RSS

Category Archives: Αρναούτογλου Γρηγόρης

Ο τηλε-εισαγγελέας Λαζόπουλος, ο Θεός Παπαδάκης και ο άσχετος Αρναούτογλου…

Παρ΄ ότι ενοχλήθηκα για τον απαξιωτικό τρόπο με τον οποίο ο Λάκης Λαζόπουλος αναφέρθηκε στους δημοσιογράφους στο «Αλ Τσαντίρι νιουζ», παρουσιάζοντάς τους ως απόλυτα φερέφωνα της εξουσίας, ανθρωπάρια που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, σκέφτηκα πολύ αν έπρεπε να πάρω θέση. Επειδή είμαι δημοσιογράφος, δηλαδή… φερέφωνο της εξουσίας, οπότε ό,τι κι αν πω είναι καταδικασμένο στη συνείδηση του γαλουχημένου, από τον εθνοπατέρα Λάκη, «αλτσαντιριώτη»: για τους πιο επιεικείς είμαι ύποπτος για εγκλήματα κατά της πατρίδαςυπέρ της τσέπης μου, για τους σκληροπυρηνικούς, απλώς λαμόγιο.

Κατά δεύτερο λόγο, είναι περιττό να εξηγώ κάτι που όλοι γνωρίζουν: και στη δημοσιογραφία, όπως σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν επιτήδειοι, που όμως δεν μπορούν να χαρακτηρίζουν το σύνολο- με αυτή τη λογική (του παραλόγου) όλοι οι γιατροί παίρνουν φακελάκι, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι λαδώνονται, όλοι οι καλλιτέχνες κλέβουν την Εφορία κ.ο.κ. Τρίτον, πιστεύω ότι σε τέτοιες ισοπεδωτικές κριτικές- όπως αυτές που γίνονται από το «Αλ Τσαντίρι νιουζ», με κάθε ευκαιρία- είναι καλύτερο να απαντάς με τον τρόπο ζωής σου. Ακριβώς όμως επειδή ο τρόπος ζωής μου, η καθημερινότητά μου, οι συναναστροφές και οι παρέες μου, η περιουσία που (δεν) έχω κάνει από τη δουλειά μου, οι (ισχνές) καταθέσεις μου στην τράπεζα επιβεβαιώνουν πως παρ΄ ότι βιοπορίζομαι ως δημοσιογράφος δεν έχω σχέση με τον άθλιο Τύπο που ο Λαζόπουλος καταγγέλλει, αποφάσισα τελικά να αφιερώσω μερικές αράδες στην υπεράσπιση της δουλειάς μου, κυρίως της αξιοπρέπειάς μου.

Γιατί εκατοντάδες συνάδελφοι δίνουν καθημερινά αγώνα για τη σωστή ενημέρωση και για να επιβιώσουν, συχνά με μισθούς πείνας, κάνοντας δύο και τρεις δουλειές. Εκατοντάδες συνάδελφοι είναι άνεργοι, με την πιθανότητα να εργαστούν ξανά ως δημοσιογράφοι να μοιάζει όλο και πιο μακρινή. Την ίδια στιγμή η μετάβαση από την έντυπη στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία ανατρέπει τα πάντα, δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια για το μέλλον μας: Θα υπάρχουν εφημερίδες σε μερικά χρόνια; Τα κανάλια θα έχουν ειδησεογραφικές εκπομπές; Το Διαδίκτυο θα μπορέσει να απορροφήσει ικανοποιητικό αριθμό εργαζομένων; Τι θα απογίνουμε, όλοι εμείς που ζούμε από τη δουλειά μας, προσπαθώντας την ίδια στιγμή να την κάνουμε όσο πιο καλά γίνεται; Αυτά ο μπασμένος στα πράγματα Λαζόπουλος τα γνωρίζει- όπως γνωρίζει ότι η επικόλληση ταμπέλας συνιστά ρατσισμό. Για άλλη μία φορά όμως επιμένει, όχι να στηλιτεύει τις συμπεριφορές των ολίγων που διασύρουν το επάγγελμα, αλλά να μας βάζει όλους στο ίδιο καζάνι και να μας σερβίρει στο πλήθος. Για τη δημιουργία φτηνών εντυπώσεων. Για τον ίδιο, δηλαδή, λόγο για τον οποίο καλεί στο στούντιό του τους νταλικέρηδες- μικροϊδιοκτήτες και μεγαλοϊδιοκτήτες, ταραξίες και μη-, τους αποθεώνει για τις κινητοποιήσεις τους και τους δίνει τον λόγο κοιτάζοντάς τους με υγρά μάτια.

