RSS

Category Archives: Extreme makeover

Ριάλιτι – κρεατομηχανές

Φαινόμενα. Της Πόπης Διαμαντάκου, ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008

Την ατμόσφαιρα του φεστιβάλ φουκαριάρικης νεοελληνικής μιζέριας στο οποίο εξελίχθηκε η προβολή των νέων σειρών, συμπλήρωσαν δύο ριάλιτι κρεατομηχανές

Με τα ριάλιτι «Εxtreme makeover» στο Μega και «Παιχνίδι της αλήθειας» στον Αnt1, καταρρίφθηκαν τα τηλεοπτικά προσχήματα. Ποιος σεβασμός, ποιου κοινού; Είδαμε προγράμματα που απευθύνονται αποκλειστικώς σε κοινό ταπεινωμένο, στα όρια της πνευματικής και υλικής εξαθλίωσης, το οποίο τελεί σε απόλυτο καθεστώς υποτέλειας χωρίς να ορίζει τον εαυτό του, το πνεύμα και το σώμα του και που ακόμη και στις πιο άγριες στιγμές του ο φασισμός δεν θα μπορούσε να έχει πετύχει.

Κοινό που θα καταναλώνει στα δίσεκτα χρόνια που έρχονται τα πλέον φθηνά προϊόντα της αγοράς (σερβιέτες, απορρυπαντικά, αναψυκτικά και φθηνά πακέτα κινητής τηλεφωνίας) και που για να έχει αυτή την καταναλωτική συμπεριφορά θα πρέπει να καθρεφτίζεται σε ανάλογους τηλεοπτικούς ήρωες.

Σαν τον φτωχομπάτσο (Μιχαηλίδη) που σέρνεται μεταξύ υπηρεσίας και μισοδιαλυμένου σπιτικού με μια γυναίκα που ουδόλως τον εκτιμά (L.Α.Ρ.D). Αλλά και σαν τον «γλυκούλη» οικογενειάρχη με τα γυαλιά πατομπούκαλα που τον αποστρέφονται σύζυγος και τέκνα και τον έχουν στην καζούρα και οι συμμαθητές του στο σχολείο (που δεν λέ ει να το τελειώσει). Να μην ξεχάσουμε και τους «Ατρόμητους» (Αlpha), τους οποίους φαίνεται ότι το μόνο που δεν τους τρομάζει είναι η βρώμα. Τύποι που περιφέρονται σαν ξεχασμένοι χίπηδες από τα Μάταλα. Κατά τη γνώμη μας, είναι passι o «λιγδιάρης» Νεοέλληνας, αλλά μια και το σενάριο είναι εισαγόμενο, αναβαπτίσαμε το στερεότυπο στη λατινοαμερικάνικη εκδοχή του και τέλος πάντων αποκτήσαμε έναν παγκοσμιοποιημένο λιγδιαροφέρνοντα μικροαστό.

Βέβαια, ακριβώς αυτό το κλίμα της φτωχομιζέριας αποδεικνύεται κατάλληλο να περιβάλλει τα δύο ριάλιτι- κρεατομηχανές, που αλέθουν σε γλοιώδη πολτό τα ανθρώπινα συστατικά ανθρώπων ταπεινωμένων από τον φόβο. Τον είδαμε ανάγλυφο στα πρόσωπά τους, ανεξέλεγκτο. Τον φόβο της απόρριψης, τον φόβο για την επιβίωση και κυρίως τον φόβο του βλέμματος των άλλων.

Κατ΄ αρχάς ήταν έκπληξη η επιλογή από το Μega του «Εxtreme makeover». Ενός σόου γκραν γκινιόλ, όπου η ανθρώπινη σάρκα προσφέρεται για κοπτορραπτική on camera, στο όνομα κάποιων υποτιθέμενων «ιδανικών χαρακτηριστικών» προσώπου και σώματος, τα οποία αίφνης προβάλλονται ως τα απαραίτητα για την ευτυχία.

Αυτό κι αν είναι η αποθέωση της ρηχότητας, η ολοκληρωτική υποταγή της ανθρώπινης προσωπικότητας στον ύπουλο και πανίσχυρο φασισμό του αγοραίου φαίνεσθαι.

Αντί να προχωράμε προς το μέλλον, προς μια ανοιχτή κοινωνία της ανοχής, της επιείκειας, που θα προσφέρει στα μέλη της την ανακούφιση να γίνονται αποδεκτά για τα ψυχικά και πνευματικά τους χαρακτηριστικά, γυρνάμε με φόρα προς τα πίσω στον ρατσισμό της εμφάνισης, στις κλειστές, φασιστικές κοινωνίες της ομοιομορφίας. Καθώς ο νεαρός από τις Σέρρες με τα θλιμμένα χαρακτηριστικά διηγούνταν στον φακό του «Εxtreme makeover» πόσο τραυματικά είχε βιώσει στη ζωή του τη «μεγάλη διαφορά» να έχει πεταχτά αυτιά και πόσο είχε εναποθέσει όλες τις ελπίδες της ψυχής του σε μια νέα εμφάνιση (χωρίς πεταχτά αυτιά), αισθανθήκαμε ότι αναβιώνει ο πιο άγριος εφιάλτης της ανθρωπότητας, ο εφιάλτης των καθεστώτων όπου ο άνθρωπος δεν ορίζει το πνεύμα και τη σκέψη του.

Αν είναι δυνατόν να αποκτήσει κάποιος αυτοπεποίθηση με… εγχείρηση! Κι όμως, αυτά τα ίδια μάτια με το ίδιο πληγωμένο βλέμμα τα είδαμε λίγο αργότερα πλαισιωμένα από τα εγχειρισμένα χαρακτηριστικά, να προσπαθούν να πείσουν ότι στο μέλλον θα διεκδικούν δυναμικά τη ζωή!

  • Ο Προκρούστης τώρα δικαιώνεται

Άραγε, αυτοπεποίθηση είναι ένα ζευγάρι καινούργια αυτιά; Ποιος θα διδάξει ότι, αντιθέτως, είναι μια μακρά εσωτερική διαδικασία διαμόρφωσης του χαρακτήρα, είναι στάση ζωής, είναι δύναμη αλλά και μέθοδος να διεκδικείς κάθε λεπτό αυτό που πιστεύεις ότι σου αξίζει. Ουδείς εκ των πλουσίων και επιτυχημένων στην ιστορία του πολιτισμού είχε τα τέλεια φυσικά χαρακτηριστικά. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτό και μόνο αποτελεί το ιδανικό επιχείρημα εναντίον αυτής της τηλεοπτικής διαστροφής του μύθου του Προκρούστη.

Όσο για το «Παιχνίδι της αλήθειας» του Αnt1, εδώ διαλύεται κάθε συναισθηματικό οικοδόμημα βασισμένο σε σχέσεις εμπιστοσύνης και σεβασμού που υποτίθεται ότι στηρίζουν τις μικρές ανθρώπινες κοινότητες.

Μια κόρη καλείται να απαντήσει, παρουσία της μάνας, αν «έκανε σεξ πάνω στο κρεβάτι των γονιών» της και παρουσία του αγαπημένου της αν «έχει γνωρίσει ωραιότερους από αυτόν». Εδώ καταρρίπτεται με βροντώδη βαναυσότητα το μοναδικό καταφύγιο των ανθρώπων της ανέχειας, ο αυτοσεβασμός.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 13 Οκτωβρίου, 2008 in Extreme makeover, Ριάλιτι

 

Ετικέτες: