αρχισυντάκτης της «Νews of the World» το 2007, δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε τίποτε αλλά αναλαμβάνοντας την ευθύνη

Την ίδια στιγμή μεγαλώνει ο κατάλογος των επωνύμων που καταγγέλλουν ότι έχουν πέσει θύματα υποκλοπών. Μετά τον πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν και ο Αλαστερ Κάμπελ, επικοινωνιακός σύμβουλος του Τόνι Μπλερ, κατήγγειλε στην αστυνομία ότι υπεκλάπησαν συνομιλίες του. Παράλληλα, βουλευτές της αντιπολίτευσης ζήτησαν την επέμβαση εισαγγελέα και την περασμένη Πέμπτη η αστυνομία ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθεί νέα έρευνα για την υπόθεση, η οποία θα εστιάζει και στο κατά πόσο η πρώτη έρευνα έφτασε εις βάθος ως όφειλε. Ο Μέρντοκ από την πλευρά του υποσχέθηκε ότι θα διώξει όσους εμπλέκονται στις υποκλοπές, ενώ φέρεται οργισμένος με τα στελέχη του ομίλου του που απέτυχαν μέχρι σήμερα να περιορίσουν την έκταση του σκανδάλου.

Η υπόθεση έχει οδηγήσει ήδη στην παραίτηση του πρωθυπουργικού συμβούλου Αντι Κόουλσον, ο οποίος είχε χρηματίσει αρχισυντάκτης στη συγκεκριμένη εφημερίδα. Ο Κόουλσον είχε παραιτηθεί από τη θέση του αυτή το 2007, όταν ο δημοσιογράφος Κλάιβ Γκούντμαν και ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Γκλεν Μίλκερ οδηγήθηκαν στη φυλακή έχοντας καταδικαστεί για υποκλοπές τηλεφωνημάτων μελών της βα σιλικής οικογένειας. Ο Κόουλσον είχε δηλώσει τότε ότι δεν γνώριζε τίποτα, αλλά ανέλαβε την ευθύνη.

  • Τους πλήρωναν για να μη μιλήσουν

Η υπόθεση επανήλθε στη δημοσιότητα τον περασμένο Νοέμβριο, όταν η ηθοποιός Σιένα Μίλερ κατήγγειλε ότι η εφημερίδα υπέκλεψε προσωπικές της συνδιαλέξεις. Ακολούθησαν και άλλες καταγγελίες. Σύμφωνα με τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, οι δημοσιογράφοι υπέκλεπταν συνομιλίες και μηνύματα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εξαγόραζαν τη σιωπή των θυμάτων τους προκειμένου να μην καταγγείλουν όσα γνώριζαν στο δικαστήριο. Ο βρετανικός Τύπος κάνει λόγο για περισσότερα από 3.000 θύματα υποκλοπών, μεταξύ των οποίων η ηθοποιός Γκουίνεθ Πάλτροου και ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον.

Στην αρχή η διεύθυνση της εφημερίδας ισχυρίστηκε ότι το σκάνδαλο αφορούσε αποκλειστικά και μόνο τον δημοσιογράφο Κλάιβ Γκούντμαν. Μετά την ανακοίνωση της αστυνομίας για τη νέα έρευνα, από τη «Νews of the World» έγινε γνωστό ότι απολύεται τελικά και ο βοηθός αρχισυντάκτη Ιαν Εντμονσον, ο οποίος φέρεται να εμπλέκεται κι αυτός στην υπόθεση και αρχικά είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα. Φαίνεται ωστόσο ότι υπάρχουν ακόμα περισσότεροι δημοσιογράφοι που επιδίδονταν σε ανάλογες πρακτικές.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in Σκάνδαλα, Murdoch Rupert, News of the World

 

Μετά τη WikiLeaks, e-διαφάνεια και στους New York Times

Η εφημερίδα New York Times εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ακολουθήσει το παράδειγμα τηςWikileaks και του Αλ Τζαζίρα και να δημιουργήσει ένα σύστημα που θα εξυπηρετεί όσους θέλουν να διαρρεύσουν ανώνυμα απόρρητες πληροφορίες.

Ο διευθυντής της εφημερίδας Μπιλ Κέλερ δήλωσε ότι ακόμα δεν έχουν καταλήξει στις λεπτομέρειες του συστήματος, αλλά όπως διευκρίνισε θα μοιάζει με το σύστημα που χρησιμοποιεί το Αλ Τζαζίρα.

Υπενθυμίζεται ότι το αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο πριν λίγες ημέρες έθεσε σε λειτουργία ένα «ανώνυμο γραμματοκιβώτιο» που μπορούν να χρησιμοποιήσουν όσοι θέλουν να αποκαλύψουν απόρρητες πληροφορίες ανώνυμα.

Όπως και η Wikileaks, το σύστημα του Αλ Τζαζίρα που έχει τίτλο «Μονάδα Διαφάνειας» επιτρέπει στους χρήστες να διαρρέουν μεγάλου όγκου αρχεία με απόρρητες πληροφορίες χωρίς να καταγράφονται τα προσωπικά τους δεδομένα. Η πρώτη επιτυχία της Μονάδας ήταν οι 1700 απόρρητοι φάκελοι με λεπτομέρειες για τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς που άρχισαν να δημοσιοποιούνται από την περασμένη Κυριακή.

Εκπρόσωποι της εφημερίδας Washington Post ανακοίνωσαν ότι εξετάζουν και αυτοί τη δημιουργία ανάλογου συστήματος.

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ | TO BHMA, Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιανουαρίου, 2011 in The New York Times, Wikileaks