  • Εξαλλος ο Γιώργος Παπαδάκης με την απόφαση του διοικητή του Θεαγενείου Νοσοκομείου, Αρη Μουσιώνη, να αποσύρει τα θρησκευτικά σύμβολα από τους διαδρόμους. «Αν η νοσηλευόμενη μητέρα μου ήθελε δίπλα της τον Αγιο Γεώργιο, θα ήμουν ενοχλημένος που θα τον είχαν αφαιρέσει» άστραψε και βρόντηξε, κλείνοντας τα αφτιά στην ξεκάθαρη εξήγηση του κ. Μουσιώνη: «Το θρησκευτικό συναίσθημα το σεβόμαστε, η κατάσταση ωστόσο με τις δεκάδες εικόνες ήταν απαράδεκτη. Η πρωτοβουλία μου αφορά την απόσυρσή τους από τους διαδρόμους ενός δημόσιου νοσοκομείου. Σε κάθε γραφείο και σε κάθε θάλαμο θα υπάρχει μια εικόνα, στον χώρο του ο ασθενής ή ο εργαζόμενος θα μπορεί να έχει όσες θέλει». Καλύτερη ατάκα της σουρεαλιστικής συζήτησης, όπου ο Μουσιώνης εξηγούσε και ο Παπαδάκης διαφωνούσε χωρίς να ακούει, όταν ο δημοσιογράφος αποφάνθηκε: «Ο διοικητής να κάνει κουμάντο στο γραφείο και στο σπίτι του!». Ενώ ο Θεός Παπαδάκης θα κάνει κουμάντο παντού…

Το άκρον άωτον της σάχλας: Η εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου «Η αναζήτηση της επιτυχίας», με τον παρουσιαστή να επιτίθεται ανελέητα στους τηλεθεατές με τις παιδαριώδεις χαριτωμενιές του και τα κρύα αστεία του. Παρεμπιπτόντως, από τη στιγμή που το ζητούμενο ήταν (και) συνεντεύξεις με προσωπικότητες του εξωτερικού, δεν μπορούσε το Μega να βρει έναν παρουσιαστή που να μπορεί να λέει στα αγγλικά κάτι περισσότερο από «thank you»;

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=121&artId=358203&dt=03/10/2010#ixzz11aQBG4gM

 

Τηλεοδοιπορικό σάχλας

  • Της Πόπης Διαµαντάκου, TA NEA: Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

  • Ποια «Αναζήτηση της ευτυχίας»;
  • Τη µέθοδο για να µην τη βρει κανείς ποτέ παρουσίασε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου σε ένα παραληρηµατικής ασυναρτησίας δίωρο

Ηταν η αποθέωση της βουλιµικής τηλεόρασης. Της τηλεόρασης που θέλει στην ίδια ακριβώς συσκευασία τον αρχικουνελοτρόφο Χιου Χέφνερ µε µια 28χρονη µαθηµατική διάνοια και έναν εγχώριο ποπ σταρ, µε ένα νεαρό ταλέντο της κλασικής µουσικής και όλα αυτά µε συνδετικό κρίκο έναν παρουσιαστή σε ναρκισσιστικό παραλήρηµα. Ακριβώς αυτό είναι η τηλεόραση που παράγει τη σύγχυση µεταξύ ουσιώδους και βλακώδους. Εξ ου και το ψευδοερώτηµα-άλλοθι, «Ποιο είναι το µυστικό της επιτυχίας;», το οποίο υποτίθεται ενέπνευσε το ανά τον κόσµο οδοιπορικό του Γρηγόρη και οδήγησε σε δύο ώρες ακαταπόνητης τηλεοπτικής σάχλας. Αφετηρία της, εκείνη η αναπαράσταση ψυχανάλυσης µε τον Γρηγόρη να ζητά από την υποτιθέµενη ψυχαναλύτρια Ζέτα Μακρυπούλια – στην πιο άχαρη τηλεοπτική εµφάνισή της – να τον βοηθήσει να βρει το «ουσιαστικό της ζωής».

Σκεφτήκαµε ότι δεν µπορεί, θα είναι σάτιρα όλο αυτό για τις συνταγές της ευτυχίας που έγιναν µόδα στα νεοϋορκέζικα ντιβάνια των ψυχαναλυτών, όπου χρόνια τώρα καταφεύγει µια κοινωνία του εγωκεντρισµού και της τυφλής αναζήτησης του στιγµιαίου σουξέ.

Αλλωστε, αν κάτι έχει γίνει συνείδηση στην εποχή µας είναι ότι το άγχος της υπεραφθονίας γεννά και τον φόβο της στέρησης του ουσιώδους. Οπότε µόνο ένας σκανδαλωδώς χορτασµένος ή νοσηρά βουλιµικός µπορεί να φοβάται ότι έχει χάσει το ουσιώδες και να το αναζητά πέφτοντας εκ νέου σε βουλιµικό παραλήρηµα µέχρι διαστροφής.

Γιατί µόνο έτσι µπορεί να χαρακτηριστεί αυτό το ανεκδιήγητο τηλεοπτικό προϊόν, για το οποίο δεν είχε καµιά σηµασία αν απέναντι από τον φακό ήταν διασηµότητες της µιας στιγµής, όπως οι χαβαλέδες πατήρ και υιός Φλάτλεϊ (ή Δηµητρίου), που έγιναν φίρµες κάνοντας αστεία κουνήµατα µε τα παχουλά, ηµίγυµνα κάλλη τους και φορώντας φουστανέλες στη σκηνή του βρετανικού «Εχεις ταλέντο» προκαλώντας παγκόσµια θυµηδία. Ο παρουσιαστής τούς θαυµάζει όσο και τη διάνοια των Μαθηµατικών Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, που στα 28 του χρόνια απάντησε στον γρίφο του Νας και έκτοτε διδάσκει στο ΜΙΤ. Τον Σάκη Ρουβά τον αποθεώνει. Τον Χιουθ Χέφνερ τον προσκυνά. Καµιά διαφορά µεταξύ όλων αυτών των «δειγµάτων επιτυχίας» δεν τον προβληµάτισε. Πώς είναι δυνατόν σε µια εποχή να θεωρείται επιτυχία ο, έστω, πλακατζίδικος αυτοεξευτελισµός ενός πατρός και του µικρού γιου του, για να κάνουν πλάκα οι ουκ ολίγοι χαβαλέδες παγκοσµίως; Κάθε τόσο πάντως ο Γρηγόρης επέστρεφε σε ειδυλλιακές ελληνικές επαρχίες, πότε σε γλέντια µε κοψίδια, πότε σε έναν παραδοσιακό, χωριάτικο φούρνο, όπου αναζητούσε δουλειά, µε εκείνη τη δήθεν νοσταλγία του «φτασµένου» για το λαϊκό και αυθεντικό. Γλυκανάλατες µπούρδες για χολιγουντιανά παραµύθια. Ουδείς «επαρχιώτης» που έγινε φίρµα στις πρωτεύουσες θέλει, ούτε για αστείο, να γυρίσει πίσω. Αυτό ακριβώς φαινόταν και στη διαφορά που είχε ο τρόπος µε τον οποίο απευθυνόταν ο Γρηγόρης στους ανθρώπους του χωριού από τους υπόλοιπους.

Ηταν οι µόνοι µε τους οποίους είχε διαλόγους σουρεαλιστικής σάχλας όπως µε τον κατασκευαστή χαλβά Φαρσάλων, µε τον οποίο αντάλλασσαν διαρκώς φράσεις όπως «τι κάνεις, καλά, εσύ;», «καλά εσύ;», «όχι εγώ, εσύ;», «ναι, καλά εσύ;», «εγώ είµαι εσύ;», «όχι, εσύ, εγώ». Για να δείξει ότι ο ίδιος προέρχεται και ταυτίζεται µε τον απλό κόσµο;

Θυµάται κανείς τα πρόσωπα που παρουσίασε η εν λόγω εκποµπή; Μετά βίας. Εγιναν όλοι τηλεκιµάς µε σάλτσα-ψυχανάλυση για το θριαµβευτικό γλέντι επιστροφής του Γρηγόρη έπειτα από 15 µήνες απουσίας.

Ο Γρηγόρης ζητά από την υποτιθέµενη ψυχαναλύτρια Ζέτα Μακρυπούλια να τον βοηθήσει να βρει το «ουσιαστικό της ζωής»

 

ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΥΤΟΣ: «Θέλω τον Λαζόπουλο και τη Μενεγάκη»

Ο διευθυντής προγράμματος του Μega μιλάει για τα μελλοντικά του σχέδια, κρίνει τις επιλογές του και απαντά στις επικρίσεις για το επίπεδο της τηλεόρασης

Συνέντευξη στην ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009

ΜΙΛΑΕΙ ΣΠΑΝΙΑ και συνήθως μόνο για τηλεόραση. Καθώς πολλοί ανακαλύπτουν τώρα το περίφημο 15-44 (το κοινό 15-44 ετών), ο ίδιος το έχει «συναντήσει» εδώ και χρόνια και σχεδόν το έχει δεσμεύσει. Ο Πέτρος Μπούτος, ο διευθυντής προγράμματος του Μega, μιλάει στο «Βήμα της Κυριακής» για την πρωτιά του καναλιού και για τις επιθέσεις που δέχεται ο ίδιος για κάποια προγράμματα, ενώ εκφράζει την αισιοδοξία του για μια καλύτερη τηλεόραση.

  • Στην αρχή της σεζόν εμφανιστήκατε πολύ αισιόδοξος για το πρόγραμμα. Κάποιοι σας κατηγόρησαν μάλιστα και για υπεραισιοδοξία. Νιώθετε δικαιωμένος πλέον σε αυτή τη φάση;

«Νομίζω ότι ήταν ξεκάθαρα αυτά που είχα πει τότε. Θεωρούσα ότι ο ανταγωνισμός θα ήταν δριμύς, δεδομένου ότι την περασμένη σεζόν ο βασικός ανταγωνισμός είχε φτάσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα τηλεθέασης, κάτι που λένε οι αριθμοί και όχι εγώ. Ο Αntenna όντως βελτιώθηκε σημαντικά στα κοινά που είχε θέσει ως στόχο, παρ΄ όλο που στο σύνολο κινείται στα περυσινά επίπεδα. Ο Αlpha περίμενα να είναι πιο ανταγωνιστικός αλλά με διέψευσε. Σ΄ αυτό έπεσα έξω. Εμείς διατηρήσαμε τις δυνάμεις μας στα κοινά που μας ενδιέφεραν, ενώ ανεβήκαμε στο σύνολο της ημέρας. Προερχόμαστε από δύο σεζόν που κατά τεκμήριο ήταν οι καλύτερες που είχαμε ποτέ. Νιώθω δικαιωμένος λοιπόν για αυτά που είπα, δεδομένου ότι διατηρήσαμε τα ποσοστά αυτών των δύο περασμένων ετών».

  • Τι έφταιξε κατά τη γνώμη σας για την κακή πορεία του Αlpha;

«Νομίζω ότι η περυσινή χρονιά για τον Αlpha ήταν μια χρονιά με καλές παραγωγές και προγραμματική συνέπεια. Η επιτυχία του Λάκη Λαζόπουλου δημιούργησε μια κινητικότητα και έδωσε τροφή για δημοσιότητα γύρω από το κανάλι. Αυτό βοήθησε στο να στηριχθούν και άλλα προϊόντα συνεπή με το προφίλ του σταθμού. Εφέτος, με την περυσινή φόρα και με τις προγραμματικές εξαγγελίες, όλοι περίμεναν ότι θα διεκδικούσε κάτι ίσως πολύ παραπάνω. Φαίνεται όμως ότι αστόχησε στην ουσία του πράγματος, που είναι το πώς φτιάχνονται τα προγράμματα. Γιατί και επενδύσεις έγιναν και σχετικά καλές επιλογές έγιναν. Νομίζω όμως ότι η εκτέλεση δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε να είναι. Ισως δεν περίμεναν και ότι ο Αntenna θα ήταν τόσο ανταγωνιστικός. Ελειψαν και περυσινά επιτυχημένα προγράμματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν εφέτος. Οπότε προέκυψε ένας συνδυασμός πραγμάτων που οδήγησε τον Αlpha στα σημερινά του επίπεδα».

  • Εσείς θα θέλατε να ενταχθεί ο Λάκης Λαζόπουλος στο δυναμικό του Μega; Σκοπεύετε να του κάνετε κάποια πρόταση;

«Ναι, θα τον θέλαμε στο κανάλι, όπως όλοι θα τον ήθελαν στο κανάλι τους. Πιστεύω όμως ότι ο Λαζόπουλος χρειάζεται να επανατοποθετηθεί απέναντι στην ουσία των προβλημάτων ώστε να κάνει το βήμα μπρος. Με τι ύφους εκπομπή θα τον ήθελα δεν ξέρω. Μόνο αυτός έχει την ικανότητα να επαναπροσδιορίζει την καριέρα του, τον λόγο του. Την τηλεθέαση και τη δημοσιότητα που χτίζεται γύρω από τις εκπομπές του για το κανάλι που τον φιλοξενεί όλοι θα τις ήθελαν».

  • Υπάρχει κάποιο άλλο πρόσωπο που θα θέλατε; Κατά καιρούς ακούστηκε το όνομα της Ελένης Μενεγάκη…

«Προφανώς η Ελένη Μενεγάκη ταιριάζει στο προφίλ του καναλιού, κάτι που ξέρουμε και από έρευνες. Είναι μια αξία σχεδόν σταθερή. Παρ΄ όλα αυτά, πριν από μερικά χρόνια, όταν άλλαξε κανάλι, βρέθηκε και στη δεύτερη και στην τρίτη θέση. Γι΄ αυτό πρέπει κανείς να είναι προσεκτικός στην ανάλυση των στοιχείων. Μπορεί να είναι η έλλειψη του ανταγωνισμού που έχει οδηγήσει στη σημερινή εικόνα. Μπορεί να φταίμε εμείς και το πρωινό του Αntenna που η Μενεγάκη είναι τόσο μπροστά εφέτος! Δημιουργούνται ορισμένες εντυπώσεις που πρέπει κάποιος να τις δει βαθύτερα για να πάρει αποφάσεις. Ωστόσο η Μενεγάκη ταιριάζει στο προφίλ του Μega». […]

  • Για τον «Λάκη τον γλυκούλη» έχει πολλές φορές γραφτεί και ειπωθεί από ειδικούς ότι έχει ένα σενάριο αφελές με παρατραβηγμένους χαρακτήρες, παρά την επιτυχία του. Σας βρίσκουν σύμφωνο αυτές οι απόψεις;

«Κατ΄ αρχάς θεωρώ ότι οι περισσότεροι ειδικοί δεν είναι ειδικοί. Αυτοί που στέκονται στην εξωτερική εμφάνιση του Φιλιππίδη και στο slapstick στοιχείο της κωμωδίας σίγουρα δεν είναι ειδικοί. Ο κόσμος έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Αλίμονο αν ακολουθούσαμε τις κριτικές! Και αλίμονο αν κάποιοι από τους κριτικούς ήταν στελέχη στα κανάλια. Οι αξίες που έχει αυτός ο χαρακτήρας, ο τρόπος που αντιμετωπίζει τη ζωή και η κάθαρση που χαρίζει στο κοινό είναι τα στοιχεία στα οποία θα έπρεπε να σταθούν και όχι στο περιτύλιγμα. Τότε θα καταλάβαιναν γιατί έχει επιτυχία». […]

  • Η πρωινή ψυχαγωγική ζώνη σας είναι δεύτερη με διαφορά. Έχετε σκεφθεί το ενδεχόμενο να κάνετε πλέον αλλαγές, εφόσον φυσικά σας ενδιαφέρει να είστε πρώτοι;

«Φυσικά και μας ενδιαφέρει να είμαστε πρώτοι! Δεν θεωρώ ότι ο Γρηγόρης Αρναούτογλου δεν μπορεί να διεκδικήσει και πάλι την πρωτιά. Το θέμα είναι ότι αυτό είναι κάτι που εξαρτάται απόλυτα από τον ίδιο. Όταν εκείνος θα αποφασίσει ότι θέλει να αναγεννηθεί και να διεκδικήσει αυτό που είχε στο παρελθόν, εμείς θα είμαστε κοντά του. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή ο Γρηγόρης έπειτα από μια κακή περυσινή χρόνια και μια μέτρια εφετινή έχει πιεστεί πολύ και δεν έχει την ψυχραιμία να δει τι χρειάζεται να πράξει σε βάθος χρόνου. Αυτό προσπαθούμε να τον κάνουμε να δει και νομίζω ότι θα το καταφέρουμε»

VIEWPRESS: Καταρχήν θα πρέπει να τονίσω ότι για να γίνει ομάδα ο «Ταλαιπωριακός» στην οποία είμαι μάνατζερ, θα πρέπει να πάρει τον Μαραντόνα και τον Πελέ! Τότε θα σας πω κι εγώ τι ομάδα θα φτιάξω… Και ο κ. Μπούτος εκφράζει την αισιοδοξία του για μια καλύτερη τηλεόραση! Με τον Αρναούτογλου; Μπορεί να του φέρνει νούμερα τηλεθέασης αλλά είναι το απόλυτα ΤΙΠΟΤΑ! Να λέει ό,τι θέλει ο κ. Μπούτος αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι η αγελάδα του Αρναούτογλου, οι διάφορες τηλεφωνικές δήθεν «πλάκες» του, «τα γιαουρτώματα» με τούρτες, οι διάφορες δίχως λόγο αμφιέσεις του κι ένα σωρό άλλες σαχλαμάρες, αποτελούν ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. Αυτό που κάνουν κάτι τέτοιοι «τύποι», όπως επίσης και η Μενεγάκη, είναι μόνον… μπούρδες. Ειδικά η Μενεγάκη, την οποία διακαώς θέλει στο Mega ο κ. Μπούτος, έχει καταντήσει να είναι ένα από τα  πιο γελοία πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης. Λέει ότι η Μενεγάκη «είναι τόσο μπροστά εφέτος»! Φυσικά με προτεταμένα στήθη… Μας κούφανες κύριε Μπούτε ότι η Μενεγάκη είναι μια αξία σταθερή!

Θέλει ο κ. Μπούτος τον Λαζόπουλο! Δηλαδή, ένα «έτοιμο» προϊόν. Μπορεί να φτιάξει, αν είναι μάγκας, ένα καινούργιο; Κάπου αλλού λέει ότι «οι περισσότεροι ειδικοί δεν είναι ειδικοί»! Για νέο μας το λέει; Δεν ξέρω αν ο αυτός [ο κ. Μπούτος] ήταν «ειδικός» όταν ανέλαβε τη θέση που τώρα κατέχει, αλλά καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα όλοι οι ειδικοί είναι ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΕΙΔΙΚΟΙ! Όλες αυτές οι κυρίες ή κύριοι που γράφουν «κριτική» στα διάφορα έντυπα [εφημερίδες και περιοδικά] σπούδασαν τηλεόραση ή, τέλος πάντων, media κ.λπ.; Έχουν διπλώματα «ειδικών» σπουδών;

Βέβαια, δεν έχω κάτι με τον κ. Μπούτο. Ο άνθρωπος τη δουλειά του θέλει να κάνει κι αυτή η δουλειά του είναι να κάνει επιλογές τέτοιες που να φέρνουν νούμερα τηλεθέασης. ΟΜΩΣ εγώ δεν γουστάρω αυτή την τηλεόραση που έχει τσακίσει τις νέες γενιές, την τηλεόραση της σαχλαμάρας, της μπούρδας, των παρουσιαστριών με ΕΞΩ ΤΑ ΒΥΖΙΑ και τα μπούτια, τα ανόητα [ή κλεμμένα από ξένες σειρές] σενάρια με τους ανεκπαίδευτους έλληνες ηθοποιούς που παίζουν συνεχώς τους εαυτούς τους, νομίζοντας ότι αυτό είναι υποκριτική… Κι ο Λαζόπουλος με τη Μενεγάκη δυστυχώς είναι από τα πρόσωπα που εξευτελίζουν την τηλεόραση… Γνώμη μου είναι κι όποιος θέλει την ασπάζεται.

Γνώμη μου επίσης είναι ότι το κοινό 15-44 ετών, που ο ίδιος  ο Μπούτος το έχει «συναντήσει» εδώ και χρόνια και σχεδόν το έχει δεσμεύσει, όπως χαρακτηριστικά γράφει η δημοσιογράφος του «Βήματος», είναι ένα δυστυχισμένο κοινό αφού είναι σκλαβωμένο στην τηλεόραση του κάθε κ. Μπούτου.

ΥΓ. Ο Λαζόπουλος σε μια συνέντευξή του στο σημερινό «Βήμα», αν δεν κάνω λάθος, ερωτάται εάν βλέπει τηλεόραση και απαντά: «Δεν βλέπω ποτέ τηλεόραση από μόνος μου, ούτε έβλεπα»! Το ψέμα του Λαζόπουλου είναι οφθαλμοφανές. Όλη η δομή της τηλεοπτικής εκπομπής του βασίζεται σε πρόσωπα, πράγματα και γεγονότα της τηλεόρασης. Μα είναι δυνατόν να μην βλέπει; Αν δεν δεις τη Ρούλα Βροχοπούλου ή την Έφη Θώδη με τα καμώματά τους στην τηλεόραση, δεν υπάρχει περίπτωση να σχολιάσεις και πολύ περισσότερο να «σατιρίσεις». Είναι ωραίο για τον Λάκη να κοροϊδεύει επειδή επικοινωνιακά τον βολεύει. Τα «παράδοξα» που λέει κατά καιρούς στις συνεντεύξεις του είναι σαχλαμαρίτσες «αναπόδεικτες».

 

Η αποθέωση της γελοιότητας – στην τηλεόραση…

Το Βήμα, Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

ΕΚΕΙ όπου η ανοησία και η γελοιότητα αποθεώθηκαν ήταν στις ψυχαγωγικές εκπομπές. Με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου να πολυλογεί και μη λέει τίποτε, ή μάλλον να λέει ένα σωρό αρλούμπες του τύπου «Εγώ θεωρώ ότι ανοίξαμε μια πόρτα με αυτά που έγιναν… Ας προσπαθήσουμε να μην ξεχάσουμε τον Αλέξη… Και θα δείτε στη συνέχεια πόσο εμείς εδώ θα το τηρήσουμε, γιατί είμαστε τίμιοι στις υποσχέσεις μας!». Με την Τατιάνα Στεφανίδου να υποδύεται άθλια την πονεμένη ελληνίδα μάνα, σχολιάζοντας, ενώ προέβαλλε στιγμιότυπα όπου τα ΜΑΤ έδερναν έναν νεαρό: «Δεν μπορώ! Δεν μπορώ! Δεν μπορώ να τα βλέπω αυτά! Τι του κάνουν τώρα; Σωματικό έλεγχο; Ααααα! Τι του κάνουν;». Με τη Δρούζα να την ανταγωνίζεται στον πόνο και να καλεί στο «Μπορώ» της (ως ειδικό;) έναν καταδρομέα που είχε γίνει γνωστός από τη συμμετοχή του στο τηλεπαιχνίδι «Survivor». Με τη Χριστίνα Λαμπίρη να αναστενάζει βαριά ξανά και ξανά δείχνοντας την κηδεία του δολοφονημένου παιδιού μέσα από μια εκπομπή που λέγεται «Super Star»! Και να βγάζει στον αέρα των ιδιοκτήτη κέντρων νυχτερινής διασκέδασης Στηβ Κακέτση να μιλήσει για την κοινωνική επανάσταση και να καταγγείλει την κρατική ασυδοσία. Με την Ελεονώρα Μελέτη να μένει μετεξεταστέα στην «Πρωινή Μελέτη» της όταν, επιχειρώντας να αναφερθεί με τη σειρά της στα γεγονότα, όσο και αν προσπάθησε να συγκινηθεί και να μας πείσει για τον πόνο και την αγωνία της παρέμεινε τόσο ψύχραιμη όσο όταν απαντά στις κατηγορίες που εκτοξεύει εναντίον της η άσπονδη φίλη της Εφη Θώδη. Με τη Μαρία Μπακοδήμου και τον Φώτη Σεργουλόπουλο να εγκαταλείπουν τη συνήθη θεματολογία τους (αν πέρδεται η/ο συμβίος/α σας και άλλα τέτοια ευφάνταστα και δύσοσμα) και να παρουσιάζουν το θέμα «Πολίτες κατά ΜΑΤ». Με τον Αlpha να αντικαθιστά την προγραμματισμένη ταινία «Επαναστάτης ποπολάρος» με τον «Νόμο 4000» με θέμα του τα οργισμένα νιάτα- ποιος ευφυής εγκέφαλος το σκέφτηκε; Και με το Star να γράφει στο κάτω μέρος της οθόνης «Αντίο Αλέξανδρε, αντίο πρίγκιπα, αντίο μικρέ ήρωα!». Ήρωα; Έχασαν και οι λέξεις τη σημασία τους…

Ηταν μια εξαιρετικά φορτισμένη εβδομάδα: Φωτιές απόγνωσης στους δρόμους, φωτιές εντυπωσιασμού στα κανάλια. Κόσμος στις λεωφόρους, κόσμος στα στούντιο. Μόνο οι προσκείμενοι στη ΝΔ πολιτικοί απόντες την ώρα της μεγάλης κρίσης- όπως συνηθίζουν σε όλες τις κρίσεις-, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Χωρίς να καταλαβαίνουν πόσο πολύ εκτίθενται με την εκκωφαντική σιωπή τους; Πιστεύοντας όλοι, όπως και ο ομοϊδεάτης τους Παυλόπουλος, ότι άλλο οι εικόνες και άλλο η πραγματικότητα; Ή τρέμοντας μήπως τσαλακώσουν την εικόνα τους αν εμφανιστούν; Ποια εικόνα τους, την καμένη; (Αν και στην Ελλάδα ζούμε, όπου δυστυχώς όλα γρήγορα ξεχνιούνται και ακόμη πιο γρήγορα συγχωρούνται…).